Ο Χρήστος Δακτυλίδης πέθανε σε ηλικία 94 ετών, αφήνοντας πίσω του μια πολυετή παρουσία στο ελληνικό θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Την είδηση του θανάτου του έκανε αρχικά γνωστή η κόρη του, Λίλιαν, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε δημόσια ανάρτηση του Σπύρου Μπιμπίλα στα social media.
Ο Σπύρος Μπιμπίλας έγραψε: «Με πολλή θλίψη είδαμε προ ολίγου ανάρτηση της φίλης μας συναδέλφου, ηθοποιού ότι έφυγε από τη ζωή ο πατέρας της, αγαπημένος ηθοποιός Χρήστος Δαχτυλίδης που έχει αφήσει εποχή με τις εμφανίσεις του στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση».
Με αφετηρία τη Σπάρτη και σπουδές στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν, ο Χρήστος Δαχτυλίδης διαμόρφωσε μια πορεία που συνδέθηκε με σημαντικούς θεατρικούς οργανισμούς, τη Φίνος Φιλμ και την ΕΡΤ. Το 2011 στράφηκε και στη συγγραφή, εκδίδοντας το μυθιστόρημά του Γλυκιά - ξινή ζωή, αβάστακτη.
Από τη Σπάρτη στο Θέατρο Τέχνης και το Εθνικό Θέατρο
Ο Χρήστος Δακτυλίδης γεννήθηκε στη Σπάρτη το 1932. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν και αποφοίτησε το 1959.
Τα πρώτα επαγγελματικά του βήματα έγιναν στο Θέατρο Τέχνης, με το οποίο συνεργάστηκε για αρκετά χρόνια. Αργότερα συνέχισε στο Ελεύθερο Θέατρο, συμμετέχοντας σε παραστάσεις που καταγράφηκαν στην πορεία του, όπως Ένας Μήνας στην Εξοχή του Ιβάν Τουργκένιεφ με τον θίασο Αλεξανδράκη – Γεωργούλη, Αρμένικο Φεγγάρι του Νίκου Φώσκολου σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ποταμίτη και Ειρήνη του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη.
Από το 1982 έως το 1993 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, όπου συμμετείχε σε συνολικά 15 παραστάσεις. Ανάμεσα στα έργα στα οποία εμφανίστηκε ήταν ο «Οθέλλος» του Σαίξπηρ, ο «Βασιλικός» του Αντώνη Μάτεση, το «Αρσενικό και Παλιά Δαντέλα» του Τζόζεφ Κέσερλινγκ και ο «Φον Δημητράκης» του Δημήτρη Ψαθά.
Η πορεία του στη Φίνος Φιλμ και στον ελληνικό κινηματογράφο
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1960, στην ταινία «2.000 Ναύτες και ένα Κορίτσι» του Γρηγόρη Γρηγορίου. Την ίδια περίοδο συμμετείχε και στη Χιονάτη και τα 7 Γεροντοπαλίκαρα, σε σενάριο και σκηνοθεσία Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Η συνεργασία του με τη Φίνος Φιλμ ξεκίνησε το 1966 με την ταινία Κοινωνία Ώρα Μηδέν του Ντίνου Δημόπουλου. Μέχρι το 1973 έλαβε μέρος σε ακόμη δέκα παραγωγές της εταιρείας.
Ανάμεσα στις ταινίες αυτής της περιόδου περιλαμβάνονται οι: Οι Σφαίρες Δε Γυρίζουν Πίσω, Εν Ονόματι του Νόμου και Εσχάτη Προδοσία. Η τελευταία του συνεργασία με τη Φίνος Φιλμ ήταν στην ταινία Θέμα Συνειδήσεως του Πέτρου Λύκα.
Η τελευταία κινηματογραφική του εμφάνιση καταγράφηκε το 1985 στην ταινία Θερμοκήπιο.
Τηλεόραση, ΕΡΤ και συγγραφικό έργο
Παράλληλα με το θέατρο και τον κινηματογράφο, ο Χρήστος Δαχτυλίδης είχε σταθερή παρουσία και στην τηλεόραση. Συμμετείχε σε σειρές όπως Ο Άγνωστος Πόλεμος, Εν Τούτω Νίκα, Ρόκκος Χοϊδάς και Το Μινόρε της Αυγής.
Εμφανίστηκε επίσης σε περισσότερες από δέκα θεατρικές παραγωγές της ΕΡΤ και στο Θέατρο της Δευτέρας, ερμηνεύοντας ρόλους σε έργα σημαντικών θεατρικών συγγραφέων.
Τα τελευταία χρόνια είχε επιλέξει να μείνει μακριά από τη δημοσιότητα. Το 2011 δημοσίευσε από τις εκδόσεις Άγκυρα το μυθιστόρημά του με τίτλο «Γλυκιά – ξινή ζωή, αβάστακτη».
Η απώλεια του Χρήστου Δαχτυλίδη κλείνει έναν μακρύ κύκλο παρουσίας ενός ηθοποιού που συνδέθηκε με το Θέατρο Τέχνης, το Εθνικό Θέατρο, τη Φίνος Φιλμ και την ΕΡΤ, μέσα από συμμετοχές σε έργα και παραγωγές που σημάδεψαν διαφορετικές περιόδους της ελληνικής καλλιτεχνικής ζωής.
Διαβάστε όλα τα lifestyle νεα, για Celebrities και Media.
