"Φτωχός αλλά τίμιος καλλιτέχνης" λέει συγκινημένος ένας οικογενειακός φίλος του Λουκιανού Κηλαηδόνη, η σορός του οποίου εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα στο θέατρο Μεταξουργείο.

Εκεί από τις 9 το πρωί, φίλοι, συγγενείς και θαυμαστές του Λουκιανού Κηλαηδόνη καταφτάνουν αμίλητοι και δακρυσμένοι για να αποχαιρετήσουν τον φτωχό και μόνο καουμπόι του ελληνικού τραγουδιού. Ο "Λούκι", όπως τον φωνάζουν οι δικοί του, φίλοι, συγγενείς και θαυμαστές, άφησε το στίγμα του και τη δική του μοναδική σφραγίδα στο τραγούδι κι επηρέασε στο έπακρο μικρούς και μεγάλους. Τώρα, ήρθε η ώρα να του πουν το στερνό αντίο. 

Οι κόρες του τραγουδοποιού

 

Συντετριμμένοι τρεις φίλοι του συναντήθηκαν έξω από το θέατρο, φιλήθηκαν και αγκαλιάστηκαν σφιχτά με βαθιά συγκίνηση. Δεν μίλησαν, μόνο αγκαλιάστηκαν και κοιτάχτηκαν στα μάτια! Τι να πουν άλλωστε όταν η σιωπή είναι τόσο δυνατή;

«Σπουδαίος άνθρωπος. Σοκαριστήκαμε που έφυγε, θα μείνουν τα τραγούδια του» λέει μια κυρία που ήρθε να αφήσει το λουλούδι της.

 

 

«Αααχ περνάνε τα χρόνια» φώναξε απελπισμένη μια κυρία.

Ο Αλέξης Κωστάλας

Ο Διονύσης Σαββόπουλος

Γιώργος και Άννα Νταλάρα

Ο υφυπουργός Αθλητισμού, Γιώργος Βασιλειάδης

Ο Σταμάτης Γαρδέλης

 

Ο Φοίβος Δεληβοριάς και η σύζυγός του, συγκινημένοι, δεν ήθελαν να κάνουν καμία δήλωση. "Ό,τι ήθελα να πω για τον Λουκιανό, το έχω γράψει" λέει βουρκωμένος ο τραγουδοποιός και αποχωρεί.

"Μου'χες πει πως ο Παράδεισος για σένα είναι ο κινηματογράφος "Ροζικλαίρ" στην Πατησίων μια τυχαία μέρα του 1955.Μια μέρα που θα παίζεται σε επανάληψη κάποιο νουάρ του '40 με ανθρώπους που κρατούν το πιστόλι με το ένα χέρι, χαλαρά, και που καταπατούν κάθε κώδικα τυπικής ηθικής για μιαν καταστροφική γυναίκα, για μια Τσιτσανική τρελή, για μια Κυρία με μοναδικό νόημα.
Είμαι σίγουρος πως είσαι εκεί, πως η Φωκίωνος τ'ουρανου ζητωκραυγάζει που επέστρεψες και πως ένα κάτασπρο πιάνο σε περιμένει να παίξεις τη μαγική "Decadenza" σου για κείνους που καταλαβαίνουν. Θα είμαι πάντα ένας απ'αυτούς. Κι όταν το "Ροζικλαίρ" θα ξαναπροβάλει το "Big Sleep" θέλω να μου κρατήσεις μια θέση δίπλα σου: θα είμαι εκεί",
είχε γράψει στο προφίλ του στο Facebook ο Φοίβος την Τρίτη.

Μιλένα Αποστολάκη

Γιώργος Μαργαρίτης

Ο 

Εν των μεταξύ, το διπλανό ιστορικό καφέ έχει ανοίξει από νωρίς ειδικά για τη σημερινή μέρα, για να γλυκαθούν και να παρηγορηθούν οι φίλοι και συγγενείς του Λουκιανού. Το καφέ αυτό συνδέεται με το θέατρο εσωτερικά. Εκεί η οικογένεια κερνούσε και σφηνάκια με ποτό, ως είθισται σε τέτοιες περιπτώσεις. 

Η τραγική ειρωνία είναι ότι στην ίδια σκηνή που εκτίθεται τώρα το φέρετρο του μεγάλου και χαρούμενου τραγουδοποιού, έπαιζαν και τραγουδούσαν η σύζυγος και η κόρη του, Γιασεμί. 

Δείτε στα βίντεο τι είπαν στην κάμερα του star.gr φίλοι, συγγενείς, συνάδελφοι και θαυμαστές του τραγουδοποιού.

Πριν 27 χρόνια, ο αγαπημένος Λούκι έγραψε το τραγούδι "Κούφια η ώρα", που περιλαμβάνεται στον δίσκο "Γιατί θα γίνω μαραγκός;". Το προφητικό αυτό τραγούδι έχει τους εξής στίχους:

“Aν ποτέ πεθάνω αν λέμε, αν
κάψτε ένα πιάνο κι ένα μπουφάν.

Καίτε ένα αμάξι κάθε δειλινό
θέλω και τάξη, θέλω και χαμό.

Δε θέλω φιέστες ούτε φωνές
τρεις μαζορέτες μ’ άσπρες στολές, 
ξανθούλες.

Και κάποια μπάντα στο πουθενά
να παίζει "τα θερινά σινεμά".

Θέλω ένα πάρτι μες στο γκαζόν
κάποια Τετάρτη ίσως μ’ άπειρα γκαρσόν.

Θα `χει ποτά για όλους, πιειτε ένα τζιν
δύο βότκες και δε θέλω μαύρα μόρτες
θέλω μπλου-τζιν.”

Γιατί ή είσαι ροκ ή δεν είσαι!...

 

Ρεπορτάζ: Μαρία Ανδρικάκη

m.andrikaki@star.gr

Tags: