Θλίψη και οργή προκαλεί στο Iράν αλλά και διεθνώς η δολοφονία της 23χρονης φοιτήτριας Ρουμπίνα Αμινιάν από τις δυνάμεις καταστολής, στη διάρκεια των διαδηλώσεων στην Τεχεράνη. Σύμφωνα με την οικογένειά της, το κορίτσι πυροβολήθηκε στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
Ιράν: Νεκρή η 23χρονη φοιτήτρια Ρ. Αμινιάν - Την πυροβόλησαν στο κεφάλι
Η Ρουμπίνα, κουρδικής καταγωγής, σπούδαζε σχέδιο μόδας στο «Shariati College» της Τεχεράνης. Λίγες ώρες πριν χάσει τη ζωή της, εμφανιζόταν σε βίντεο να βάζει κραγιόν, να δοκιμάζει κοσμήματα και ρούχα – εικόνες μιας νέας γυναίκας που ήθελε απλώς να ζήσει ελεύθερα. Τα όνειρά της, όμως, κόπηκαν βίαια από τα πυρά των δυνάμεων ασφαλείας.
Σύμφωνα με το Sky News, η 23χρονη σκοτώθηκε το βράδυ της Pέμπτης, αφότου βγήκε έξω με φίλους της για να συμμετάσχει στις διαδηλώσεις. Η οικογένειά της ανέφερε ότι αναγκάστηκε να προχωρήσει σε μυστική ταφή, καθώς το κράτος απαγόρευσε δημόσιο πένθος, φοβούμενο νέες κινητοποιήσεις.
«Έτοιμος» να επιστρέψει στο Ιράν ο γιος του τελευταίου Σάχη της χώρας
Η μητέρα της, που ταξίδεψε από την πόλη Κερμανσάχ στην Τεχεράνη για να αναγνωρίσει τη σορό, περιέγραψε σκηνές φρίκης: «μαζί με τη σορό της κόρης μου είδα εκατοντάδες σορούς νέων παιδιών», είπε.

Διεθνείς αναλυτές και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταγγέλλουν ακραία βία. Η ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής Emily Schrader ανέφερε ότι «οι γιατροί μιλούν για τόνους τραυμάτων από πυροβολισμούς στον θώρακα και στο κεφάλι, ενώ τα νοσοκομεία ξεχειλίζουν».
Το όνομα της Ρουμπίνα Αμινιάν έχει γίνει hashtag στα κοινωνικά δίκτυα και σύμβολο αντίστασης απέναντι στο θεοκρατικό καθεστώς του Iράν.
Ιρανή που ζει στην Ελλάδα: Οι γυναίκες της χώρας μου δεν ζουν ελεύθερα
Στο Star και την Κατερίνα Τσαμούηρη μίλησε και η Ιρανή πολίτης Νazia Μatani, που έχει παντρευτεί Έλληνα και ζει στην Ελλάδα με την κόρη της. Περιγράφει με συγκίνηση την καθημερινή καταπίεση που βιώνουν οι γυναίκες στη χώρα της:

«Το βιώνουμε αυτό τα τελευταία 47 χρόνια. Πιέζουν και εξευτελίζουν τα γυναικεία δικαιώματα με κάθε τρόπο. Γι’ αυτό δεν θα έδινα ποτέ ιρανικό διαβατήριο στην κόρη μου, αν και θα μπορούσα».