Ο Χρήστος Θηβαίος βρέθηκε καλεσμένος στο Στούντιο 4 το απόγευμα της Τρίτης για τις δύσκολες μέρες που έζησε ως φοιτητής στην Ιταλία, αλλά και για τη στιγμή που βρέθηκε στη σκηνή δίπλα στον Γιώργο Νταλάρα, σε μια διαδρομή που όπως είπε τον σημάδεψε.
Ο τραγουδοποιός περιέγραψε πως στην Μπολόνια πέρασε ημέρες με ελάχιστα χρήματα και βασικές προμήθειες που βρήκε στο σπίτι όπου έμενε. Η ανάγκη εκείνης της περιόδου τον οδήγησε, όπως είπε, να φτιάξει χαλβά και να ζήσει για περίπου δέκα μέρες με αυτόν.
Γνωστός Έλληνας τραγουδοποιός: «Δε σταματάς ποτέ να είσαι αλκοολικός!»
«Επιστρέφω από την Ελλάδα μέσα σε μια παγωνιά. Ευτυχώς εκεί στην Μπολόνια τότε, είχαμε φυσικό αέριο, οπότε τα κοινόχρηστα ήταν πολύ πιο χαμηλά, για να πληρώσω. Τουλάχιστον είχα ζέστη και είχανε και κάποιο μπλόκο οι τράπεζες, δεν μπορούσα… Δεν είχα ξεκινήσει ακόμα να δουλεύω την περίοδο εκείνη, και δεν μπορούσαν και οι δικοί μου να μου στείλουν κάποια χρήματα για να ζήσω. Όπου, ψάχνω τα ντουλάπια, ψάχνω τα πάντα να δω τι έχουν αφήσει οι υπόλοιποι φοιτητές στο σπίτι. Βρίσκω, λοιπόν, μία νταμιτζάνα λάδι, βρίσκω ζάχαρη, νερό υπάρχει απ’ τη βρύση και έψαξα σε όλα τα παλτά και τα μπουφάν, και ό,τι ψιλά βρήκα, πήγα και αγόρασα σιμιγδάλι και έζησα για μια βδομάδα, δέκα μέρες, με χαλβά. Πήγα και πήρα και κανέλα», είπε αρχικά.
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης στάθηκε στη μητέρα του, η οποία δεν πρόλαβε να τον δει να τραγουδά με τον Γιώργο Νταλάρα στην Ιερά Οδό. Όπως ανέφερε, της είχε μιλήσει για αυτή τη συνεργασία, όμως εκείνη δεν πίστευε ότι θα συμβεί.
«Η μητέρα μου ζούσε τότε, και όταν της είπα, λέω: “Μαμά, θα τραγουδήσω με τον Γιώργο Νταλάρα στην Ιερά Οδό”, μου λέει “Παιδί μου, μην τα πιστεύεις αυτά”. Δεν έζησε να το δει. Έφυγε. Έφυγε τον Οκτώβριο και εγώ βγήκα Δεκέμβριο. Μα έτσι ήταν οι παλιοί, δεν τα “Σιγά τώρα…”».
Σε συνέχεια της αναδρομής του, ο τραγουδοποιός περιέγραψε και το αίσθημα που ένιωσε όταν βρέθηκε δίπλα σε καταξιωμένους καλλιτέχνες και είδε το κοινό να στρέφεται προς εκείνους. Όπως είπε, αυτή ήταν για εκείνον η βασική διδαχή εκείνης της πορείας.
«Η μεγάλη διδαχή έρχεται τη στιγμή που είσαι δίπλα σε αυτό το θρύλο που λέγεται Γιώργος Νταλάρας. Όπως συνέβη, ξέρεις το ίδιο, κι εγώ όταν ήμουνα και δίπλα στον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, στον Θάνο Μικρούτσικο ή στον Νικόλα Πιοβάνι, ή στον οποιονδήποτε ας πούμε, που είχα τη Χάρις Αλεξίου, τη Δήμητρα Γαλάνη, την Ελευθερία Αρβανιτάκη, όλους αυτούς… τον Δημήτρη Μητροπάνο, είναι ότι ένιωσα για πρώτη φορά, πώς είναι δύο χιλιάδες ζευγάρια μάτια να κοιτάνε τον διπλανό σου και όχι εσένα. Για να κοιτάνε αυτόν, κάτι ξέρουνε. Θα ‘ρθει κάποτε η στιγμή να κοιτάνε και σένα», κατέληξε.