Αν δεν τον έχεις δει στο θέατρο, δεν μπορείς να διανοηθείς το πόσο ταλαντούχος είναι! Ως γνωστόν, σε αυτήν εδώ τη μικρή και ταπεινή (;) στήλη μόνο τέτοιους ανθρώπους φιλοξενούμε!
Ο Γιώργος Παπαπαύλου πρωταγωνιστεί στην παράσταση Ο Αρχιτέκτων της Φώφης Τρέζου, στο Θέατρο 104, κι όχι απλά... την κλέβει, του δίνει και καταλαβαίνει. Μέσα σε μία ώρα τα κάνει όλα, σε ένα από τα πιο έξυπνα και πρωτότυπα έργα του νεοελληνικού θεάτρου. Ταλέντο, μουσική, χορός, φώτα, μπόλικο χιούμορ, προβληματισμός και φύγαμε!
Πρωταγωνιστείς σε μία αρκετά απαιτητική παράσταση. Παίζεις, χορεύεις, τραγουδάς, είσαι σε μία συνεχή αλληλεπίδραση με τους συμπρωταγωνιστές σου… πώς τα καταφέρνεις όλα αυτά μέσα σε μία ώρα; Έχω την αίσθηση ότι η όλη παράσταση είναι μια ατελείωτη χορογραφία, έτσι δεν είναι;
Όλα αυτά που αναφέρεις είναι μέρος της δουλειάς μου, ανήκουν στις δεξιότητες που οφείλει να έχει ένας ολοκληρωμένος ηθοποιός. Επιδιώκω συνεχώς να είμαι ένα σώμα που σκέφτεται, αισθάνεται και κινείται στον χρόνο και το χώρο, στο εδώ και τώρα που απαιτεί η ειλικρινής αλληλεπίδραση. Κι επιτέλους μου δίνεται η ευκαιρία να δείξω κι άλλες μου πτυχές ως ηθοποιός, που ως τώρα δεν είχα την ευκαιρία να δείξω.
Ναι, θα μπορούσαμε να πούμε οτι ειναι μια χορογραφία, κι επειδή ακριβώς είναι τόσο καλά τοποθετημένα τα όρια τόσο πιο ελεύθερος αισθάνομαι να αναπνεύσω μέσα σε αυτά. Είναι θέμα ρυθμού, ακρίβειας κι εγρήγορσης. Αν χαθείς μισό δευτερόλεπτο, αν αργήσεις μια ανάσα, το σύστημα τρίζει. Και το έργο μιλά ακριβώς για τα συστήματα που τρίζουν όταν κάτι ξεφεύγει.
Εξαιρετικοί κι οι συμπρωταγωνιστές σου Θεόφιλος Μακρής και Μαρίνα Φλωροπούλου. Πώς είναι αυτή η συνεργασία;
Ο Θεόφιλος κι η Μαρίνα υπήρξαν μαθητές μου στη δραματική σχολή. Απο την πρώτη στιγμή που δίδαξα σε δραματική σχολή είχα ως στόχο να στηρίζω τους μαθητές μου με όποιον τρόπο μπορώ! Χαίρομαι που τους εμπιστεύτηκα και με δικαίωσαν. Είναι πολύ καλοί και συνεχώς βελτιώνονται!
Έκανες και τη δραματική επεξεργασία με τη Ζωή Ξανθοπούλου που σας σκηνοθέτησε. Πώς το έζησες αυτό;
Ήταν μια διαδικασία συνεχούς αποδόμησης. Μας απασχόλησε το τι σημαίνει αυτό το έργο σήμερα. Αμφισβητήσαμε επιλογές που έμοιαζαν ασφαλείς. Ήταν απελευθερωτικό. Η σκηνοθεσία της Ζωής υπήρξε αποκαλυπτική για το έργο κι αυτό οφείλω να το τονίσω, γιατί είναι ένα έργο που ενω φαίνεται εύκολο στο ανέβασμά του δεν είναι ειδικά σε ένα black box κι οι επιλογές της Ζωης φώτισαν τις διαστάσεις του έργου αποκαλυπτικά! Η επιλογή ας πούμε να υπάρχει στον χώρο μόνο μια καρέκλα, η κίνηση των ηθοποιών στον χώρο (εδώ καθοριστικής σημασίας η συμβολη της Μαρίζας Τσίγκα) μεγένθυναν, αποκάλυψαν αλλά και δημιούργησαν νέες διαστάσεις του κειμένου!
Χωρίς να σε γνωρίζω, μπορώ να καταλάβω από την πορεία σου ότι είσαι το ίδιο τελειομανής όπως ο αρχιτέκτονας που υποδύεσαι. Ότι προσέχεις κάθε λεπτομέρεια… ισχύει κάτι τέτοιο;
Υπήρξα κι εγώ μολυσμένος απο το μικρόβιο της τελειομανίας. Αφόρητα κουραστικό το να κυνηγάς όλα να είναι τέλεια, κάτι που ποτέ δεν μπορεί να συμβεί… κάθε τι στη ζωή εμπεριέχει κάτι το ατελές κι εκει κρύβεται η ομορφιά του. Τα τελευταία χρόνια έχω απαλλαχθεί απο την ανάγκη να είναι όλα τέλεια, απο την ανάγκη δηλαδή ενός απόλυτου ελέγχου. Συμβιβάστηκα με την ιδέα ότι δεν μπορώ να ελέγχω τα πάντα κι αυτό με απελευθέρωσε. Όταν ακούω άνθρωπο να λέει οτι είναι τελειομανής και να το αναφέρει ως κάτι θετικό, ανατριχιάζω.
Μέσα από τον ρόλο, άλλαξε κι ο τρόπος που βλέπεις το σπίτι σου, τον προσωπικό σου χώρο, την αρχιτεκτονική γενικά;
Ναι. Πλέον αναρωτιέμαι αν το σπίτι με προστατεύει ή με εκπαιδεύει. Αν με ξεκουράζει ή με πειθαρχεί. Πόσες συνήθειες είναι πραγματικά δικές μου και πόσες απλώς αποτέλεσμα «καλής διαρρύθμισης». Η αρχιτεκτονική δεν είναι ποτέ ουδέτερη. Ούτε οι χώροι. Ούτε φυσικά οι άνθρωποι που ζουν μέσα τους.
Είδα ότι το κοινό απολαμβάνει τον Αρχιτέκτονα. Τι σου λέει φεύγοντας;
Είναι αλήθεια ότι η παράστασή μας έχει μεγάλη ανταπόκριση. Σπάνια μετά το τέλος θα μας πουν απλώς «μπράβο». Λένε «Με τρόμαξε», «Γελούσα και μετά ένιωσα άβολα», «Σκέφτηκα το σπίτι μου», «Σκέφτηκα πώς μπορεί να σε καταπιεί ένα σύστημα». Μου αρέσει να τα ακούω αυτά. Αν το θέατρο λειτουργεί μόνο ως επιβεβαίωση, τότε κάτι έχει πάει στραβά.
Είμαι σίγουρος ότι σου αρέσουν οι προκλήσεις, όπως ο ιδιαίτερος ρόλος του «Ντίνου» στο Αυτή η νύχτα μένει. Τι σου άφησε αυτή η σειρά;
Έχω τις καλύτερες αναμνήσεις απο τη σειρά, τους συνεργάτες, τον ίδιο τον ρόλο, την ανταπόκριση που είχε. Η τηλεόραση, όταν γίνεται σοβαρά, είναι ένα πάρα πολύ ισχυρό μέσο. Η κάμερα βλέπει τα πάντα και δε συγχωρεί την επιπολαιότητα. Τη μεγενθύνει και την εκθέτει.
Χαίρομαι που σε ανακαλύπτω και σε παλιότερες σειρές, όπως το Μαύρα Μεσάνυχτα. Τηλεοπτικά θα σε δούμε κάπου στο προσεχές μέλλον; Τι καινούργιο να περιμένουμε από εσένα;
Με ενδιαφέρουν ρόλοι που δε σε αφήνουν ήσυχο. Που σε ακολουθούν και μετά το γύρισμα. Αν δεν κουβαλάω κάτι μαζί μου φεύγοντας, δε με αφορά. Ακόμα δεν μπορώ να ανακοινώσω κάτι, αλλά θα ήθελα πολύ να ξαναβρεθώ σε γυρίσματα. Μου αρέσει κι αυτή η πτυχή της δουλειάς μου.
Η διδασκαλία είναι μία διαδικασία που απολαμβάνεις;
Την απολαμβάνω και με τρομάζει ταυτόχρονα. Γιατί εκεί δεν υπάρχει ρόλος να κρυφτείς. Αν δεν έχεις σκεφτεί, φαίνεται. Αν δεν έχεις αμφιβάλει, φαίνεται περισσότερο. Διδάσκοντας συνειδητοποιώ συνεχώς πόσα δεν ξέρω κι αυτό, παράξενα, με κρατά ζωντανό.
Όσο κλισέ κι αν είναι αυτή η ερώτηση… τελικά τι σημαίνει το θέατρο για εσένα;
Καταρχάς το θέατρο είναι η δουλειά μου που την κάνω εδώ και 20 χρόνια. Σημαίνει επίσης ένα οργανωμένο ψέμα που λέει την αλήθεια καλύτερα από την πραγματικότητα. Έναν χώρο όπου επιτρέπεται να μην ξέρεις. Είναι κάτι ιερό, είναι συνάντηση. Κι αν φύγεις λίγο πιο μπερδεμένος, προβληματισμένος ή κι ανακουφισμένος απ’ ό,τι ήρθες, τότε έκανε σωστά τη δουλειά του.
Ο Γιώργος Παπαπαύλου πρωταγωνιστεί στην παράσταση Ο Αρχιτέκτων στο Θέατρο 104 (Ευμολπιδών 41, Αθήνα), κάθε Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:00.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Ζωή Ξανθοπούλου
Δραματουργική επεξεργασία: Ζωή Ξανθοπούλου-Γιώργος Παπαπαύλου
Κίνηση: Μαρίζα Τσίγκα
Σκηνικά-Κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης
Πρωτότυπη Μουσική/ Ενορχήστρωση: Γιώργος Ατσικνούδας
Φωτισμοί: Κατερίνα Σαλταούρα
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble
Παίζουν: Γιώργος Παπαπαύλου, Θεόφιλος Μακρής, Μαρίνα Φλωροπούλου
Από τις 24 Ιανουαρίου και για 10 παραστάσεις
Διάρκεια: 55 λεπτά
Διαβάστε όλα τα lifestyle νεα, για Celebrities και Media.