Πέρασαν 40 χρόνια από την ημέρα που «έφυγε» από τη ζωή, ο  Έλβις Πρίσλεϊ. Ο βασιλιάς της rock΄n΄ roll μουσικής με επιρροές από τη γκόσπελ και την μπλουζ μουσική, γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου του 1935 στο Τούπελο του Μισσισσίπη.

Γονείς του ήταν οι Βέρνον Πρίσλεϊ και Γκλάντυς Λαβ Σμιθ, οι οποίοι, όπως πολλοί περιγράφουν, ήταν πολύ προστατευτικοί προς αυτόν.

Ο δίδυμος αδερφός του, Τζέσυ Γκάρον, πέθανε κατά τη γέννα, αφήνοντας έτσι τον Έλβις να ζήσει ως μοναχοπαίδι.



Ο Έλβις, στη μνήμη του πρόωρα χαμένου αδελφού του, χρησιμοποιούσε ως μεσαίο όνομα το Άρον αντί του Ααρόν που ήταν και το κανονικό. Ο Πρίσλεϊ αποκτά την πρώτη του κιθάρα σε ηλικία 10 ετών, παίρνοντας πολύ σύντομα την πρώτη γεύση της μουσικής επιτυχίας: κερδίζει σε μουσικό διαγωνισμό ταλέντων σε Γυμνάσιο του Μέμφις!

Αποφοιτώντας από το σχολείο το 1953, θα κάνει μια σειρά από δουλειές του ποδαριού, κυνηγώντας παράλληλα το όνειρο. Θα κόψει τον πρώτο του δοκιμαστικό δίσκο την ίδια χρονιά (που αργότερα θα γίνει γνωστός ως Sun Studio), με τον ιδιοκτήτη της μικρής δισκογραφικής, Σαμ Φίλιπς, να μένει ικανοποιημένος και να αποφασίζει να τον πάρει υπό τη σκέπη του.

Σύντομα ο Πρίσλεϊ θα ξεκινήσει τις περιοδείες και δειλά-δειλά τη δισκογραφία, πασχίζοντας για τη μεγάλη επιτυχία. Το πρώτο του single, με ημερομηνία κυκλοφορίας 1954, είναι το «That's All Right Mama»...

Τα πρώτα του βήματα στην μουσική σκηνή και οι επιτυχίες

Την επόμενη χρονιά, το 1955, ο Έλβις θα δει τους οπαδούς της μουσικής του να αυξάνονται καθοριστικά: το ιδιόρρυθμο μουσικό του στιλ, οι προκλητικά κινούμενοι «γυροσκοπικοί» γοφοί του και η ελκυστική του εμφάνιση άρχισαν να μαγνητίζουν τα πλήθη.

Την ίδια χρονιά θα υπογράψει συμβόλαιο με την RCA Records, συμφωνία που ήρθε έπειτα από τις προσπάθειες του μάνατζέρ του, συνταγματάρχη Τομ Πάρκερ. Το όνομά του άρχισε να ακούγεται ολοένα και περισσότερο, με την πρόσκαιρη φήμη να του φέρνει το πρώτο No 1 single, το «Heartbreak Hotel», το πρώτο No 1 άλμπουμ, το «Elvis Presley», καθώς και συμβόλαιο με την Paramount Pictures για κινηματογραφικές ταινίες. Κι όλα αυτά το 1956!



Παρά το πανδαιμόνιο στα κοριτσάκια και τον κοινωνικό αναβρασμό στους ενηλίκους που επέφεραν οι προκλητικές χορευτικές του φιγούρες, ο Έλβις θα εμφανιστεί συχνά στην τηλεόραση την ίδια εποχή, γινόμενος ένας από τους αγαπημένους «μαϊντανούς» των ψυχαγωγικών προγραμμάτων.

Σύντομα ο Έλβις θα είναι παντού: σε ραδιόφωνο, τηλεόραση και κινηματογραφικό πανί, ενσαρκώνοντας ιδανικά τη διπλή του ικανότητα στο τραγούδι και την ηθοποιία. Η πρώτη του κινηματογραφική προσπάθεια, το «Love Me Tender» του 1956, θα γίνει αμέσως επιτυχία. Όλα έμοιαζαν ευοίωνα για τον νεαρό ερμηνευτή από τον αμερικανικό Νότο...

Μικρή διακοπή για να πάει στον στρατό

Ακόμα και ο περιορισμός που έθετε η στρατιωτική θητεία στην καριέρα του δεν στάθηκε ικανός να ανακόψει την ακμάζουσα πορεία του «βασιλιά». Ο Έλβις θα λάβει το χαρτί κατάταξης το 1957 και θα παρουσιαστεί στον Στρατό τον επόμενο Μάιο, όπου θα υπηρετήσει τη θητεία του στη Γερμανία για τον επόμενο ενάμιση χρόνο.



Λίγο πριν φύγει για την Ευρώπη, η πολυαγαπημένη του μητέρα θα πέθαινε, γεγονός που καθυστέρησε την αναχώρησή του για τις ανάγκες της κηδείας. Βαθύτατα λυπημένος για τον χαμό της, ο Έλβις αναχωρεί αποκαρδιωμένος για τη Γερμανία, με την ελπίδα ωστόσο να ανατέλλει και πάλι όταν γνώρισε τη νεαρή έφηβη Πρισίλα Μπολιέ.

Η πορεία προς την κορυφή

Ολοκληρώνοντας τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις το 1960, ο Πρίσλεϊ θα επιστρέψει σύντομα στην κορυφή, με το σάουντρακ της ταινίας του «GI Blues». Η καριέρα του θα συνέχιζε την ανοδική της πορεία γράφοντας μουσική και πρωταγωνιστώντας στις ταινίες «Blue Hawaii» (1961), «Girls! Girls! Girls!» (1962) και «Viva Las Vegas» (1964). Παρά το γεγονός ότι τα φιλμ του δεν έτυχαν πάντα της καλύτερης υποδοχής από κοινό και κριτικούς, του απέφεραν σημαντικές οικονομικές απολαβές, με τα σάουντρακ των ταινιών να γνωρίζουν πάντα επιτυχία.




Κάπου στα τέλη της δεκαετίας του '60 όμως ο αινιγματικός ερμηνευτής φάνηκε να χάνει το μαγικό του άγγιγμα, με την αποτυχία να του χτυπά για πρώτη φορά την πόρτα. Αποδεικνύοντας βέβαια ότι ήταν ακόμα ο «βασιλιάς του rock΄n΄ roll », θα ηχογραφήσει τον πρώτο του «τηλεοπτικό» δίσκο το 1968 (από εμφάνισή του στην τηλεόραση), ο οποίος θα χαρακτηριστεί κοινώς ως η «Επιστροφή του '68»: ο Πρίσλεϊ άφησε άφωνο το κοινό με την ερμηνεία του και το άπλετο ταλέντο του ως μουσικός και κιθαρίστας...

Οι γυναίκες στη ζωή του Έλβις

Την ίδια εποχή, η προσωπική ζωή του Πρίσλεϊ φάνηκε να γνωρίζει ανάκαμψη: παντρεύτηκε την Πρισίλα το 1967 και τον επόμενο χρόνο ήρθε η κόρη τους, Λίζα Μαρί, χαρίζοντας στον «βασιλιά» ανείπωτη ευτυχία.

Το ζευγάρι θα πάρει διαζύγιο το 1973, με την Πρισίλα να παίρνει την επιμέλεια της κόρης τους και τον Έλβις να παίρνει πλέον την κάτω βόλτα. Ανάμεσα στη μάχη με άλλα προσωπικά προβλήματα, ο «βασιλιάς» είχε να σκεφτεί και τον ολοένα και αυξανόμενο εθισμό του στα συνταγογραφούμενα χάπια. Ο άλλοτε λεπτός ροκ σταρ αντιμετώπιζε πλέον πρόβλημα με τα κιλά του, την ίδια στιγμή που ο αυτοκαταστροφικός τρόπος ζωής του θα συνέβαλε καθοριστικά στην πτώση του: ήταν η εποχή που θα νοσηλευόταν στο νοσοκομείο με προβλήματα υγείας που ήρθαν ως αποτέλεσμα της χρόνιας χρήσης ναρκωτικών ουσιών.




Η περίοδος αυτή θα έμενε γνωστή ως «Εποχή του Βέγκας», με τον ξεφτισμένο πλέον θρύλο να βρίσκει μια νέα αγκαλιά στην περίφημη καζινούπολη των ΗΠΑ. Με νέα περσόνα πάνω στη σκηνή, ο Έλβις θα εμφανιστεί στα νυχτερινά κέντρα των καζίνο (και σε περιοδείες), παραμένοντας δημοφιλής στις ορδές των τουριστών που συνέρρεαν για να απολαύσουν το πάλαι ποτέ αστέρι του rock ‘n roll.



