Θλίψη και οργή έχει προκαλέσει η είδηση του θανάτου του αστυνομικού, ο οποίος ενημερώθηκε με καθυστέρηση ενός χρόνου από το 424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης ότι έπασχε από καρκίνο.
Πέθανε ο αστυνομικός που ενημερώθηκε μετά από έναν χρόνο πως είχε καρκίνο
Με αφορμή το περιστατικό που έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων, η Ρούλα Κουσκουρή, η οποία έχει δώσει τη δική της μάχη με την επάρατη νόσο, ξέσπασε στον αέρα της εκπομπής «Αλήθειες με τη Ζήνα».
«Θέλω να πω το εξής. Χθες την είδηση την έμαθα από τη δημοσιογραφική ομάδα που έχουμε, όταν ο συνάδελφος, νομίζω ο Γιώργος Σόμπολος, την έβαλε ως είδηση, ότι έφυγε αυτός ο αστυνομικός. Από εκείνη τη στιγμή μπορώ να σου πω ότι ήταν από τα βράδια που δεν κοιμήθηκα, σκεπτόμενη αυτόν τον άνθρωπο, γιατί δεν τον ξέρω προσωπικά. Ξέρω όμως τον Γολγοθά που ανέβηκε.
Θέλω να πω το εξής. Θεωρώ ότι αυτός ο άνθρωπος δεν σκοτώθηκε χθες, δεν έχασε τη ζωή του χθες, δεν άφησε την τελευταία του πνοή χθες. Τον δολοφόνησαν την ημέρα που του είπαν ότι τελικά έχει καρκίνο. Και γιατί το λέω αυτό; Γιατί όταν όλοι εμείς ακούμε από τα χείλη των γιατρών ότι πλέον είμαστε αντιμέτωποι με αυτό το θεριό, με τον καρκίνο, το πρώτο πράγμα που ζητάμε, κοιτώντας τον γιατρό στα μάτια και κρεμόμενοι από τα χείλη του, είναι: σε ποιο στάδιο είμαι; Το έχω προλάβει; Θα γίνω καλά; Ποιο είναι το προσδόκιμο ζωής; Θα προλάβω να δω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν;
Όταν, λοιπόν, από τα χείλη του γιατρού εκείνη τη στιγμή ακούς ότι “δεν προλάβαμε, έχει προχωρήσει εδώ και έναν χρόνο” και δεν ευθύνεσαι εσύ επειδή αμέλησες να κάνεις κάποιες εξετάσεις ή επειδή δεν έδωσες σημασία σε κάποια συμπτώματα -οπότε αναλαμβάνεις και την ευθύνη αυτού που έχεις κάνει μέχρι εκείνη τη στιγμή- αλλά κάποιοι άλλοι επέλεξαν να σε δολοφονήσουν, να σου στερήσουν το δικαίωμα να μάθεις από τι πάσχεις, να σε προφυλάξουν… γιατί αν αυτός ο άνθρωπος το είχε μάθει νωρίς, τον πρώτο μήνα, τον δεύτερο… ίσως σήμερα -όχι ίσως, εγώ θεωρώ σίγουρο- ένας άνθρωπος τόσο δυνατός, γιατί έδινε τη μάχη και αυτού του δικαστικό αγώνα… άρα ήταν πολύ δυνατός για να παλέψει, για να ζήσει… θα είχε ζήσει», τόνισε φανερά ταραγμένη η δημοσιογράφος.
«Δεν έχει δικαίωμα κανείς από όλους εσάς που έχετε αυτή την ευθύνη για τον θάνατο αυτού του ανθρώπου να του στερεί το δικαίωμα να παλέψει για να γίνει καλά. Είστε απαράδεκτοι! Δεν ξέρω αν θα αναλάβετε τις ευθύνες σας. Σας κοιτώ στα μάτια και σας το λέω: δεν έχετε δικαίωμα, σε κανέναν από εμάς που πάσχουμε από καρκίνο, να μας κρύβετε -ηθελημένα ή αθέλητα- την αλήθεια. Να μη μας το λέτε και να μη μας αφήνετε να μπορέσουμε να γίνουμε καλά. Αυτό ήθελα να πω και το βγάζω μέσα από την καρδιά μου. Δεν έχω λόγια να πω για τα παιδιά του και την οικογένειά του», συμπλήρωσε η ίδια.
Η Ζήνα Κουτσελίνη, βλέποντας τη συνεργάτιδά της συναισθηματικά φορτισμένη, σχολίασε συγκινημένη: «Προσπαθεί να ισορροπήσει τα χέρια της στο τραπέζι, γιατί τρέμουν. Και προσπαθεί να τα κρατήσει σταθερά. Γιατί η διαδρομή ενός ανθρώπου που έχει περάσει από τον καρκίνο είναι τελείως διαφορετική από τη δική μου, από του άλλου εκεί έξω που δεν το γνωρίζει, γιατί ξέρει ότι ο αγώνας είναι από το πρώτο λεπτό να τον προλάβεις και να τον νικήσεις. Γιατί πια ο καρκίνος νικιέται, έτσι; Σε αυτόν τον άνθρωπο δεν έδωσαν τα περιθώρια να τον νικήσει. Αυτό είναι».
Δείτε ολόκληρη την εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα»
Διαβάστε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.