Ένας χρόνος χωρίς εσένα γιαγιά μου!

Αρθρογράφος Μίτση Σκέντζου

«Έχεις φύγει αλλά πάντα τριγυρνάς στο μυαλό μου»

Πέρασε ένας χρόνος χωρίς εσένα γιαγιά μου και ακόμα να συνειδητοποιήσω ότι «έφυγες» για πάντα από κοντά μας. Το κενό που άφησες πίσω σου είναι δυσαναπλήρωτο και πώς θα μπορούσε να ήταν αλλιώς, αφού «σφράγισες» τις ζωές όλων μας.

Έχεις φύγει, αλλά πάντα τριγυρνάς στο μυαλό μου. Νιώθω πολύ τυχερή που είχα για γιαγιά εσένα, ένα φωτεινό παράδειγμα θέλησης και μαχητικότητας, που παρά τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετώπισες έβρισκες τη δύναμη να στέκεσαι πάντα δίπλα μας και να μας στηρίζεις με κάθε τρόπο.

Δε σου κρύβω πόσο πολύ μου λείπουν τα λόγια σου. Θυμάμαι κάθε φορά που ερχόμουν στο χωριό και σου ζητούσα να μου δείξεις πώς να ζεστάνω τα χέρια μου μπροστά στο τζάκι όταν ήμουν μωρό και με κρατούσες στην αγκαλιά σου, όταν μου έλεγες όσα έζησες με τον παππού, όταν μου έφτιαχνες μπουγάτσα, όταν με συμβούλευες, όταν έφευγα και έκανες τον σταυρό σου για να φτάσω ασφαλής στο σπίτι και άλλα πολλά που θα τα κρατήσω για μένα.

Ένας χρόνος μακριά σου και ακόμα έχω το τηλέφωνό σου στο κινητό μου, αλλά τώρα πια δεν εμφανίζεται το όνομα σου στην οθόνη. Όλο αυτό το διάστημα δεν ακούω τη φωνή σου, δε λέμε πια τα νέα μας.

Στα εύκολα και τα δύσκολα ο νους μου πάντα πάει σε εσένα! Μου λείπεις γιαγιά μου, μου λείπεις πολύ. Μακάρι να είχα τη δυνατότητα να σε έβλεπα ξανά, να σε έπαιρνα αγκαλιά και να σου πω πόσο πολύ Σ´ ΑΓΑΠΑΩ!

Σε ευχαριστώ για όλα όσα μου έμαθες και μου χάρισες! Σε ευχαριστώ που ήσουν πάντα εκεί για μένα! Σε ευχαριστώ που ήσουν, είσαι και θα είσαι η δική μου ξεχωριστή γιαγιά!

Θέλω να σου ζητήσω και μία τελευταία χάρη…. Να με προσέχεις από εκεί ψηλά! Να ξέρεις ότι θα σε κουβαλάω πάντα μαζί μου, γιατί πάντα θα έχεις μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Εύχομαι να σου μοιάσω έστω και στο μικρό σου δαχτυλάκι και να σε κάνω υπερήφανη.

Γιαγιούλα μου, δε θα σου πω αντίο, γιατί οι άνθρωποι χάνονται όταν τους  ξεχνάμε και εγώ δε θα σε ξεχάσω ποτέ.

 

Follow us: