Περιφερόμενος θίασος

Από ριάλιτι σε ριάλιτι!

Κάποτε ήταν τα μπουλούκια, οι περιφερόμενοι θίασοι που γυρνούσαν ανά την Ελλάδα προσφέροντας φθηνό θέαμα στους φτωχούς Έλληνες της επαρχίας.

Τι κι αν από τότε, που η Σπεράντζα Βρανά (φωτογραφία) ήταν η «ιέρεια» των μπουλουκιών, έχουν περάσει πολλά χρόνια (οι θεατρολόγοι δίνουν το τέλος τους τη δεκαετία του ’50), φαίνεται πως άλλου είδους «μπουλούκια» ζουν και βασιλεύουν στα ελληνικά ΜΜΕ.

Ίσως να μην έχουν κανένα ταλέντο να επιδείξουν, να μην έχουν κανένα εφόδιο πέρα από την -τόσο υποκειμενική- εξωτερική τους εμφάνιση και σίγουρα καμία αναψυχή να προσφέρουν. Κι όμως θέλουν με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο (με κεφαλαίο ή όχι «μ») να ξεχωρίσουν, να βγουν στην τηλεόραση, να δουν τον εαυτό τους στο «γυαλί». Όχι για τα λεφτά, ούτε για τη φουκαριάρα τη μάνα τους, αλλά για τη δόξα, τους followers στο Instagram, το πρώτο τραπέζι πίστα στα μπουζούκια, τα ταξιδάκια-δώρο στη Μύκονο και την όποια καλοπέραση αυτή φέρνει.

Αν κάποτε η ματαιοδοξία ήταν «προνόμιο» των γυναικών, τα τελευταία χρόνια οι άνδρες όλο και περισσότερο, με μεγαλύτερη φόρα, μπαίνουν στη διαδικασία αυτή. Με «Δούρειο Ίππο» τα διάφορα ριάλιτι, τις τηλεοπτικές εκπομπές με επίκεντρο τον άνθρωπο (για να είμαι politically correct), προσπαθούν να ρίξουν την κερκόπορτα της επωνυμίας. Της δημοσιότητας, αν θέλετε, αφού όλοι έχουμε επώνυμο.

Προφανώς και δεν είναι τυχαίο ότι οι ίδιοι άνθρωποι περιφέρονται από τηλεπαιχνίδι σε τηλεπαιχνίδι κι από ριάλιτι σε ριάλιτι.

Πρόσφατα ρώτησα γνωστό μου γιατί θέλει διακαώς να ασχοληθεί με την τηλεόραση. Παρότι η μέχρι τώρα επαγγελματική του ιδιότητα δεν έχει καμία σχέση με αυτή. «Γιατί μου αρέσει η επικοινωνία με τους ανθρώπους» μου απάντησε. Αν και καταλαβαίνω απόλυτα το «ψώνιο» του καθενός και την ανάγκη να κάνει κάτι διαφορετικό στη ζωή του, η απάντησή του δε με έπεισε. Τουλάχιστον έχει τα τυπικά προσόντα -μούσκουλα, τατουάζ, θεληματικό πιγούνι και ζωηρό χαρακτήρα- για να ξεχωρίσει. Ή τέλος πάντων για να περιφέρεται στα κάστινγκ ως μέλος του σύγχρονου αυτού μπουλουκιού!

Ακολουθήστε μας: