«Ο Γιώργος δεν έγινε μετά καλλιτέχνης. Γεννήθηκε». Με αυτή τη φράση κλείνει ο Πέτρος Πολυχρονίδης τη συγκινητική ανάρτησή του για τον Γιώργο Μαζωνάκη, φέρνοντας στο φως μια άγνωστη ιστορία από τα παιδικά χρόνια του τραγουδιστή.
Λίγες ημέρες μετά την απώλειά του, ο παρουσιαστής του «Τροχού της Τύχης» επέστρεψε στις αναμνήσεις που είχε από τη Νίκαια, εκεί όπου οι δυο τους έμεναν στην ίδια πολυκατοικία. Ο ίδιος ήταν συνομήλικος με τη Μαρία, την αδερφή του Γιώργου, και έτσι είχε την ευκαιρία να περάσει μαζί τους μεγάλο μέρος των παιδικών του χρόνων.
Η Ελλάδα αποχαιρετά τον Γιώργο Μαζωνάκη - Στις 13:00 η εξόδιος ακολουθία
Ανάμεσα στις πολλές αναμνήσεις που κράτησε από εκείνη την εποχή, επέλεξε να μοιραστεί μία που σήμερα αποκτά ξεχωριστή σημασία. Ήταν καλοκαίρι του 1984 και ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν μόλις 12 ετών, όταν μαζί με άλλα παιδιά της γειτονιάς έφτιαξαν ένα αυτοσχέδιο κουκλοθέατρο.
Σπάραξε ο πατέρας του Μαζωνάκη: Δεν μπορούσε να αποχωριστεί τον γιο του
Ο Πολυχρονίδης ήταν τότε έξι ετών και θυμάται τον μελλοντικό τραγουδιστή να αναλαμβάνει ακόμη και τον ρόλο του «ντελάλη», καλώντας τα παιδιά της γειτονιάς να παρακολουθήσουν την παράσταση. Η είσοδος κόστιζε δύο δραχμές, κάτι που ο μικρός Πέτρος δεν μπορούσε να καταλάβει.
Όπως περιγράφει ο ίδιος στην ανάρτησή του: «Για εμάς ήταν απλά ο Γιώργος από τον 4ο όροφο. Μέχρι τα 15 του, μεγαλώσαμε κάτω από τα ίδια κεραμίδια στην ίδια αυλή στη Νίκαια και όταν πρωτοξεκίνησε την καριέρα του, πολύ πριν γίνει αυτός ο κοσμαγάπητος καλλιτέχνης, ήμασταν τόσο περήφανοι φίλοι και γείτονες που ακολουθούσαμε με ενθουσιασμό τα πρώτα του βήματα στις πίστες. Έχω δεκάδες όμορφες αναμνήσεις από αυτά τα παιδικά χρόνια (πριν τη δόξα) με τον Γιώργο, τη Βάσω και κυρίως τη Μαρία που μεγαλώσαμε μαζί, εκεί στην Μ.Μπότσαρη, αλλά θέλω να μοιραστώ μόνο τούτη.
«Γιατί, Γιώργο;»: Με τραγούδια το ύστατο χαίρε του κόσμου στον Μαζωνάκη
Καλοκαίρι 1984. Ο 12χρονος Γιώργος και οι φίλοι του στην πολυκατοικία φτιάχνουν με τα χέρια τους ένα κουκλοθέατρο. Το απόγευμα ο Μαζωνάκης με μια χάρτινη ντουντούκα σαν ντελάλης, καλεί στην αυλή τα υπόλοιπα παιδιά της γειτονιάς να δούμε την παράσταση που ετοίμασαν αλλά ζητά να φέρουμε 2 δραχμές ο καθένας. Ο εξάχρονος εαυτός μου ρωτά από αφέλεια γιατί θα πρέπει να δώσουμε λεφτά αφού δεν κατανοώ ακόμα την έννοια των συναλλαγών και ο Γιώργος μου απαντά αφοπλιστικά… “Εδώ θα κάνουμε τέχνη Πετράκο. Αυτό οι μεγάλοι το πληρώνουν”. Δεν κατάλαβα τίποτα τότε. Αργότερα συνειδητοποίησα το αυτονόητο. Ο Γιώργος δεν έγινε μετά καλλιτέχνης. Γεννήθηκε».
Διαβάστε όλα τα lifestyle νεα, για Celebrities και Media.
