Μέσα από τη νέα της σειρά έργων Symbioses στην γκαλερί Artshot-Sophia Gaitani, η Χριστίνα Παρασκευοπούλου μάς καλεί να έρθουμε σε επαφή με τη φύση και το περιβάλλον.
Χρησιμοποιώντας μελάνι και λεπτούς μαρκαδόρους, η καταξιωμένη ζωγράφος δημιουργεί περίτεχνα μοτίβα που θυμίζουν ζωντανούς οργανισμούς κι ατελείωτα νήματα ζωής. Ένα ισχυρό οικολογικό σχόλιο για τη διασύνδεση των πάντων, από τα βάθη της θάλασσας, στη ζούγκλα, κι από μια τίγρη μέχρι ένα εξωτικό πουλί, οι δημιουργίες της είναι μια οικολογική πρόσκληση να χαθούμε στη λεπτομέρεια και να δούμε τον κόσμο με άλλη ματιά.
Η Χριστίνα Παρασκευοπούλου μας μίλησε για τη... συμβίωση αυτή!
Μετά από αρκετά χρόνια δουλειάς κι εμπειρίας πάνω στη ζωγραφική, ποια εσωτερική ανάγκη σάς έφερε στη νέα σας έκθεση με τίτλο Symbioses;
Τα έργα της ενότητας Symbioses είναι πολύ σημαντικά για εμένα. Σηματοδοτούν μια πιο αυθεντική κι ελεύθερη έκφραση της δημιουργικότητάς μου. Επίσης μεταφέρουν ένα μήνυμα που συμπυκνώνει την αντίληψή μου για τη ζωή που μας περιβάλλει. Οικολογική ενσυναίσθηση, ευθραυστότητα κι αλληλεπίδραση, συμβιώσεις πλασμάτων, φυτών κι οργανισμών, παρατήρηση και «επιβράδυνση» του βλέμματος σε έναν κόσμο που «τρέχει», είναι τα κύρια μηνύματα που ελπίζω να μεταφέρουν τα έργα μου στον θεατή.
Είμαι ευγνώμων που μου δόθηκε η ευκαιρία να εκθέσω αυτή την ενότητα, για να μοιραστώ όλα τα παραπάνω με το κοινό.
Τα έργα σας είναι ιδιαιτέρως… ζωηρά. Ποια είναι η σχέση σας με το φως και το χρώμα; Πώς επιλέγετε την παλέτα για κάθε έργο;
Όλοι γνωρίζουμε ότι το φως παίζει σημαντικότατο ρόλο στη ζωγραφική. Η συγκεκριμένη ενότητα έργων όμως προτείνει ένα φαντασιακό σύμπαν στο οποίο πρωταγωνιστεί η ζωή. Δεν προσπαθώ επομένως τόσο να αποδώσω το φως και τις σκιές - το χρώμα έχει τον βασικό ρόλο. Έχω εξασκήσει την ματιά μου παρατηρώντας την επίδραση του φωτός στα χρώματα στη φύση, κι αυτό με βοηθάει όταν διαλέγω και συνδυάζω χρώματα για τα έργα μου.
Η σχέση μου με το χρώμα είναι έμφυτη. Η επιλογή της παλέτας γίνεται με βάση το θέμα του έργου, αλλά και με αρκετή ελευθερία αφού τα έργα μου κινούνται μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας.
Τη ματιά της Ίριδας Κρητικού που επιμελείται της έκθεσης, πάνω στα δικά σας έργα πώς την είδατε;
Η ματιά της Ίριδας Κρητικού πάνω στα έργα μου με συγκίνησε πολύ. Διαβάζοντας το κείμενό της, αισθάνθηκα πραγματικά ότι εκφράζει με πολλή ευαισθησία την ουσία της ζωγραφικής μου και της αντίληψής μου για τη ζωή που μας περιβάλλει. Είμαι πολύ ευγνώμων για το κείμενο αυτό και για άλλα πολλά!
Υπάρχει κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της δημιουργίας που νιώθετε ότι το έργο σας «μιλάει» ή σας οδηγεί κάπου που δεν περιμένατε;
Αυτό που περιγράφετε το αισθάνομαι συχνά. Ξεκινάω με μια ιδέα και μετά παρατηρώντας τα σχήματα που δημιουργούν τα μελάνια όπως απλώνονται, άλλοτε ελεγχόμενα και άλλοτε τυχαία, αρχίζει να εξελίσσεται το έργο μου. Ξεπηδούν μοτίβα, σχήματα, λουλούδια, φύλλα και πλάσματα κι ανάλογα με το τι βλέπω, προχωράω στη συνέχεια με το μαρκαδοράκι και τους δίνω σχήμα. Πολλές φορές η διαδικασία αυτή καταλήγει σε ένα έργο το οποίο απέχει αρκετά από αυτό που είχα αρχικά φανταστεί. Επιλέγω να διατηρώ αυτό τον βαθμό ελευθερίας στη δημιουργία των έργων μου και τις περισσότερες φορές το αποτέλεσμα με εκπλήσσει πολύ ευχάριστα.
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζετε μπροστά σε έναν λευκό καμβά;
Το λευκό χαρτί ή τον λευκό καμβά τα αντιμετωπίζω σαν ένα ελεύθερο πεδίο με απεριόριστες δυνατότητες. Δε με τρομάζουν ούτε με αγχώνουν. Τα μελάνια όμως ως υλικό δεν επιτρέπουν πολλές διορθώσεις. Επομένως νομίζω η μεγαλύτερη πρόκληση για εμένα είναι να ξεκινήσω με υπομονή, χωρίς βιασύνη πετυχαίνοντας μια καλή βάση πάνω στην οποία θα «αναπτυχθεί» το έργο μου.
