Δεκαπέντε χρόνια μετά την προηγούμενη εμφάνισή τους στην Αθήνα, οι Kwoon επέστρεψαν στο AN Club στις 11 Νοεμβρίου, προσφέροντας μια συναυλία που ξεπέρασε τα όρια μιας απλής μουσικής συνάντησης. Ήταν μια βραδιά γεμάτη εικόνες, συναισθήματα και κινηματογραφικές μελωδίες, από εκείνες που σε παρασύρουν σε έναν διαφορετικό κόσμο και σε κάνουν να ξεχνάς για λίγο όσα βρίσκονται έξω από αυτόν.
Τη βραδιά άνοιξαν οι Church of the Sea, δημιουργώντας την κατάλληλη ατμόσφαιρα για όσα θα ακολουθούσαν. Λίγο αργότερα, η σκηνή ανήκε στους Kwoon και στον ξεχωριστό frontman τους, Sandy Lavallart.
Ο Sandy ανέβηκε στη σκηνή με ξεχωριστό στιλ και έντονη σκηνική γοητεία. Τα πλούσια, ξανθά, σγουρά μαλλιά του, με τις ανέμελες μπούκλες να αγκαλιάζουν το πρόσωπό του, έδιναν μια ιδιαίτερη φυσικότητα στην εμφάνισή του, αναδεικνύοντας την ανεπιτήδευτη rock αισθητική και την ξεχωριστή προσωπικότητά του. Φορώντας ένα εντυπωσιακό σκούρο πουκάμισο με πολύχρωμα κεντήματα, έμοιαζε να κουβαλά στη σκηνή κάτι από τον μυστηριακό κόσμο της μουσικής του. Από τα πρώτα λεπτά φάνηκε πως αυτή η επιστροφή στην Αθήνα είχε ιδιαίτερη σημασία και για τον ίδιο.Ηταν μια ξεχωριστή συνάντηση με ανθρώπους και αναμνήσεις που παρέμειναν ζωντανές μέσα στον χρόνο, μια επιστροφή γεμάτη συναίσθημα και αμοιβαία αγάπη.
Κάποια στιγμή θέλησε να μάθει πόσοι από τους παρευρισκόμενους είχαν βρεθεί και στην προηγούμενη εμφάνιση των Kwoon στην Αθήνα, τόσα χρόνια πριν. Αρκετά χέρια σηκώθηκαν μέσα στο κοινό. Η αντίδρασή του ήταν γεμάτη χαρά. Ένα χαμόγελο και μια αυθόρμητη έκφραση ευγνωμοσύνης για εκείνους που είχαν επιστρέψει για να τον συναντήσουν ξανά.
Και αυτή η ευγνωμοσύνη ήταν κάτι που χαρακτήριζε ολόκληρη την παρουσία του. Στο τέλος σχεδόν κάθε τραγουδιού, ο Sandy κοιτούσε το κοινό με ένα βλέμμα γεμάτο τρυφερότητα και εκτίμηση. Δεν υπήρχε τίποτα επιτηδευμένο στις κινήσεις του. Έμοιαζε να απορροφά κάθε αντίδραση, κάθε βλέμμα και κάθε χειροκρότημα.
Η συγκίνηση πίσω από τις μελωδίες
Ανάμεσα στις ιδιαίτερες στιγμές της βραδιάς ξεχώρισε η ερμηνεία του «Life». Πριν από το τραγούδι, ο Sandy μοιράστηκε με το κοινό πως το είχε γράψει για την κόρη του. Μια προσωπική εξομολόγηση που έδωσε διαφορετική διάσταση στη σύνθεση και αποκάλυψε ακόμη μία πλευρά του δημιουργού πίσω από τις μεγάλες μουσικές εικόνες των Kwoon.
Ο άνθρωπος που ταξιδεύει στις κορυφές των Άλπεων, στα ηφαίστεια, στις θάλασσες και στα πιο απομονωμένα τοπία του πλανήτη για να αναζητήσει τη μουσική, φανέρωσε στη σκηνή κάτι εξίσου δυνατό: την ευαισθησία του.
Η συγκίνηση του Sandy στην επιστροφή του, 15 χρόνια μετά
Λίγο πριν από το τέλος της συναυλίας, αυτή η συγκίνηση έγινε ορατή και στον ίδιο. Ο Sandy βούρκωσε. Για λίγες στιγμές, η ένταση της βραδιάς, η αγάπη του κοινού και η επιστροφή ύστερα από τόσα χρόνια φάνηκε να τον κατακλύζουν. Ήταν μια αυθεντική, ανθρώπινη στιγμή, από εκείνες που δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να περιγραφούν.
