Ολλανδία: Ευθανασία σε παιδί 2 ετών - Τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε

Πώς οι γονείς έφτασαν σε αυτή την απόφαση

Ολλανδία: Ευθανασία Σε Παιδί 2 Ετών - Τα Προβλήματα Υγείας

Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add star.gr on Google
Ακούστε το άρθρο --:-- λεπτά
Με μια ματιά - by STAR AI
  • Ένα 2χρονο παιδί στην Ολλανδία υποβλήθηκε σε ευθανασία, το πρώτο περιστατικό για παιδιά ηλικίας 1-12 ετών.
  • Το παιδί είχε σοβαρά προβλήματα υγείας, συμπεριλαμβανομένης σπαστικής εγκεφαλικής παράλυσης και επιληψίας, με αναπτυξιακή ηλικία 6 εβδομάδων.
  • Οι γονείς ζήτησαν ευθανασία λόγω της επιδείνωσης της κατάστασης και της έλλειψης προοπτικής βελτίωσης.
  • Η διαδικασία ευθανασίας πραγματοποιήθηκε με σταδιακή καταστολή και εγκρίθηκε από την αρμόδια επιτροπή.
  • Η επιτροπή έκρινε ότι η διαδικασία ήταν νόμιμη και ότι οι γονείς είχαν ενημερωθεί πλήρως.

Ένα παιδί ηλικίας 2 ετών υποβλήθηκε σε ευθανασία στην Ολλανδία, το πρώτο περιστατικό που αφορά παιδί ηλικίας 1 έως 12 ετών. 

Ηθοποιός υποβλήθηκε σε ευθανασία - «Δεν έχω ζωή πια»

Το παιδί είχε γεννηθεί πρόωρα στις 26 εβδομάδες και τρεις ημέρες κύησης και από τους πρώτους μήνες της ζωής του αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. 

Η ολλανδική κυβέρνηση είχε ανακοινώσει τον Ιούνιο ότι είχε καταγραφεί ο πρώτος υποβοηθούμενος θάνατος παιδιού κάτω των 12 ετών, χωρίς τότε να δώσει περισσότερες πληροφορίες.  

Ολλανδία: Πρώτη ευθανασία παιδιού κάτω των 12 ετών

Τα στοιχεία της υπόθεσης έγιναν γνωστά μετά τη δημοσίευση της σχετικής έκθεσης της αρμόδιας επιτροπής. 

Ολλανδία: Γιατί έγινε ευθανασία στο 2χρονο παιδί - Τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε  

Μετά την πρόωρη γέννησή του, το παιδί από το εξωτερικό νοσηλεύτηκε σε μονάδα εντατικής θεραπείας νεογνών και παρουσίασε σοβαρές επιπλοκές, μεταξύ των οποίων πολλαπλές λοιμώξεις και σηψαιμία. 

Σε ηλικία περίπου 4 μηνών μεταφέρθηκε στην Ολλανδία. Οι εξετάσεις έδειξαν εκτεταμένες εγκεφαλικές βλάβες, μεταξύ άλλων στη λευκή ουσία του εγκεφάλου, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα σοβαρή σπαστική εγκεφαλική παράλυση. 

Παράλληλα, υπήρχαν ενδείξεις σοβαρής διαταραχής της όρασης λόγω βλάβης στον ινιακό λοβό του εγκεφάλου. 

Σε ηλικία 8 μηνών διαγνώστηκε με σύνδρομο βρεφικών επιληπτικών σπασμών, μια ιδιαίτερα σοβαρή μορφή επιληψίας. Παρά τη φαρμακευτική αγωγή, οι κρίσεις επέμεναν και προκαλούσαν έντονη δυσφορία. 

Η φαρμακευτική θεραπεία είχε επίσης σοβαρές παρενέργειες, μεταξύ άλλων έντονη ανησυχία και διαταραχές ύπνου. Το παιδί παρουσίαζε ακόμη κρίσεις βήχα και προβλήματα κατάποσης, ενώ τους τελευταίους μήνες πριν από τον θάνατό του οι επιληπτικές κρίσεις αυξήθηκαν σημαντικά κατά τη διάρκεια του φαγητού. 

Σύμφωνα με την έκθεση, όταν το παιδί πλησίαζε την ηλικία των 2 ετών, η αναπτυξιακή του ηλικία εκτιμήθηκε ότι αντιστοιχούσε σε εκείνη ενός βρέφους μόλις έξι εβδομάδων. 

Δεν είχε αναπτύξει λεκτική επικοινωνία, ενώ η σοβαρή διαταραχή της όρασης περιόριζε ακόμη περισσότερο τη δυνατότητα επικοινωνίας με το περιβάλλον. 

Παράλληλα, αντιμετώπιζε σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα και δυσκολία στην απομάκρυνση των εκκρίσεων από τους αεραγωγούς. Οι γιατροί εκτιμούσαν ότι υπήρχε αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων του αναπνευστικού και εισρόφησης τροφής ή γαστρικού περιεχομένου στους πνεύμονες. 

Η πρόγνωση ήταν ιδιαίτερα δυσμενής, με τους γιατρούς να εκτιμούν ότι υπήρχε πολύ υψηλή πιθανότητα το παιδί να πέθαινε σε μικρή ηλικία από επιπλοκές. 

Οι γονείς ζήτησαν την ευθανασία του παιδιού τους 

Καθώς η κατάσταση της υγείας του παιδιού επιδεινωνόταν και δεν υπήρχε προοπτική ουσιαστικής βελτίωσης, οι γονείς ζήτησαν από τον γιατρό να προχωρήσει σε τερματισμό της ζωής του. 

Το αίτημα συζητήθηκε επανειλημμένα με τους γονείς, ενώ το θέμα εξετάστηκε και από τη διεπιστημονική ομάδα που παρακολουθούσε το παιδί. 

Ο γιατρός ζήτησε, επίσης, τη γνώμη ανεξάρτητων γιατρών εκτός της περιοχής του. 

Αρχικά, οι γιατροί που κλήθηκαν να δώσουν δεύτερη γνώμη έκριναν ότι η επιληψία προκαλούσε σημαντική δυσφορία, αλλά δεν υπήρχε συνεχής αφόρητος πόνος. Παράλληλα, εκτίμησαν ότι υπήρχαν ακόμη ορισμένες θεραπευτικές επιλογές. 

Ο θεράπων γιατρός, ωστόσο, υποστήριξε ότι το μαρτύριο του παιδιού δεν οφειλόταν μόνο στην επιληψία, αλλά στο συνολικό και μη αναστρέψιμο πρόβλημα υγείας, που περιλάμβανε σοβαρή εγκεφαλική παράλυση, προβλήματα όρασης, αναπτυξιακή καθυστέρηση και δύσκολα ελεγχόμενη επιληψία. 

Ζήτησε και δεύτερη ανεξάρτητη γνωμάτευση. Ο γιατρός που την παρείχε κατέληξε ότι η σοβαρή εγκεφαλική βλάβη ήταν μόνιμη και ότι δεν υπήρχε ρεαλιστική προοπτική ουσιαστικής ανάπτυξης ή αυτονομίας. 

Πώς πραγματοποιήθηκε η ευθανασία 

Σύμφωνα με την έκθεση, δεν υπήρχε ακόμη ειδικό πρωτόκολλο για την πρακτική εφαρμογή της ευθανασίας σε παιδιά κάτω των 12 ετών. 

Με βάση την επιθυμία των γονέων, ο γιατρός επέλεξε μια διαδικασία κατά την οποία το παιδί θα κοιμόταν σταδιακά. 

Αρχικά χορηγήθηκαν μέσω ενδοφλέβιας γραμμής αυξανόμενες δόσεις μιδαζολάμης και μορφίνης, ώστε να μειωθεί το επίπεδο συνείδησης. Στη συνέχεια χορηγήθηκαν προποφόλη και θειοπεντάλη, προκαλώντας πολύ βαθιά καταστολή, μετά την οποία το παιδί πέθανε. 

Η αρμόδια επιτροπή έκρινε νόμιμη τη διαδικασία 

Η υπόθεση εξετάστηκε από την ολλανδική Επιτροπή Αξιολόγησης για τις όψιμες διακοπές κύησης και τον τερματισμό της ζωής νεογνών και παιδιών ηλικίας 1 έως 12 ετών. 

Η επιτροπή κατέληξε ότι ο γιατρός ενήργησε με τη δέουσα επιμέλεια. 

Στην αξιολόγησή της έλαβε υπόψη τη σοβαρότητα και τη μη αναστρεψιμότητα της κατάστασης, την απουσία ουσιαστικής προοπτικής βελτίωσης, τις πολλαπλές θεραπευτικές προσπάθειες που είχαν προηγηθεί, καθώς και τις γνωματεύσεις ανεξάρτητων γιατρών. 

Η επιτροπή έκρινε επίσης ότι οι γονείς είχαν ενημερωθεί πλήρως για τη διάγνωση και την πρόγνωση, ότι η συγκατάθεσή τους ήταν εθελοντική και σταθερή και ότι ο γιατρός είχε συμβουλευτεί ανεξάρτητους συναδέλφους. 

Διαβάστε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.
Follow us:

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Back to Top