Από την πραγματική ζούγκλα με τα άγρια θηρία που αποτυπώνονται στους πίνακές σας, σε αυτή των ανθρώπων… ποια θεωρείται ότι είναι πιο επικίνδυνη;
Οι κίνδυνοι στο άγριο φυσικό περιβάλλον αναδύονται μέσα από τις βασικές ανάγκες των ζώων και των φυτών. Μπορεί να υπάρχει μια «σκληρότητα» στην εκπλήρωση αυτών των αναγκών (τουλάχιστον μέσα από την ανθρώπινη οπτική), ωστόσο αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της οικολογικής ισορροπίας κι εν τέλει του κύκλου της ζωής.
Στο αστικό περιβάλλον, οι βασικές ανάγκες έχουν σε μεγάλο βαθμό καλυφθεί από την ανθρώπινη επιβολή στη φύση. Σε αυτό το περιβάλλον οι κίνδυνοι ελλοχεύουν από τη σκοτεινότερη πλευρά της ανθρώπινης φύσης όπως, μεταξύ άλλων, η απληστία, η υπερκατανάλωση, η αναίτια βία σε ανθρώπους, ζώα και φυτά.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι κίνδυνοι της ζούγκλας είναι μέρος της φύσης ενώ οι αστικοί κίνδυνοι είναι αποτέλεσμα της συνειδητής μας απομάκρυνσης από αυτήν.
Είναι εύκολο για εσάς να αποχωριστείτε τους πίνακές σας;
Ναι, δε με δυσκολεύει καθόλου ο αποχωρισμός αυτός. Παρόλο που συνδέομαι συναισθηματικά με κάθε έργο μου, για εμένα η θέση τους είναι... εκεί έξω. Σε χώρους εκθέσεων, σε ιδιωτικές συλλογές, σε σπίτια φίλων. Μου δίνει μεγάλη χαρά η ιδέα ότι ένα έργο μου ζει μια καινούργια ζωή μακριά μου. Η τέχνη γίνεται για να μοιράζεται.
Ο Jackson Pollock είχε δηλώσει ότι η ζωγραφική είναι αυτοανακάλυψη και κάθε καλός καλλιτέχνης ζωγραφίζει αυτό που είναι. Ισχύει αυτό για εσάς;
Συμφωνώ. Κοιτάζοντας τα παλιότερα έργα μου και συγκρίνοντάς τα με τα πιο πρόσφατα βλέπω, πέρα από την εξέλιξη της ζωγραφικής μου, την εξέλιξη του εαυτού μου. Η ζωγραφική καλλιεργεί την αυτογνωσία, η οποία με τη σειρά της επιτρέπει την προσωπική ανάπτυξη. Και η διαδρομή αυτή καθρεφτίζεται στα έργα που δημιουργώ.
Ποια συμβουλή θα δίνατε σε έναν νέο καλλιτέχνη που ξεκινάει τώρα να ανακαλύπτει τον κόσμο της ζωγραφικής;
Θεωρώ και τον εαυτό μου νέα καλλιτέχνη (όχι στη ηλικία δυστυχώς!) και θέλω να είμαι προσεκτική στις συμβουλές όσο ακόμα ανακαλύπτω τον χώρο αυτό.
Νομίζω όμως ότι είναι σημαντικό ένας νέος καλλιτέχνης να εκφράζει αυτό που πηγάζει από μέσα του και να έχει το θάρρος να το υποστηρίξει.
Ο σκυλάκος σας ο Σότσι, είναι… σκληρός κριτής της δουλειάς σας;
Μάλλον αδιάφορος δυστυχώς... αλλά του χρωστάω πολλά, γιατί μέσα από τις «αναγκαστικές» καθημερινές μας βόλτες στα πάρκα και τον λόφο του Λυκαβηττού, έρχομαι σε επαφή με την αστική φύση κι αντλώ έμπνευση για τα έργα μου .
Μετά τη έκθεση Symbioses στην γκαλερί Artshot-Sophia Gaitani, τι να περιμένουμε από εσάς;
Μετά την έκθεση αυτή θα κάνω ένα μικρό διάλειμμα πριν αρχίσω να δουλεύω την επόμενη ενότητα έργων μου. Έχω πολλές ιδέες, υλικά και τεχνικές που θέλω να διερευνήσω. Ήδη ανυπομονώ για τη συνέχεια!
Symbioses της Χριστίνας Παρασκευοπούλου
Επιμέλεια έκθεσης: Ίρις Κρητικού
Gallery: Artshot -Sophia Gaitani
Λεμπέση 11, Ακρόπολη, Αθήνα (Μετρό Ακρόπολη)
Τηλ.: 6984135085, 211-4044311
www.artshotgallery.com
Διάρκεια Έκθεσης: Από 22 Aπριλίου - 16 Μαίου 2026
Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη - Πέμπτη - Παρασκευή: 17:30 - 20:30, Τετάρτη - Σάββατο: 12:00 - 15:00
Φωτογραφίες: Γιώργος Παπαδάκης
Διαβάστε όλα τα lifestyle νεα, για Celebrities και Media.