Η τελευταία του συναυλία θα δοθεί τον Ιούνιο του 1977 στην Ιντιανάπολις, με τον ίδιο να επιστρέφει στην περίφημη έπαυλή του στο Μέμφις, την «Graceland», για να ξεκουραστεί μέχρι τις επόμενες υποχρεώσεις του...


Θλίψη για τον θάνατό του Έλβις

Στις 16 Αυγούστου 1977 στο Μέμφις του Τενεσί, ο Πρίσλεϊ βρέθηκε ξαπλωμένος στο πάτωμα από τη μνηστή του Τζίντζερ Όλντεν, στο σπίτι του, τη βίλα Γκρέις λαντ, στο Μέμφις του Τενεσί. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Baptist Memorial όπου στη συνέχεια ανακοινώθηκε ο θάνατος του. Ο Πρίσλεϊ έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 42 ετών. Σε μια συνέντευξη τύπου που δόθηκε αργότερα, οι γιατροί ανακοίνωσαν πως ο θάνατος επήλθε από καρδιακή αρρυθμία η οποία προκλήθηκε από μεγάλη δόση ναρκωτικών.




H σπουδαία κληρονομιά που άφησε πίσω του

Σε μια μουσική καριέρα που λίγοι έχουν ευτυχήσει να επαναλάβουν, ο Έλβις κατάφερε να εγκαθιδρύσει το ως μουσική τάση των νέων, την ώρα που το έντυσε με την απαραίτητη σεξουαλική απελευθέρωση.

Κατέκτησε επίσης τρία βραβεία Grammy για τις γκόσπελ ηχογραφήσεις του και είδε 18 σινγκλάκια του να κατακτούν την κορυφή, μεταξύ των οποίων τα περίφημα «Don't Be Cruel», «Good Luck Charmy» και «Suspicious Minds». Οι πολυάριθμοι χρυσοί και πλατινένιοι δίσκοι του θα τον αναγόρευαν σε έναν από τους πρώτους ερμηνευτές που «εγκαταστάθηκε» στο Hall of Fame του rock΄n΄ roll (1986).




Η συνεισφορά του ωστόσο στα άλλα μουσικά είδη δεν μπορεί να παραγνωριστεί, γι' αυτό και μετά τον θάνατό του θα κατακτούσε και το Hall of Fame της country μουσικής (1998), ενώ τρία χρόνια αργότερα σειρά είχε το Hall of Fame της γκόσπελ.

Παρά τον πρόωρο θάνατό του, ο Πρίσλεϊ έμεινε ως μια από τις πλέον εμβληματικές μουσικές φιγούρες του 20ού αιώνα, με χιλιάδες κόσμου να επισκέπτονται κάθε χρόνο τη θρυλική έπαυλή του, ιδιαίτερα στις επετείους των γενεθλίων και του θανάτου του.

Οι θεωρίες συνομωσίας για τον θάνατο του «βασιλιά»
Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που ισχυρίζονται ότι έχουν δει ολοζώντανο τον «βασιλιά», μετά το θάνατό του. Στην κηδεία του, ο πατέρας του Έλβις, Βέρνον φέρεται να παραδέχθηκε ότι το πτώμα στο φέρετρο δεν μοιάζει με τον γιο του.

Λέγεται μάλιστα ότι ο Έλβις είχε εμμονή με το best seller βιβλίο «The Passover Plot» του Hugh Schoenfield, ο οποίος υποστήριζε ότι ήταν φαινομενικός ο θάνατος και η ανάσταση του και ότι κατανάλωσε ένα φάρμακο που προσωρινά τον έκανε να φαίνεται νεκρός. Ο Πρίσλεϊ, δεν είναι ξένος προς τα συνταγογραφούμενα φάρμακα, οπότε μπορεί να είχε τις γνώσεις για να ακολουθήσει ένα παρόμοιο σχέδιο.


Βέβαια, για πολλούς ο θάνατος του Έλβις, ο οποίος αν ζούσε θα πλησίασε τα 80, ήταν μία καλοστημένη πλεκτάνη και πως στην θέση του έβαλαν κάποιον που του μοιάζει γιατί αυτός ήθελε να αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας. Έτσι σκηνοθέτησε το θάνατο του και αυτός αποσύρθηκε στο ράντζο του στο Τενεσί.

Tags: