Του Γιώργου Βότσκαρη
Τον Ιούλιο του 2024, η έρευνα της ΕΛ.ΑΣ. έφερε στο φως 47 υποθέσεις εκβιασμών από υπαλλήλους του Δήμου Αθηναίων και κατηγορίες για διακίνηση μαύρου χρήματος, με ετήσιο τζίρο άνω των 700.000 ευρώ σε χαρτοσακούλες.
Ξήλωσε όλη την ηγεσία της Δημοτικής Αστυνομίας ο Χάρης Δούκας
Ο φερόμενος ως «εγκέφαλος» της σπείρας και εν συνεχεία κατηγορούμενος δεν ήταν ένας τυχαίος υπάλληλος αλλά Προϊστάμενος Τμήματος και συνδικαλιστής στο Σωματείο Δημοτικών Αστυνομικών. Είχε όμως και σχέσεις με την ιεραρχία, καθώς ο εν λόγω προϊστάμενος λογοδοτούσε απευθείας στον Διευθυντή της υπηρεσίας, ο οποίος υποστηρίζει ότι δεν αντιλήφθηκε το παραμικρό για τη «βιομηχανία» εκβιασμών που λειτουργούσε ακριβώς κάτω από τη μύτη του.
Αντιδρώντας στο σκάνδαλο, ο Δήμος προχώρησε στο αυτονόητο και τον αντικατέστησε. Σήμερα, ωστόσο, το Διοικητικό Εφετείο έρχεται να ακυρώσει αυτή την αντικατάσταση για καθαρά τυπικούς λόγους.
Εδώ βρίσκεται το θέατρο του παραλόγου. Την άμεση επιστροφή του Διευθυντή απαιτεί πλέον πανηγυρίζοντας για την απόφαση, το Πανελλήνιο Σωματείο Δημοτικών Αστυνομικών. Πρόκειται για το ίδιο ακριβώς συνδικαλιστικό όργανο που είχε εκλέξει πρόεδρο τον κατηγορούμενο. Το σωματείο όταν «έσκασαν» οι συλλήψεις, τήρησε σιγή ιχθύος, δεν βρήκε μισή λέξη συμπαράστασης για τους καταστηματάρχες-θύματα και απέφυγε κάθε ίχνος δημόσιας αυτοκριτικής για το φαινόμενο που εξέθρεψε στους κόλπους του.
Η σπουδή των συνδικαλιστών να επαναφέρουν τον συγκεκριμένο Διευθυντή εγείρει προφανή ζητήματα. Η στάση τους δείχνει να αναπολεί την «αποτελεσματική» εποπτεία του, υπό την οποία πρώην κορυφαίο συνδικαλιστικό στέλεχός τους φέρεται να «αλώνιζε» ανενόχλητος στο κέντρο της Αθήνας, επιβεβαιώνοντας την υποψία ότι η κανονικότητα που οραματίζονται προϋποθέτει διοικήσεις που κλείνουν τα μάτια στα έργα των υφισταμένων τους.
Οι επαγγελματίες της Αθήνας που βρήκαν το θάρρος να σπάσουν τη σιωπή τους, παρακολουθούν σήμερα τη νομική τυπολατρία και τον συνδικαλιστικό κυνισμό να συνθλίβουν την ουσία. Τελικά, η επιστροφή στα παλιά αποδεικνύει ξεκάθαρα πως σε αυτή τη χώρα η λέξη ευθύνη δεν σημαίνει απολύτως τίποτα.