Οι Imarhan, στην πρώτη τους εμφάνιση στο Gazarte, το Σάββατο 24 Οκτωβρίου, έφεραν μαζί τους τον ήχο της Σαχάρας, συνδυάζοντας τις ηλεκτρικές κιθάρες με τον επίμονο ρυθμό των κρουστών και τις φωνές που εναλλάσσονταν, ενώνονταν και υψώνονταν πάνω από τη μουσική.
Η εμφάνισή τους ξεκίνησε περίπου 15 λεπτά μετά την προγραμματισμένη ώρα, με το DJ set των Teranga Beat να έχει ήδη δημιουργήσει την κατάλληλη μουσική ατμόσφαιρα. Οι επιλογές του DJ έδωσαν έναν ξεχωριστό τόνο στην αναμονή, προετοιμάζοντας το κοινό για όσα θα ακολουθούσαν.
Ένα συγκρότημα που δεν σταματά να κινείται
Αυτό που ξεχώρισε από τα πρώτα λεπτά ήταν η αδιάκοπη δραστηριότητα των μουσικών. Έπαιζαν και τραγουδούσαν σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της εμφάνισης, χωρίς να αφήνουν τη δυναμική να χαλαρώσει. Οι κιθάρες δημιουργούσαν επαναλαμβανόμενα μοτίβα, τα κρουστά κρατούσαν σταθερό τον ρυθμό και οι φωνές έμπαιναν μέσα στη μουσική σαν ένα ακόμη όργανο.
Δεν υπήρχε ένας μόνο πρωταγωνιστής. Η δύναμη των Imarhan βρισκόταν στη συλλογική τους παρουσία, στον τρόπο με τον οποίο κάθε μουσικός συνέβαλλε στο συνολικό αποτέλεσμα και στη συνεχή εναλλαγή ανάμεσα στον ρυθμό, τη μελωδία και τον αυτοσχεδιασμό.
Ο τραγουδιστής Iyad Moussa Ben Abderahmane, γνωστός ως «Sadam», ξεχώριζε ανάμεσα στα μέλη της μπάντας, καθώς ήταν ο μόνος που δεν φορούσε το παραδοσιακό κάλυμμα της κεφαλής των Τουαρέγκ, το οποίο επέλεγαν οι υπόλοιποι μουσικοί. Ωστόσο, η προσοχή επέστρεφε διαρκώς στη μουσική και στον τρόπο με τον οποίο οι έξι μουσικοί λειτουργούσαν ως ένα ενιαίο σύνολο.
Το calabash και οι φωνές που έμοιαζαν να έρχονται από μακριά
Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ο νεότερος σε εμφάνιση μουσικός, ο οποίος έπαιζε ζωντανά calabash — ένα κρουστό όργανο που κατασκευάζεται από αποξηραμένη κολοκύθα. Ήταν η πρώτη φορά που άκουγα το συγκεκριμένο όργανο σε ζωντανή εμφάνιση και ο ήχος του πρόσθεσε μια διαφορετική υφή στον ρυθμό της μπάντας.Ο ίδιος έπαιζε και djembe, το παραδοσιακό χειροκρουστό τύμπανο, δίνοντας ακόμη περισσότερο ρυθμό στο live.
Παράλληλα, ο Hicham Bouhasse αποδείχθηκε μια από τις πιο εντυπωσιακές παρουσίες της βραδιάς. Με αστείρευτη ενέργεια και εκφραστικότητα, τραγουδούσε, χόρευε και περνούσε με χαρακτηριστική άνεση από την κιθάρα στα ντραμς και τα κρουστά, συμμετέχοντας ενεργά στη διαρκή εξέλιξη του ήχου των Imarhan. Η σκηνική παρουσία του έδινε ξεχωριστή δυναμική στη συναυλία. Με την κίνησή του, τον ρυθμό και τη διαρκή εναλλαγή οργάνων, ο Hicham Bouhasse διατηρούσε τον ήχο ζωντανό και πολυδιάστατο, μεταδίδοντας την ενέργειά του στο κοινό και ενισχύοντας τη ζωντάνια της μουσικής εμπειρίας.
Ανάμεσα στις κιθάρες και τα τύμπανα ακούγονταν και ψηλές, διαπεραστικές φωνητικές ιαχές, που θύμιζαν κραυγές από μακριά, σαν να έφταναν από την έρημο. Δεν ήταν απλώς ως φωνητικά περάσματα, αλλά έδιναν στη μουσική μια ιδιαίτερη ένταση...
Από το «Assouf» στο encore
Το setlist περιλάμβανε κομμάτια όπως τα «Assouf», «Tellalt», «Touchal», «Imarhan» και «Azaman», μέσα από τα οποία αναδείχθηκε η χαρακτηριστική ισορροπία του συγκροτήματος ανάμεσα στις επαναληπτικές κιθαριστικές γραμμές, τα κρουστά και τις φωνές. Η ζωντανή εκτέλεση των κομματιών έδινε χώρο στην αλληλεπίδραση και στη συλλογική ανάπτυξη του ήχου, με κάθε όργανο να συμπληρώνει τα υπόλοιπα.
Στο encore, οι Imarhan επέστρεψαν με τα «Tarman Tadaoh» και «Achinkad», κλείνοντας μια εμφάνιση που άφησε πολύ θετικές εντυπώσεις. Ήταν μια πρώτη συνάντηση με το αθηναϊκό κοινό που ανέδειξε τόσο τη μουσική τους δεξιοτεχνία όσο και τη δύναμη της σκηνικής τους παρουσίας.
Aboogi: Η μουσική ως τρόπος να διατηρηθεί μια κληρονομιά
Η μουσική των Imarhan αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάθος όταν εξέτασθεί μέσα στο πολιτιστικό πλαίσιο από το οποίο προέρχεται. Όπως έχει αναφέρει δημοσίευμα του Guardian, η δημιουργία του στούντιο Aboogi στην Τamanrasset της Αλγερίας αποτελεί σημαντικό μέρος της προσπάθειάς τους να στηρίξουν την τοπική μουσική σκηνή.
Το στούντιο δίνει σε νεότερους μουσικούς τη δυνατότητα να ηχογραφούν στον τόπο τους, χωρίς να χρειάζεται να ταξιδεύουν στο εξωτερικό για να αποκτήσουν πρόσβαση σε επαγγελματικές υποδομές. Παράλληλα, η στήριξη των γυναικών που θέλουν να ασχοληθούν με τη μουσική και η σύνδεση διαφορετικών γενεών καλλιτεχνών εντάσσονται σε μια ευρύτερη προσπάθεια διατήρησης και εξέλιξης της πολιτιστικής κληρονομιάς των Τουαρέγκ.
Αυτή η διάσταση δίνει άλλη σημασία και στη ζωντανή εμφάνισή τους. Οι Imarhan δεν αντιμετωπίζουν την παράδοση ως κάτι στατικό, αλλά ως μια μουσική γλώσσα που μπορεί να εξελίσσεται, να συναντά σύγχρονους ήχους και να παραμένει ζωντανή μέσα από τους ανθρώπους που τη συνεχίζουν.
Η πρώτη τους εμφάνιση στο Gazarte Ground Stage ήταν μια δυνατή συναυλιακή εμπειρία, με κιθάρες, κρουστά και φωνές να δημιουργούν έναν ήχο που σε παρέσυρε στον δικό του ρυθμό. Οι Imarhan έφεραν την ενέργεια της ερήμου στην Αθήνα, αποδεικνύοντας ότι η μουσική τους δεν χρειάζεται εξηγήσεις για να σε κερδίσει· αρκεί να την ακούσεις ζωντανά.
Η φωτογραφική ματιά της Έφης Γαλιατσάτου αποτυπώνει τη ζωντάνια της εμφάνισης και τη δυναμική παρουσία των Imarhan στη σκηνή.
ΓΕΩΡΓΙΑ ΧΑΡΔΑ
Είμαι δημοσιογράφος και αγαπώ να κινούμαι στον παλμό της μουσικής, να ταξιδεύω μέσα από τις ιστορίες που γεννά η rock σκηνή. Έχω πραγματοποιήσει πολυάριθμες συνεντεύξεις με καλλιτέχνες, αναζητώντας πάντα τη λεπτομέρεια και την αλήθεια που μένει εκτός κάδρου.
Διαβάστε όλα τα lifestyle νεα, για Celebrities και Media.
