Βουβός πόνος και οδύνη επικρατεί στο θέατρο Μεταξουργείο, όπου φίλοι, συγγενείς και θαυμαστές του Λουκιανού Κηλαηδόνη βρίσκονται εκεί για να αποχαιρετήσουν τον φτωχό και μόνο καουμπόι του ελληνικού τραγουδιού. 

Εκεί, στο καλλιτεχνικό του σπίτι, που δημιούργησε μαζί με τη σύζυγό του με αγάπη και πόθο για δημιουργία, από νωρίς βρίσκεται η Άννα Βαγενά και οι κόρες του, Γιασεμί και Μαρία. Κάθονται στο φουαγιέ του θεάτρου στην σκηνή του οποίου τον τελευταίο καιρό έπαιζε η μία από τις κόρες του και η σύζυγός του.

Συντετριμμένη, η γνωστή ηθοποιός και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά με μια αξιοθαύμαστη περηφάνια και αξιοπρέπεια, όπως αξίζει στο Λουκιανό, δέχεται τα συλλυπητήρια φίλων και του απλού κόσμου, που με το θάνατο του γνωστού συνθέτη, λένε αντίο σε μια ολόκληρη εποχή, περισσότερο αθώα και ξέγνοιαστη.

Αρκετοί είναι εκείνοι που φτάνουν στο θέατρο, κλαίγοντας, σαν να αποχαιρετούν έναν δικό τους άνθρωπο, ή ακόμα και τη νεανική τους ηλικία, αποδεικνύοντας το ισχυρό αποτύπωμα που άφησε ο Κηλαηδόνης στην καλλιτεχνική ζωή του τόπου. 

Το φέρετρο είναι κλειστό στη μέση της σκηνής ενώ γύρω του υπάρχουν άσπρα λουλούδια.

"Αχ πώς περνάνε τα χρόνια", μονολόγησε μια κυρία βγαίνοντας από το θέατρο και αποχώρησε με δάκρυα στα μάτια. 

Τραγικές φιγούρες και οι δυο του κόρες, που στέκονταν βουρκωμένες και σιωπηλές δίπλα στη σορό του, έχοντας στο πλευρό τους καλούς φίλους του πατέρα τους.

 

Ανάμεσα σε αυτούς που νωρίς προσήλθαν στο θέατρο Μεταξουργείο, ο Αλέξης Κωστάλας, ο οποίος φανερά συγκλονισμός από το χαμό του καλού του φίλου, βρέθηκε εδώ για να συμπαρασταθεί στην Άννα Βαγενά και στις κόρες της. 

"Μέσα από τα τραγούδια του πάντα θα είναι ζωντανός. Τον ακούω εγώ, τον ακούει και η εγγονή μου", λέει συγκινημένη μια κυρία, προσερχόμενη στο θέατρο. 

Ρεπορτάζ: Μαρία Ανδρικάκη

Επιμέλεια: Ευαγγελία Ντούρου

Tags: