«Εκείνη την ημέρα ο καιρός από το πρωί ήταν ήρεμος. Δεν είχε ούτε αέρα και η θάλασσα ήταν ήσυχη. Κάποια στιγμή, μετά το μεσημέρι, γύρω στις πέντε παρά τέταρτο, άρχισε ένας δυτικός άνεμος, κάτι που είναι πρωτοφανές για το Μάτι. Αρχίσαμε να βλέπουμε καπνούς να έρχονται από πάνω, από την Πεντέλη, αλλά δεν ανησυχήσαμε ιδιαίτερα, γιατί πολλές φορές έπαιρνε φωτιά η Πεντέλη και συνήθως την έσβηναν αμέσως». Με αυτά τα λόγια η Ιωάννα Γατοπούλου περιγράφει τις πρώτες στιγμές της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι, που στοίχισε τη ζωή σε 104 ανθρώπους και σημάδεψε ανεξίτηλα δεκάδες ακόμη.
Η επιζήσασα, μιλώντας με λεπτομέρεια για όσα βίωσε εκείνο το απόγευμα της 23ης Ιουλίου 2018, περιγράφει πώς η αίσθηση της ανησυχίας μετατράπηκε μέσα σε λίγα λεπτά σε αγώνα επιβίωσης.
Όπως αναφέρει, η κατάσταση άρχισε να γίνεται αποπνικτική όσο περνούσε η ώρα. «Ο καπνός γινόταν όλο και πιο έντονος, σε σημείο που δεν μπορούσες να αναπνεύσεις. Έκλεισα τα παράθυρα για να μην μπαίνει ο καπνός και αποφάσισα να φύγω, όχι γιατί ξέραμε ότι υπήρχε φωτιά, αλλά λόγω της άσχημης ατμόσφαιρας», εξηγεί.
Πώς ξεκίνησε η φωτιά στο Μάτι: Βίντεο ντοκουμέντο από τη μέρα της τραγωδίας
Η καθοριστική στιγμή ήρθε όταν βγήκε από το σπίτι για να πάρει το αυτοκίνητό της. «Βλέπω ότι το πεύκο κάτω από το οποίο ήταν παρκαρισμένο είχε πάρει φωτιά. Εκεί κατάλαβα ότι καιγόμαστε. Ευτυχώς δεν μπήκα στο αυτοκίνητό μου και άλλαξα κατεύθυνση προς τη θάλασσα», αφηγείται. Στην προσπάθειά της να διαφύγει, ένιωθε, όπως λέει, κάτι να τη χτυπάει στην πλάτη. «Νόμιζα ότι ήταν πετραδάκια από τον πολύ δυνατό αέρα. Έτρεχα όσο πιο γρήγορα μπορούσα για να φτάσω στη θάλασσα».
Φτάνοντας στην παραλία, η κ. Γατοπούλου βρήκε δεκάδες ανθρώπους να προσπαθούν να σωθούν από τις φλόγες. Η μόνη διέξοδος ήταν η θάλασσα. «Μπήκα κατευθείαν μέσα μαζί με άλλους ανθρώπους. Κολυμπούσαμε περίπου τρεις ώρες, περιμένοντας να σταματήσει η φωτιά, η οποία είχε φτάσει μέχρι τη θάλασσα», περιγράφει.
Η ίδια αναφέρεται και στις δυσκολίες της διάσωσης, υποστηρίζοντας ότι η βοήθεια άργησε να φτάσει. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, μια γυναίκα επικοινώνησε με το Λιμενικό, όμως «ήρθε μετά από περίπου τρία τέταρτα, μας είδε από μακριά και έφυγε». Τελικά, όπως λέει, η ίδια και ακόμη μία εγκαυματίας διασώθηκαν από ιδιώτες που επέβαιναν σε φουσκωτό σκάφος. «Μας πήγαν στο λιμάνι της Νέας Μάκρης και γύρισαν πάλι πίσω για να πάρουν κι άλλο κόσμο».
Η επιζήσασα μεταφέρθηκε στη συνέχεια στο νοσοκομείο, όπου παρέμεινε νοσηλευόμενη για δύο μήνες. Εκεί ενημερώθηκε για το πραγματικό μέγεθος της τραγωδίας. «Έμαθα ότι είχαμε 104 νεκρούς», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Οκτώ χρόνια μετά, τα σημάδια παραμένουν. «Τα σωματικά τραύματα δεν θα φύγουν ποτέ. Αυτό μου το είπε ξεκάθαρα ο γιατρός. Τα ψυχολογικά υπάρχουν ακόμη, αλλά βάζω τη λογική μπροστά και σκέφτομαι ότι μπορεί να μην υπήρχα σήμερα. Προσπαθώ να ζήσω με αυτά», λέει, αποκαλύπτοντας ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν μπορούσε να κοιμηθεί χωρίς ηρεμιστικά.
Η ίδια παρακολούθησε από κοντά όλη τη δικαστική διαδικασία για την τραγωδία στο Μάτι και δηλώνει πως δεν αισθάνεται ότι αποδόθηκε πλήρως δικαιοσύνη. «Δεν νομίζω ότι καταδικάστηκαν όπως έπρεπε να καταδικαστούν. Πιστεύω ότι έπρεπε να είχαν καταδικαστεί και άλλοι άνθρωποι. Αυτό είναι το δικό μου συμπέρασμα», τονίζει.
Διαβάστε όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.
