Δεκαπέντε χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση στην Αθήνα, οι The Veils ανέβηκαν ξανά στη σκηνή, αυτή τη φορά στο ARCH Club. Στο επίκεντρο της βραδιάς, ο Finn Andrews, με την ιδιαίτερη σκηνική του παρουσία, συνδύασε τη θεατρικότητα και την ένταση με στιγμές σπάνιας μουσικής ευαισθησίας, επιβεβαιώνοντας τη θέση του ανάμεσα στις πιο ξεχωριστές παρουσίες της alternative rock σκηνής.
Ο Finn Andrews είναι ένας πολυδιάστατος μουσικός, ένας ευαίσθητος δημιουργός και πολυοργανίστας, που αφήνει το προσωπικό του στίγμα σε κάθε πτυχή της μουσικής του. Στη σκηνή πέρασε από το πιάνο στην ακουστική και την ηλεκτρική κιθάρα, δίνοντας διαρκώς νέες αποχρώσεις στον ήχο και την ατμόσφαιρα της βραδιάς.
Με τα μακριά, λεπτά χέρια του να κινούνται πάνω στα πλήκτρα, άλλοτε με ένταση και άλλοτε με σχεδόν εύθραυστη τρυφερότητα, δημιουργούσε εικόνες που ξεπερνούσαν τα όρια μιας συνηθισμένης rock συναυλίας.
Η μαγεία της επικοινωνίας πάνω στη σκηνή
Εκείνο, όμως, που έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν η σχέση του με τους μουσικούς του. Η μπάντα δεν λειτουργούσε απλώς ως συνοδεία του Andrews. Υπήρχε μια διαρκής επικοινωνία, ένα μουσικό βλέμμα, μια αίσθηση ότι όλοι αφουγκράζονταν ο ένας τον άλλον.
Μερικές φορές αρκούσε να κοιτάξει τον ντράμερ του για να αντιληφθείς αυτή τη λεπτή συνεννόηση. Μια ματιά, μια κίνηση, μια μικρή αλλαγή στην ένταση και ολόκληρη η μπάντα ακολουθούσε. Και ο ίδιος, από την πλευρά του, έδειχνε να ακούει πραγματικά τους μουσικούς του, να τους παρακολουθεί και να απολαμβάνει αυτή τη συλλογική δημιουργία.
JAM Pedals: 21 χρόνια δημιουργίας, πειραματισμού και μουσικών συναντήσεων
Αυτή η ευαισθησία είναι ίσως ένα από τα πιο γοητευτικά χαρακτηριστικά του. Παρά τη θεατρικότητα και τη δύναμη της παρουσίας του, διατηρούσε μια αμεσότητα που έκανε τη μουσική του να φτάνει κατευθείαν στους ανθρώπους.
Από το «Aurora» στο «Low Lays the Devil»
Το live ξεκίνησε με το «Aurora» και από τις πρώτες νότες έγινε σαφές ότι η βραδιά θα είχε ξεχωριστή ένταση. Ακολούθησαν τα «High Hopes», «Lungs» και «Are You Awake Tonight?». Σε εκείνο το σημείο η σκέψη ήταν σχεδόν αυθόρμητη: ποιος θα μπορούσε να κοιμηθεί μια τέτοια νύχτα;
Το «Birds» και το «The Ladder» έδωσαν τη δική τους ξεχωριστή διάσταση στο setlist, ενώ ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε το «Low Lays the Devil», ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια, που ακούστηκε με όλη τη συναισθηματική δύναμη που του αξίζει.
Το «Jesus» ήρθε να προσθέσει ακόμη μία δυνατή στιγμή σε μια βραδιά με συνεχείς εναλλαγές. Οι The Veils έχουν αυτή τη σπάνια ικανότητα να περνούν από την εσωτερικότητα στην έκρηξη, από τη μελαγχολία στην ένταση, χωρίς να χάνουν ποτέ τη συνοχή του μουσικού τους κόσμου.
