Πέθανε ο Γιώργος Μαζωνάκης από ανακοπή, εξέπνευσε στο νοσοκομείο «Ελπίς», σε ηλικία 54 ετών.
Ο αγαπημένος καλλιτέχνης βρισκόταν, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Live News, σε ένα ιατρείο στο κέντρο του Κολωνακίου.
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο ίδιο ρεπορτάζ: «Εκεί φαίνεται να έγινε ό,τι έγινε. Αισθάνθηκε αδιαθεσία. Φαίνεται να έπαθε ανακοπή. Πήγαν στο σημείο μηχανή και ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Κατέβαλαν οι διασώστες κάθε προσπάθεια να τον επαναφέρουν. Δεν τα κατάφεραν και τον οδήγησαν στο Ελπίς, όπου δυστυχώς διαπιστώθηκε ο θάνατός του».
Η τραγική είδηση έρχεται, μάλιστα τη στιγμή που ο Γιώργος Μαζωνάκης βρισκόταν σε μια νέα, δημιουργική περίοδο και προετοίμαζε τις επόμενες εμφανίσεις του. Μόλις λίγες ώρες νωρίτερα είχε γίνει γνωστό πως στις 20 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιούσε μεγάλη συναυλία στην Τεχνόπολη, με αφορμή τη συμπλήρωση 33 χρόνων παρουσίας του στο ελληνικό τραγούδι.
Στο πρόγραμμά του υπήρχαν ακόμη δύο εμφανίσεις στο Θέατρο Άλσος. Η πρώτη ήταν προγραμματισμένη για τις 30 Σεπτεμβρίου με τίτλο «Πρόβα», ενώ θα ακολουθούσε στις 4 Οκτωβρίου η «Πρόβα τζενεράλε».
Ποιος ήταν ο Γιώργος Μαζωνάκης
Ο Γιώργος Μαζωνάκης γεννήθηκε και πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στη Νίκαια του Πειραιά, ενώ οι ρίζες της οικογένειάς του βρίσκονται στη Σητεία της Κρήτης.
Από μικρός ήρθε σε επαφή με το λαϊκό τραγούδι, ακούγοντας σημαντικές φωνές όπως ο Στράτος Διονυσίου, ο Γιάννης Πάριος, η Μαρινέλλα και η Χάρις Αλεξίου. Παράλληλα, είχε μεγάλη αγάπη και για τη ξένη ροκ μουσική. Ήδη από τα 15 του χρόνια είχε αποφασίσει πως το τραγούδι δεν θα αποτελούσε απλώς ένα χόμπι, αλλά τον επαγγελματικό του δρόμο.
Η πρώτη του εμφάνιση σε νυχτερινό κέντρο έγινε στην Πάτρα. Εκεί, το καλοκαίρι του 1992, τον εντόπισαν άνθρωποι της Polygram, η οποία στη συνέχεια πέρασε στη Universal Music. Το ιδιαίτερο σκηνικό του ύφος, η ξεχωριστή ερμηνεία και η διάθεσή του να πειραματίζεται σύντομα τον έκαναν να ξεχωρίσει στη νυχτερινή Αθήνα.
Οι εμφανίσεις του σε γνωστά νυχτερινά κέντρα γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, ενώ η πορεία του δεν περιορίστηκε στην Ελλάδα. Ο Γιώργος Μαζωνάκης ταξίδεψε με τη μουσική του σε Κύπρο, Γερμανία και Αυστραλία, αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες, πραγματοποιώντας εμφανίσεις σε πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, το Νιου Τζέρσεϊ, το Ατλάντικ Σίτι και το Σικάγο.
Η επιτυχία του «Μου λείπεις» ξεπέρασε μάλιστα τα ελληνικά σύνορα, καθώς το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε σε διαφήμιση αυτοκινήτου στην Ιταλία, γεγονός που οδήγησε στην κυκλοφορία εκεί μιας συλλογής με γνωστές επιτυχίες του.
Το 2002 συμμετείχε στο soundtrack της ταινίας του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου», ερμηνεύοντας δύο τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη, τα «Καμικάζι» και «Ξημερώνει πάλι».
Η δισκογραφική του διαδρομή ξεκίνησε το 1993 με το άλμπουμ «Μεσάνυχτα και κάτι». Έναν χρόνο αργότερα κυκλοφόρησε το «Με τα μάτια να το λες», μέσα από το οποίο ξεχώρισαν τραγούδια όπως το «3 το πρωί», το «Ανήκω σε μένα» και το «Μη μου ζητάς», ανεβάζοντάς τον στις πρώτες θέσεις των charts.
Το 1996 κυκλοφόρησε το «Μου λείπεις», που έγινε χρυσό, ενώ έναν χρόνο αργότερα ήρθε το «Παιδί της Νύχτας», το οποίο απέκτησε πλατινένια διάκριση. Στην πορεία ακολούθησαν αρκετά singles και albums, μεταξύ των οποίων και το «Θέλω να γυρίσω», σε στίχους του Νίκου Βουρλιώτη. Η ιδιαίτερη μουσική του ταυτότητα και οι συνεχείς αλλαγές στο ύφος και το ρεπερτόριό του τον έφεραν κοντά σε πολλούς σημαντικούς καλλιτέχνες.
Στη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με ονόματα όπως ο Σταμάτης Γονίδης, οι Goin' Through και ο Νότης Σφακιανάκης, ενώ στο πλευρό του βρέθηκε και η Μαίρη Λίντα. Για το album «Μπροστά σ’ ένα Μικρόφωνο», μάλιστα, η σπουδαία ερμηνεύτρια τραγούδησε το «Δεν θέλω πια να ξαναρθείς».
Ο Μαζωνάκης δεν περιορίστηκε μόνο στις μουσικές του επιλογές, αλλά πειραματίστηκε έντονα και με τη σκηνική του παρουσία. Ο χορογράφος Κωνσταντίνος Ρήγος τον έπεισε να αλλάξει τη διαμόρφωση του χώρου όπου εμφανιζόταν, αντικαθιστώντας την παραδοσιακή διάταξη με καναπέδες για τους θαμώνες.
Στη συνέχεια, ο τραγουδιστής έκανε ένα ακόμη πιο τολμηρό βήμα, εμφανιζόμενος στη σκηνή με φούστες και πλατφόρμες. Η επιλογή αυτή προκάλεσε συζητήσεις και σχολιάστηκε έντονα τόσο από το κοινό όσο και από τους κριτικούς, επιβεβαιώνοντας την πρόθεσή του να ξεφεύγει από τα συνηθισμένα και να επαναπροσδιορίζει διαρκώς την εικόνα του.
