ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ! Κι όμως η αξιοπρέπεια χάθηκε στην ουρά για το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης. Εκεί στην Αγίου Κωνσταντίνου, στο κέντρο της Αθήνας, μέσα στη βροχή, όπου εκατοντάδες ανθρώπων που πλέον δεν έχουν ούτε για τα βασικά στέκονταν για τα λίγα ευρώ που δίνει το κράτος.

Έγινε κουρελόχαρτο σαν εκείνα που πετούσαν οι υπάλληλοι του δήμου στους άμοιρους που περίμεναν με αγωνία να ανοίξουν οι πόρτες μπας και κάνουν την πολυπόθητη αίτηση.

Θα μπορούσαν να είναι οι γονείς μας, τα αδέλφια μας, εμείς οι ίδιοι. Στα αυτιά μου ακόμα ακούγεται μια καρκινοπαθής γυναίκα που περίμενε με υπομονή μπας και εξυπηρετηθεί. «Δεν ζήτησα ποτέ τίποτα από το κράτος. Όσο είχα δουλειά δεν είχα καμία ανάγκη. Τώρα όμως τα χρειάζομαι αυτά τα χρήματα».

Αυτοί οι άνθρωποι ξευτιλίστηκαν χθες και σήμερα. Αυτών των ανθρώπων η αξιοπρέπεια καταπατήθηκε για το πολυδιαφημισμένο επίδομα. Μόνο που μέχρι να το πάρουν θα τους έχει βγει η ψυχή. Θα έχουν ταλαιπωρηθεί γιατί το σύστημα δεν αντέχει. Και είναι αλήθεια το σύστημα, όχι μόνο το ηλεκτρονικό, δεν αντέχει. Έχουμε πλέον φτάσει τα κατώτερα επίπεδα αναλγησίας και κανείς δεν βγαίνει να απολογηθεί.

Αλλά πριν πολλά χρόνια το τραγούδι το είχε πει:

Για ένα κομμάτι ψωμί, 
δε φτάνει μόνο η δουλειά.
Για ένα κομμάτι ψωμί, 
πρέπει να δώσεις πολλά.

Δε φτάνει μόνο το μυαλό σου, 
δε φτάνει μόνο το κορμί σου.
Το πιο σπουδαίο είν’ η ψυχή σου, δικέ μου.
Έχει τους νόμους τους αυτή η ιστορία, 
δεν φτάνει μόνο η δουλειά.

Της Ευαγγελίας Ντούρου

Tags: