Πίσω από τη διαδρομή τεσσάρων δεκαετιών στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης και τις συναντήσεις της με κορυφαίες προσωπικότητες της πολιτικής, του πολιτισμού και του κινηματογράφου, η Ειρήνη Νικολοπούλου έκρυβε εμπειρίες που για χρόνια παρέμεναν καλά φυλαγμένες.
Φιλοξενούμενη στο vidcast People της Espresso και τον Γιάννη Βίτσα, η έμπειρη δημοσιογράφος επέλεξε να αφήσει για λίγο στην άκρη τις μεγάλες ειδήσεις και να αναφερθεί με σπάνια ειλικρίνεια σε ένα από τα πιο σκοτεινά και δύσκολα κεφάλαια της προσωπικής της ζωής, φέρνοντας στο φως πληγές που εξακολουθούν να την ακολουθούν.
Πένθος για την Ειρήνη Νικολοπούλου- Η συγκινητική φωτογραφία και το μήνυμα
Αναφερόμενη στις συνθήκες μιας παλαιότερης εποχής, όταν η κοινωνική ευαισθητοποίηση και η υποστήριξη προς τις γυναίκες ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτες, η δημοσιογράφος εξήγησε το απόλυτο αδιέξοδο που βίωναν τότε τα θύματα. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά: «Δεν μπορούσες και δεν ήξερες να το αντιμετωπίσεις. Όποιος ή όποια πει ότι ήξερε να το αντιμετωπίσει εκείνη την εποχή θα πει ψέματα».
Η κατάσταση έγινε ακόμη πιο σκληρή όταν η ίδια επιχείρησε να αντιδράσει. Αποκάλυψε πως όταν αποφάσισε να καταγγείλει τον άνθρωπο που την είχε βλάψει, το σύστημα στράφηκε τελικά εναντίον της. «Προς το τέλος όλου αυτού που πήγα κάποιον να καταγγείλω ήρθε εναντίον μου. Ήταν πολύ δύσκολο και σκληρό» εξομολογήθηκε, συμπληρώνοντας με πικρία πως «Ήμουν ένας άνθρωπος που δεν τους είχα ανάγκη. Ήμουν μορφωμένη. Δεν είχα ανάγκη να πάω με κάποιον για να προχωρήσω μπροστά. Όλο αυτό ήταν μόνο σκληρό».
Ειρήνη Νικολοπούλου: Δε φαντάζεστε με ποιον ηθοποιό της ελεγαν οτι μοιάζει
Όσα συνέβησαν τότε επηρέασαν βαθιά την ψυχική της ισορροπία. Για χρόνια, η Ειρήνη Νικολοπούλου προσπαθούσε να συνεχίσει την καριέρα και τη ζωή της απλώς απωθώντας τα τραύματα, χωρίς όμως αυτά να εξαφανιστούν ποτέ. Παραδέχθηκε μάλιστα ανοιχτά τις συνέπειες που κουβαλά μέχρι σήμερα, αναφέροντας: «Με πείραξε στην ψυχολογία μου. Μου έχει αφήσει πολύ βαριά σημάδια, άσχετα αν εγώ, όπως λέει και μία ψυχολόγος την οποία άρχισα να βλέπω τα τελευταία χρόνια, τα παίρνω όλα και τα κρύβω κάτω από το χαλάκι. Είναι ένα απ’ τα πιο σκληρά κεφάλαια της ζωής μου».