Ίσως εκεί να βρίσκεται και ένα από τα πιο όμορφα στοιχεία της προσωπικότητάς του: πίσω από τον οραματιστή μουσικό που αναζητά την απεραντοσύνη του σύμπαντος, υπάρχει ένας άνθρωπος βαθιά συναισθηματικός, που δεν φοβάται να δείξει την ευαισθησία του.
Ένας οραματιστής που μετατρέπει τα τοπία σε μουσική
Οι Kwoon έχουν δημιουργήσει έναν ιδιαίτερο μουσικό κόσμο, στον οποίο η post-rock αισθητική συναντά την κινηματογραφική αφήγηση, τη μελαγχολία και την αίσθηση ενός ατελείωτου ταξιδιού. Οι συνθέσεις τους μοιάζουν με ηχητικά τοπία, γεμάτα αντιθέσεις, κορυφώσεις και συναισθηματικές διαδρομές.
Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε στο Fractal, ο Sandy μίλησε για το νέο άλμπουμ Odyssey, την ελληνική μυθολογία, τη θάλασσα, τη σιωπή των βουνών και την ανάγκη του να ανακαλύπτει συνεχώς καινούργια μέρη.
Μας είχε περιγράψει τις μελωδίες του σαν μικρές πεταλούδες που εμφανίζονται ξαφνικά και πρέπει να τις προλάβει πριν χαθούν. Είχε επίσης μιλήσει για την εμπειρία του να παίζει μουσική στα 3.900 μέτρα, στην κορυφή της Aiguille du Triolet στις Άλπεις, μια περιπέτεια που αποτέλεσε την έμπνευση για το «Giants».
Αυτή η φιλοσοφία του ταξιδιού και της αναζήτησης αποτυπώθηκε και στη συναυλία. Ο Sandy δεν παρουσίασε απλώς τραγούδια. Δημιούργησε μια εμπειρία, ένα ταξίδι που κινήθηκε ανάμεσα στη θάλασσα, το διάστημα, το άγνωστο και την ανθρώπινη μνήμη.
Μια επιστροφή που έγινε συνάντηση καρδιάς
Αυτό που έκανε τη συγκεκριμένη βραδιά ξεχωριστή δεν ήταν μόνο η μουσική αρτιότητα των Kwoon. Ήταν η αίσθηση της σύνδεσης ανάμεσα στον καλλιτέχνη και στο κοινό. Η χαρά της επανασύνδεσης, η ευγνωμοσύνη, οι προσωπικές εξομολογήσεις και, τελικά, εκείνη η στιγμή που ο Sandy δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τη συγκίνησή του.
Στη συζήτησή μας είχε πει πως θα ήθελε να παίρνει το κοινό μαζί του μέσα στο δικό του «διαστημόπλοιο», ταξιδεύοντάς το στη θάλασσα, στο διάστημα, στο παρελθόν και στο μέλλον. Στο AN Club, αυτή η υπόσχεση έγινε πραγματικότητα.
Και όταν όλα πλησίασαν στο τέλος τους, έμεινε η αίσθηση πως κάποια μουσικά ταξίδια δεν τελειώνουν με το τελευταίο χειροκρότημα. Συνεχίζουν να υπάρχουν μέσα μας, σαν εικόνες που επιστρέφουν απρόσμενα και σαν μελωδίες που αρνούνται να σβήσουν.
Ο Sandy και οι Kwoon επέστρεψαν στην Αθήνα και μας θύμισαν πως η μουσική μπορεί να γίνει ένας ολόκληρος κόσμος. Και πως, ακόμη και μέσα στην απεραντοσύνη αυτού του κόσμου, η πιο δυνατή στιγμή μπορεί να είναι ένα βουρκωμένο βλέμμα γεμάτο ευγνωμοσύνη.
ΓΕΩΡΓΙΑ ΧΑΡΔΑ
Είμαι δημοσιογράφος και αγαπώ να κινούμαι στον παλμό της μουσικής, να ταξιδεύω μέσα από τις ιστορίες που γεννά η rock σκηνή. Έχω πραγματοποιήσει πολυάριθμες συνεντεύξεις με καλλιτέχνες, αναζητώντας πάντα τη λεπτομέρεια και την αλήθεια που μένει εκτός κάδρου.
ΕΡΜΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΝΤΙΝΟΥ
Ο Ερμής Παπακωνσταντίνου είναι μεταξύ άλλων φωτογράφος. Δεν αποφάσισε ποτέ να γίνει full time φωτορεπόρτερ και συχνά το μετανιώνει. Μετά από ανεπιτυχή μουσική καριέρα προτιμά να φωτογραφίζει τα μουσικά δρώμενα και ειδικότερα την τοπική σκηνή της Αθήνας.
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες από το απίθανο Live των Kwoon:
