Ένα πέπλο πένθους έχει σκεπάσει τον καλλιτεχνικό κόσμο και το πανελλήνιο, μετά την είδηση πως ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία μουσική παρακαταθήκη.
Γιώργος Μαζωνάκης: Η συγκλονιστική εξομολόγηση για όσα βίωσε στο Άγιο Όρος
Με μια σπαρακτική και εξομολογητική ανάρτηση στα social media, ο Σταμάτης Κραουνάκης αποχαιρέτησε τον αγαπημένο τραγουδιστή, αποκαλύπτοντας πως οι δυο τους είχαν μιλήσει στο τηλέφωνο μόλις δύο 24ωρα πριν από το τραγικό συμβάν. Μάλιστα, ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε επικοινωνήσει μαζί του για να του προτείνει να τραγουδήσει στην επετειακή συναυλία του στην Τεχνόπολη.
Θρήνος για τον Μαζωνάκη: Το «αντίο» του καλλιτεχνικού κόσμου
Η ανάρτηση του Σταμάτη Κραουνάκη
«Τίποτα σήμερα. Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου. Προχθές το βράδυ μου τηλεφώνησες. Δεν σε είχα περάσει στο κινητό, απαντούσα μονολεκτικά "ποιος είναι;", μου λες "Μαζώ". Σε πήρα, μιλάγαμε μία ώρα περίπου, γελάγαμε όπως πάντα σαν παιδιά που ετοιμάζουμε κάποια καινούργια ζημιά. Ήθελες να έρθω στην Τεχνόπολη, μου είπες να πούμε το "Ξημερώνει πάλι". Σου λέω "δεν βγαίνω πια αγάπη μου, δεν μπορώ, κάνω κάτι άλλα, θα σου πω άμα έχεις όρεξη να έρθεις να δεις".
Βρήκα τι έγραφα τότε που έφυγε ο Νίκος [Παναγιωτόπουλος]: "Ξημερώνει πάλι". Παναγιωτόπουλος πάλι, αστυνομικό, απίθανο φιλμ. Ο Μαζωνάκης μας ήρθε στο μυαλό σαν το σωστό πρόσωπο. Ωραίες ορχήστρες, ωραίο CD. "Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου", το "Καμικάζι" πολύ ωραίο λαϊκό τραγούδι επίσης. Α, το αγαπώ πολύ το "Κουράστηκα". Ορφανός χωρίς τον Παναγιωτόπουλο και τα ταξίδια του.
Θυμήθηκα που μου διάβασε το σενάριο και ήταν πρωταγωνίστρια μία που την έπαιζε η Θεοφανία [Παπαθωμά], που ήταν γλάστρα στα μπουζούκια. Και μου λέει ο Νίκος: "Ποιον να πάρουμε να κάνει τον τραγουδιστή στα μπουζούκια;". Μου έλεγε κάτι γυναικεία ονόματα, του λέω "να πάρουμε τον Μαζωνάκη". Δεν τον ήξερε, του έστειλα, του άρεσε. Ρώτησα και τον δικό μας και είπε "α, ωραία, ευχαριστώ πολύ".
Έτσι κάναμε πάντα με τον Γιώργο, δεν το πολυκουβεντιάζαμε. Είχε έρθει στο στούντιο στο Χολαργό —δεν υπάρχει πια αυτό το στούντιο, τότε συνέχεια εκεί έγραφα τα πάντα. Έφυγε και το παιδί που είχε το στούντιο από τον πατέρα του, ένας άγγελος κι αυτός, ο Χρήστος ο Κοσμάς. Ήρθε ο Γιώργος να γράψουμε, έλεγε δυο φράσεις, έβγαινε έξω, ξανά μέσα δυο φράσεις, ξανά έξω. Του λέω κάποια στιγμή, επειδή δεν προχωράγαμε: "Γιώργο μου, γράψε στ' α***διά σου τον Κραουνάκη γιατί δεν με βλέπω να τελειώνουμε και θα μας κυνηγάει ο Παναγιωτόπουλος".
Μετά τον παρέλαβε η Μαριάννα του Νίκου και του έβαλε αυτά τα καπελάκια, ήταν κούκλος. Πήγα και στο γύρισμα που ήταν κάτι με μαύρες σακούλες και πετάγανε συνέχεια λουλούδια μπροστά στην κάμερα. Όταν έσκασε το τραγούδι δεν το έπαιζε κανείς. Ο σταθμός που έπαιζε "Μαζωνάκηδες" δεν ήθελε εμένα, ο Μελωδία που έπαιζε εμένα δεν ήθελε τον Μαζωνάκη. Θυμάμαι λεπτομέρειες. Παρ' όλα αυτά, το τραγούδι ορφανό αγαπήθηκε από τον κόσμο, έγινε επιτυχία και μετά από λίγο καιρό του έσκασε και το "Gucci φόρεμα" και τα δύο μαζί αγκαλίτσα κάνανε ένα χαμό όσο να 'ναι.
Όποτε μου ζήταγε ήμουνα απίκο, όποτε του ζήταγα ήταν απίκο. Τον καμάρωνα που πήγαινε και έτρωγε στη μάνα του και έλεγα μέσα μου "δεν χάλασε αυτός". Και προχθές στα τηλέφωνα... Αφού έβλεπα τον Τσίπρα και με πήρε η Ναταλί και μου είπε "πέθανε ο Μαζωνάκης", της λέω "άντε καλέ, αφού προχθές μιλάγαμε, είναι ψέματα". Όσο έβλεπα τον Τσίπρα πέφτανε κι άλλα τηλέφωνα και μετά άρχισαν τα κανάλια.
Για μένα, η τελευταία αναγνωρίσιμη φωνή στο λαϊκό τραγούδι. Από εκεί και μετά όλο ψάχνεσαι ποιον ή ποιαν ακούς! Όλοι μοιάζουν μεταξύ τους, αν δεν ξέρεις ποιος λέει το τάδε τραγούδι τους μπερδεύεις. Λογικά λυπήθηκε ο μεγάλος κόσμος που τον αγάπησε τόσο και πέρασε τόσο καλά μαζί του. Τολμηρός, πώς κρατούσε το μικρόφωνο ανάποδα, τι φόραγε... γούσταρε να κάνει ντόρο, το διασκέδαζε πολύ. Καθαρό, λαϊκό παιδί, γνήσιο. Στο καλό να πάει, υπέγραψε τον μύθο του. Το σκυλί εδώ δεν λέει να ησυχάσει.
Να, αυτό από το Secret MAD, επέμενε πολύ η Καλλιόπη να το κάνουμε. Το καράβι που φαίνεται από την πόρτα λεγόταν "Άγιος Νεκτάριος", είναι στο μικρό ναυπηγείο του μπαμπά του. Στα σχόλια σας βάζω και όλο το soundtrack, είναι από τα πιο αγαπημένα μου.
Καλημέρα παιδιά! Μας έπεσε βαρύ αυτό. Θα βγω στο Μάνο και στο Γιάννη στο "Ώρα Ελλάδος" σήμερα να πω δυο κουβέντες. Συγγνώμη που σε όλα τα υπόλοιπα όχι. Δεν άντεχα! Προχθές μιλάγαμε μία ώρα. Δεν άντεχα».
Οι δρόμοι των δύο καλλιτεχνών συναντήθηκαν δημιουργικά το 2002 για τις ανάγκες της ταινίας «Πεθαίνοντας στην Αθήνα» του Νίκου Παναγιωτόπουλου. Αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας ήταν τα τραγούδια «Ξημερώνει Πάλι» και «Καμικάζι», τα οποία έγραψαν τη δική τους ιστορία στη σύγχρονη ελληνική δισκογραφία.
Ο Σταμάτης Κραουνάκης αποχαιρέτησε έναν αντισυμβατικό ερμηνευτή που δεν μπήκε ποτέ σε καλούπια, έζησε όπως ήθελε και κατάφερε να συνδέσει τη φωνή του με τις πιο δυνατές στιγμές του κοινού που τον λάτρεψε.
Διαβάστε όλα τα lifestyle νεα, για Celebrities και Media.