Και όταν ήρθε η ώρα του encore, ο Finn επέστρεψε για δύο solo ερμηνείες, αφήνοντας για λίγο στην άκρη τη δυναμική της μπάντας και φέρνοντας τη μουσική πιο κοντά στην προσωπική της αφετηρία. Η βραδιά ολοκληρώθηκε με το «Axolotl», ένα τραγούδι που έμοιαζε ιδανικό για το κλείσιμο μιας τόσο κινηματογραφικής μουσικής εμπειρίας.
Ένας frontman με κινηματογραφική παρουσία
Η εικόνα του Finn Andrews πάνω στη σκηνή συμπλήρωνε ιδανικά τον ήχο των The Veils. Λεπτός, με σακάκι και προσεγμένο παντελόνι, φορώντας το χαρακτηριστικό του καπέλο, είχε μια παρουσία που παρέπεμπε περισσότερο σε ήρωα μιας σκοτεινής κινηματογραφικής ιστορίας παρά σε έναν συμβατικό rock frontman.
Δεν χρειαζόταν υπερβολικές κινήσεις για να τραβήξει την προσοχή. Η έκφρασή του, ο τρόπος που έσκυβε πάνω από το πιάνο, η κίνηση των χεριών του και η ένταση με την οποία ερμήνευε τα τραγούδια αρκούσαν.
Άλλωστε, η μουσική των The Veils έχει πάντα μια ιδιαίτερη σχέση με την εικόνα και τον κινηματογράφο. Δεν είναι τυχαίο ότι τραγούδια τους έχουν συνδεθεί με δημιουργούς όπως ο David Lynch, ο Tim Burton και ο Paolo Sorrentino. Η ατμόσφαιρα που δημιουργούν μοιάζει συχνά με μουσική επένδυση μιας ιστορίας που ο καθένας μπορεί να φανταστεί διαφορετικά.
Η βραδιά στο ARCH Club ξεκίνησε με τους The Black Tabasco, οι οποίοι ανέλαβαν να ανοίξουν τη συναυλία των The Veils. Το αθηναϊκό τετραμελές συγκρότημα, με τον ιδιαίτερο indie rock και blues ήχο του, έφερε στη σκηνή έναν συνδυασμό rock ’n’ roll ενέργειας, κιθαριστικών riffs και δυνατών ρυθμών. Με δύο άλμπουμ στο ενεργητικό τους, το «Bite The Pepper» και το πιο πρόσφατο «Animal Love», οι The Black Tabasco αποτελούν μια ενδιαφέρουσα παρουσία στην εγχώρια ανεξάρτητη σκηνή και μια ταιριαστή μουσική εισαγωγή για όσα θα ακολουθούσαν.
Μια βραδιά που άξιζε την αναμονή
Η επιστροφή των The Veils στην Αθήνα, με αφορμή την περιοδεία τους για το νέο άλμπουμ «Fragile World», αποτέλεσε μια υπενθύμιση της ουσίας της ζωντανής μουσικής. Πέρα από τις αγαπημένες μελωδίες και τις δυνατές εκτελέσεις, αυτό που ξεχώρισε ήταν η αμεσότητα της επικοινωνίας, ο αυθορμητισμός, η δημιουργικότητα και, πάνω απ’ όλα, το συναίσθημα.
Και κάπως έτσι, έπειτα από τόσα χρόνια αναμονής, η βραδιά στο ARCH Club άφησε την αίσθηση ότι δεν παρακολουθήσαμε απλώς ένα ακόμη live. Γίναμε μέρος ενός μικρού, σκοτεινού και υπέροχα κινηματογραφικού κόσμου, από εκείνους που δεν θέλεις να τελειώσουν.
ΓΕΩΡΓΙΑ ΧΑΡΔΑ
Είμαι δημοσιογράφος και αγαπώ να κινούμαι στον παλμό της μουσικής, να ταξιδεύω μέσα από τις ιστορίες που γεννά η rock σκηνή. Έχω πραγματοποιήσει πολυάριθμες συνεντεύξεις με καλλιτέχνες, αναζητώντας πάντα τη λεπτομέρεια και την αλήθεια που μένει εκτός κάδρου.
Διαβάστε όλα τα lifestyle νεα, για Celebrities και Media.
