Η απώλεια του πατέρα του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου πολύ πρόσφατα, στις 16 Μαΐου, άφησε ένα βαθύ και δυσαναπλήρωτο κενό στην ψυχή του αγαπημένου ηθοποιού.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξής τού στο Στούντιο 4 της ΕΡΤ την Πέμπτη, ο καταξιωμένος καλλιτέχνης βρήκε τη δύναμη να μιλήσει για αυτό το βαρύ πένθος, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα και τους λόγους που τον ώθησαν να μοιραστεί δημόσια τον πόνο του.
Αν και ο ίδιος δε συνηθίζει να εκτίθεται μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ένιωσε την εσωτερική ανάγκη να αποτίσει φόρο τιμής στον άνθρωπο που τον έφερε στη ζωή και να κάνει γνωστό σε όλους το ποιος πραγματικά ήταν ο πατέρας του. Η ανταπόκριση του κοινού σε αυτή του την κίνηση ήταν συγκλονιστική, καθώς πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι του συμπαραστάθηκαν, προσφέροντάς του ένα τεράστιο κύμα αγάπης και ζεστασιάς σε μια τόσο σκοτεινή στιγμή. Αυτή η μαζική αγκαλιά λειτούργησε σαν βάλσαμο για τον ηθοποιό, ο οποίος παραδέχτηκε με ειλικρίνεια ότι είχε ανάγκη να ακούσει από τον κόσμο πόσο σπουδαίο πατέρα είχε.
Η συναισθηματική φόρτιση του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου ήταν διάχυτη καθ' όλη τη διάρκεια της συζήτησης με τον Θανάση Αναγνωστόπουλο και την Νάνσυ Ζαμπέτογλου. «Δημοσίως θα εξευτελιστώ μου φαίνεται σήμερα γιατί είναι δύσκολο είναι πολύ κοντινό και είμαι λιγάκι ευσυγκίνητος. Δεν ντρέπομαι για να συναισθήματα μου. Είχα αυτή την ανάγκη, δεν ξέρω γιατί… Ήταν σαν να ήθελα να ακούσω από τον κόσμο τι ωραίο πατέρα είχα…», είπε συγκινημένος.
Μιλώντας πιο αναλυτικά για τον πατέρα του και τα παιδικά του χρόνια ανέφερε: «Ήταν γλύκας, είχε χιούμορ, τον λάτρευε όλος ο κόσμος, έγραφε στιχάκια κι αυτός. Ήταν μια τέτοια κατάσταση».
Η απώλεια αυτή έφερε στην επιφάνεια και μια βαθύτερη υπαρξιακή αναζήτηση για τον ηθοποιό. Αναλογιζόμενος τα παιδικά του χρόνια, συνειδητοποίησε ότι το υγιές οικογενειακό περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε ήταν αυτό που του επέτρεπε να διατηρεί πάντα ζωντανό το παιδί μέσα του. Η φυγή του πατέρα του τον έκανε να καταλάβει ότι, πίσω από τον μανδύα της ενήλικης ηλικίας του, παρέμενε ένα παιδί που έχασε το στήριγμά του, επισημαίνοντας με νόημα πως όσοι έχουν την τύχη να μεγαλώσουν με αγάπη, δεν παύουν ποτέ να νιώθουν παιδιά. Παρά τη θλίψη του, ο ίδιος κοιτάζει το μέλλον με ελπίδα, σημειώνοντας πως αν και τώρα βιώνει μια δύσκολη φάση, είναι βέβαιος πως θα έρθουν καλύτερες ημέρες.