Σπύρος Λούης: Ο μεγάλος έρωτας που του έδωσε την πρώτη θέση στον Μαραθώνιο

Πέθανε σαν σήμερα στις 26 Μαρτίου 1940

Ο νικητής Σπύρος Λούης

Ο μεγάλος έρωτας για την «ωραία Ελένη» ήταν η κινητήριος δύναμη που έφερε τον Σπύρο Λούη στην κορυφή του βάθρου στον μαραθώνιο των πρώτων μοντέρνων Ολυμπιακών Αγώνων το 1896. 

Ο Σπύρος Λούης ήταν μόλις 23 ετών όταν αποφάσισε να λάβει μέρος στον μαραθώνιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, με σκοπό να κερδίσει την εύνοια της μητριάς της αγαπημένης του που κρατούσε από πλούσια οικογένεια του Αμαρουσίου.

Ο νεαρός Σπύρος, όμως, δεν είχε καμία ελπίδα, καθώς ήταν ένας φτωχός και αγράμματος νερουλάς. Η θετή μητέρα της Ελένης ονειρευόταν έναν πλούσιο και ευκατάστατο σύζυγο για την κόρη της.

Έτσι, όντας απελπισμένος από την κατάσταση δέχτηκε την πρόταση της αγαπημένης του και αποφάσισε να συμμετέχει στον μαραθώνιο που θα γινόταν.

Αν έτρεχε και νικούσε η μητριά της δε θα μπορούσε να πει όχι στον γάμο τους. Η ιδέα αυτή καρφώθηκε στο μυαλό του και λίγες μέρες αργότερα στεκόταν μπροστά στον αθλίατρο αξιώνοντας το δικαίωμα της συμμετοχής. Δεν ανήκε σε σύλλογο, δεν είχε προπονητή, δεν ήξερε καν τη διαδρομή. 

Ο νικητής του μαραθωνίουστους πρώτους Μοντέρνους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Καλλιμάρμαρο το 1896, Σπύρος Λούης. Φωτογραφία: Associated press

Η μεγάλη διαδρομή προς το Καλλιμάρμαρο

Η διαδρομή ήταν 40 χιλιόμετρα. Η αφετηρία ήταν στο Μαραθώνα και ο τερματισμός στο Καλλιμάρμαρο.

Στις 10 Απριλίου του 1896 (29 Μαρτίου, σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο), στις δύο η ώρα το μεσημέρι, τέσσερις ξένοι αθλητές, δώδεκα Έλληνες και ο νερουλάς από το Μαρούσι ήταν στημένοι στο σημείο εκκίνησης.

Οι αθλητές βρίσκονταν εκεί από το προηγούμενο βράδυ και σύμφωνα με την παράδοση, ο Λούης όλη τη νύχτα προσευχόταν. Όλοι θα έτρεχαν για το μετάλλιο και εκείνος για την Ελένη.

Ο Γάλλος Αλμπέν Λερμιζιό, που είχε πάρει και χάλκινο στα 1.500 μέτρα, τέθηκε από νωρίς επικεφαλής της κούρσας, κάτι, όμως, που δεν φόβισε τον Λούη.

Στιγμιότυπο από του Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στο Καλλιμάρμαρο. Φωτογραφία: Associated press

Μετά το 32ο χιλιόμετρο ο Λερμιζιό κατέρρευσε από την εξάντληση και το προβάδισμα πήρε ο Αυστραλός Τέντι Φλακ, ένας λογιστής που κατοικούσε στο Λονδίνο. Είχε κι αυτός να επιδείξει ένα μετάλλιο, τόσο στα 800 όσο και στα 1.500 μέτρα.

Ο Λούης άρχισε να μειώνει την απόσταση, ώσπου και ο Αυστραλός, που δεν ήταν συνηθισμένος σε τόσο μεγάλες αποστάσεις, κατέρρευσε μερικά χιλιόμετρα αργότερα, αφήνοντας το τελικό προβάδισμα στον νεαρό νερουλά.

Μετά από 2 ώρες 58 λεπτά και 50 δεύτερα, ο Σπύρος Λούης μπήκε στο Καλλιμάρμαρο όπου τον αποθέωσαν 50.000 θεατές.

Ο Σπύρος Λούης το 1936. Φωτογραφία: Associated press

Μοναδικό τρόπαιό του ο γάμος με την αγαπημένη του

Ο νεαρός φουστανελάς δεν ξαναέτρεξε ποτέ. Παρά τη φήμη, τις υποσχέσεις και τα δώρα, επέστρεψε στην παλιά του ζωή, στο επάγγελμα του και στις καθημερινές του συνήθειες. Το ότι κατάφερε να παντρευτεί την αγαπημένη του Ελένη, έφτανε και περίσσευε για αυτόν. Το μόνο δώρο που αποδέχτηκε ήταν ένα γαϊδούρι για να τον βοηθάει να κουβαλάει το νερό!

Ο Λούης πέθανε λίγους μήνες πριν από την Ιταλική εισβολή στην Ελλάδα, στις 26 Μαρτίου 1940.  

Δεκάδες αθλητικές λέσχες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό φέρουν το όνομά του, όπως το κύριο στάδιο στο Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθήνας, τον τόπο διεξαγωγής των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, καθώς επίσης και η λεωφόρος που περνά απέξω. 

Με πληροφορίες από το Wikipedia και τη Μηχανή του Χρόνου.

Follow us:

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Back to Top