Ανατριχίλα προκαλούν τα λόγια του Λορέντζο Γκαλιάρντι, του Ιταλού διασώστη που πρώτος έφτασε στο ξενοδοχείο Rigopiano, 12 ώρες αφότου είχε καταπλακωθεί από χιονοστιβάδα για να ξεκινήσει η επιχείρηση απεγκλωβισμού των ενοίκων και των εργαζομένων.

«Δεν υπήρχε ξενοδοχείο, μόνο μια λευκή στήλη», λέει για όσα αντίκρισε όταν η ομάδα του έφτασε στο σημείο μετά από πορεία οχτώ χιλιομέτρων στο χιόνι με πέδιλα του σκι.

«Ουρλιάζαμε “πού είστε;” και ελπίζαμε να ακούσουμε μια φωνή να απαντάει “είμαστε εδώ”, αλλά μάταια», είπε συγκλονισμένος στη La Repubblica.

«Επιχειρήσαμε να βρούμε τον άξονα του ανελκυστήρα, όμως είχε καταρρεύσει και αυτός. Το χιόνι είχε μπει σε όλα τα δωμάτια, σαν κάποιος να το είχε εκτοξεύσει με κανόνι προς τα μέσα. Κάποιος που γνωρίζει, μου είπε πως ολόκληρο το ξενοδοχείο μετακινήθηκε κατά 20-30 μέτρα. Η χιονοστιβάδα το παρέσυρε από πίσω, από το σημείο της κουζίνας και των δωματίων. Εκείνη την ώρα άκουσα ένα θόρυβο, μια γεννήτρια πήρε αυτόματα μπροστά και έδωσε φως, ενώ υπήρχε φως και στο λεβητοστάσιο. Ήταν τα μόνα σημάδια ανθρώπινης παρουσίας», πρόσθεσε και συνέχισε:

«Τότε είδαμε το αυτοκίνητο με τους δυο ανθρώπους ζωντανούς μέσα. Ήταν περίπου 50 μέτρα μακριά από το κτίριο και η μηχανή του ήταν αναμμένη. Ήταν το μοναδικό που δεν είχε ανατραπεί από την χιονοστιβάδα! Μέσα βρίσκονταν δύο άντρες, ζωντανοί αλλά σε κατάσταση σοκ. Ο ένας μας είπε πως στο ξενοδοχείο ήταν η οικογένειά του. Του υποσχέθηκα ότι θα του φέρω πίσω την οικογένειά του, κι αυτός να πάει στο νοσοκομείο γιατί ήθελε να μείνει εκεί. Έχω και εγώ δυο κόρες και ξέρω τι σημαίνει. Έκανα μια υπόσχεση, από πατέρα σε πατέρα».

Οι διασώστες έφτασαν στο σημείο υπό αντίξοες συνθήκες, δεμένοι μεταξύ τους με σκοινί, με εξοπλισμό του σκι, σε απόσταση 20 μέτρων μεταξύ τους, ώστε σε περίπτωση που τους χτυπήσει μια νέα χιονοστιβάδα, να μην τους παρασύρει όλους.

Μοναδικό φως ήταν αυτό από τα κράνη τους και δεν μπορούσαν να δουν παρά μόνο ελάχιστα μέτρα μπροστά τους.

«Είχα στο νου μου μόνο να σκάψω, να σκάψω για να τους βρω ζωντανούς. Αυτή η σκέψη μου έδινε δύναμη να συνεχίσω. Ήξερα πως αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται εκεί και πως μόνο εγώ μπορώ να τους βοηθήσω. Κάποια στιγμή ο ανιχνευτής έδειξε πως υπήρχε εκεί άνθρωπος και αρχίσαμε να σκάβουμε με όλες μας τις δυνάμεις, φωνάζοντας “ερχόμαστε”. Όταν βρήκαμε τον άνθρωπο όμως ήταν αργά. Ήταν νεκρός, παγωμένος από το κρύο», λέει και καταλήγει:
 

«Έχω βρεθεί σε χιονοστιβάδες στις Άλπεις, είμαι διασώστης από το 2008, ήμουν στο σεισμό της Λ' Άκουιλα, στην Νόρτσια, στο Αματρίτσε... Εδώ είναι διαφορετικό, υπήρχαν άνθρωποι που ήταν ασφαλείς σε ένα ξενοδοχείο, υπήρχαν παιδιά... Και ξέρω ότι υπάρχει ένας απελπισμένος πατέρας. Οφείλω να του φέρω την οικογένειά του».

Tags: