Brexit: Τι αλλάζει στην Ευρωπαϊκή Ένωση από την 1η Φεβρουαρίου

Από τα ξημερώματα το Ηνωμένο Βασίλειο δε θα αποτελεί κράτος- μέλος

Από τα ξημερώματα της 1η Φεβρουαρίου 2020, το Ηνωμένο Βασίλειο δε θα αποτελεί πλέον Κράτος Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά τη Συμφωνία Αποχώρησης, στην οποία κατέληξαν τα υπόλοιπα 27 κράτη μέλη και το Ηνωμένο Βασίλειο. 

Brexit: 7 πράγματα που αλλάζουν και 7 που μένουν ίδια

Η Συμφωνία υιοθετήθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, υπερψηφίστηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πέρασε από τις εσωτερικές εθνικές διαδικασίες του Ηνωμένου Βασιλείου και εγκρίθηκε από το Συμβούλιο των Κρατών Μελών με γραπτή διαδικασία στις 30 Ιανουαρίου 2020.

Βρετανία: Τα κυριότερα σημεία της Συμφωνίας που εγκρίθηκε για το Brexit

Τι αλλάζει στην Ευρωπαϊκή Ένωση από την 1η Φεβρουαρίου μετά το Brexit

1.Το Ηνωμένο Βασίλειο παύει να έχει υποχρέωση ορισμού Επιτρόπου στο Κολέγιο των Επιτρόπων, αποσύρει τους 73 Ευρωβουλευτές του και δε μετέχει πλέον στα όργανα του Συμβουλίου. 

Βάσει απόφασης του Συμβουλίου από τους 73 ευρωβουλευτές του ΗΒ, οι 26 ανακατανέμονται σε άλλα Κράτη Μέλη και 46 παραμένουν «παγωμένοι» και προορίζονται για μελλοντικές διευρύνσεις. 

Το σύνολο των Μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μειώνεται ως εκ τούτου στις 705 από 751 (το μέγιστο που ορίζει η ΣΕΕ). Στην πράξη η απόσυρση από τα τρία βασικά όργανα της ΕΕ  συνεπάγεται πως το ΗΒ δε θα έχει πλέον κανένα λόγο στη νομοθέτηση, ή στη χάραξη πολιτικής στο Ευρωπαϊκό Επίπεδο. Ειδική πρόνοια έχει ληφθεί για τους υπαλλήλους των οργάνων που έχουν υπηκοότητα Ηνωμένου Βασιλείου: ουδείς απολύεται, αλλά για όποιες τυχόν νέες προσλήψεις ισχύουν τα δεδομένα για τις τρίτες χώρες. Η έξοδος του ΗΒ θα έχει συνέπειες και στην ιεραρχική εξέλιξη των υπαλλήλων που παραμένουν. 

2.Το Ηνωμένο Βασίλειο θα εκπροσωπείται στην ΕΕ με διμερή διπλωματική αποστολή, όπως συμβαίνει για κάθε τρίτη χώρα. Το ίδιο θα ισχύει και για την ΕΕ, η οποία μετέτρεψε την υπάρχουσα αντιπροσωπεία στο ΗΒ, σε διπλωματική αποστολή τρίτης χώρας και όρισε τον πρώτο επικεφαλής.

3.Οι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου στην ΕΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Ηνωμένο Βασίλειο διατηρούν άπαντες το δικαίωμα διαμονής και οικογενειακής επανένωσης εφόρου ζωής, περιλαμβανομένων και όσων εγκατασταθούν κατά τη μεταβατική περίοδο (τέλος 2020). Οι επιχειρήσεις, οι οργανισμοί, τα πανεπιστήμια και όλοι όσοι έχουν λαμβάνειν κοινοτικά κονδύλια στο πλαίσιο του τρέχοντος πολυετούς προϋπολογισμού θα συνεχίσουν να τα λαμβάνουν με βάση τον κανόνα "Ν+2" (δηλαδή ως και το 2022), καθώς το ΗΒ συμφώνησε να συνεχίσει να πληρώνει τις υποχρεώσεις που ενέχει στην ΕΕ. 

4. Σχετικά με τις μετακινήσεις πολιτών και αγαθών, οι πρόνοιες της μεταβατικής περιόδου παρέχουν απρόσκοπτη συνέχεια της τρέχουσας κατάστασης μέχρι να συνομολογηθεί μια σύμβαση για τη μελλοντική σχέση ή ως το τέλος του έτους.  Η μεταβατική περίοδος θα μπορούσε να επεκταθεί με συμφωνία των δύο μερών. 

5.Αντικείμενο της μελλοντικής σχέσης θα είναι πρώτιστα ο καθορισμός του εμπορικού καθεστώτος. Η φιλοδοξία των δύο μερών είναι το ελεύθερο εμπόριο χωρίς δασμούς και ποσοστώσεις. Η συζήτηση για τη μελλοντική σχέση ξεκινάει από την επομένη της εξόδου, υπό την ομάδα της οποίας προΐσταται ο Μισέλ Μπαρνιέ, βάσει οδηγιών από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που περιέχονται στη "Διακήρυξη για τη Μελλοντική Σχέση" - ένα νομικό κείμενο που έχουν εγκρίνει οι αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων. 

Αν μέχρι τη λήξη της μεταβατικής περιόδου δε συναφθεί κάποια σύμβαση ΗΒ - ΕΕ, ή δεν επεκταθεί η μεταβατική περίοδος, η πρόσβαση των βρετανικών προϊόντων, κεφαλαίων, υπηρεσιών και πολιτών στην ΕΕ θα διέπεται από τις διατάξεις που ορίζουν την πρόσβαση τρίτων χωρών και στην πράξη θα είναι δυσχερέστερη από την αντίστοιχη πρόσβαση της Ιαπωνίας, της Κορέας του Καναδά, ή της Τουρκίας.

Για το μέλλον, η πλευρά του ΗΒ ήδη αναγνωρίζει πως πρέπει να υπάρξει ευθυγράμμιση και συνεργασία με την ΕΕ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και των κοινών απειλών. Η Διακήρυξη για τη μελλοντική σχέση περιλαμβάνει αναλυτικές αναφορές.

Αξίζει να σημειωθεί ότι εκ των κυβερνήσεων των Κρατών Μελών και των Ευρωπαϊκών Θεσμών, ως βασικότερο αίτιο για το Brexit αναγνωρίζεται ο υφέρπων λαϊκισμός, η χρόνια συστηματική παραπληροφόρηση των Βρετανών πολιτών, η πάγια αποφυγή ανάληψης ευθύνης του πολιτικού συστήματος στο ΗΒ για τις αποφάσεις που η εκάστοτε κυβέρνησή ελάμβανε στο πολυμερές πεδίο, η λανθασμένη υπεραπλούστευση, η άνοδος ρατσιστικών και ξενοφοβικών τάσεων και η συμβολή τρίτων δυνάμεων.

Mε πληροφορίες του Θάνου Αθανασίου, Βρυξέλλες
 

Follow us:

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Back to Top