Ελπίδες για συμφωνία των τριών ενδιαφερομένων μερών σε σχέση με την δημοσιονομική τροχιά της δεκαετίας μετά το πέρας του 3ου ελληνικού προγράμματος αφήνουν αξιωματούχοι των Βρυξελλών μετά από σειρά παρασκηνιακών επαφών που διεξάγονται τις τελευταίες 2 εβδομάδες μεταξύ ΕΕ, ΔΝΤ και Αθήνας.

Κοντά στο να δεχθούν την πρόταση Τσακαλώτου ου Ευρωπαίοι:

Πηγή άμεση γνώση των διαπραγματεύσεων δήλωσε στον ανταποκριτή του STAR στις Βρυξέλλες, Θάνο Αθανασίου,  ότι “οι Βρυξέλλες δεν βλέπουν αρνητικά την πρόταση Τσακαλώτου - ελληνικής κυβέρνησης για καθορισμό του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος στο 2,5 +1, όπου η επιπλέον μια μονάδα του ΑΕΠ θα κατευθύνεται στην ανάπτυξη”. Η πηγή ενημέρωσε την R πως “μεταξύ των κρατών μελών του eurogroup υπάρχουν πολλές διαφορετικές απόψεις για το τι σημαίνει πρακτικά το να κατευθύνεις μια μονάδα του ΑΕΠ στην ‘ανάπτυξη’ ή σε ‘κοινωνικές παροχές’, όμως”, συμπληρώνει, “δεν παύει να μιλάμε για 3,5 μονάδες του ΑΕΠ στο σύνολο και μια συμφωνία για το που θα κατευθύνονται τα ποσά του πρωτογενούς πλεονάσματος ήδη υπάρχει”. Η ίδια πηγή σημείωσε ωστόσο ότι: “το σημαντικό είναι να καταλήξουμε στην περιγραφή της ίδιας της τροχιά (fiscal trajectory) με 3,5% σε ένα μεσοπρόθεσμο διάστημα, δηλαδή κάπου ανάμεσα στα 4 και τα 10 χρόνια”. Εξήγησε όμως πως “από ότι διαφαίνεται στο eurogroup, τα 10 χρόνια είναι μια διαπραγματευτική θέση και υπάρχει για να αντισταθμίζει τα δύο ή ένα χρόνια που συζητάνε κάποιοι”.

- Πότε αναμένουν συμφωνία;

Στην ερώτησηαν και κατά πόσο “βλέπει το ζήτημα να κλείνει πριν τη συνεδρίαση της 26ης Ιανουαρίου” ο αξιωματούχος απάντησε: “σχεδόν αδύνατον, θα πρέπει πρώτα να έχουμε μια συμφωνία σε επίπεδο προσωπικού (staff level agreement) όπου από ό,τι μου μεταφέρουν υπάρχουν ακόμα τρία ή τέσσερα ανοικτά ζητήματα που θα πρέπει να κλείσουν.  Από εκείνο το σημείο και μετά θα πρέπει να φανταστείτε ότι θα χρειαστούμε μια συμφωνία για το πως θα επιτευχθεί το 3,5 για μια και μόνη χρονιά μετά το 2018 (δηλαδή για το 2019). Εμείς δεν δεχόμαστε την απαισιόδοξη πρόγνωση του ΔΝΤ, αλλά εσείς καλό είναι να θεωρείται βέβαιο ότι, όπως συμφωνήσαμε τον Απρίλιο, έτσι και τώρα θα απαιτηθεί ένας μόνιμος και διαρθρωτικός μηχανισμός λήψης έκτακτων μέτρων για τα έτη μετά το πρόγραμμα. Δεν θα είναι 10 τα έτη”, σπεύδει να προσθέσει.

- Μπορούσε η Ελλάδα να αποφύγει το 3,5%;

Κληθείς να διευκρινίσει “τι είδους δημοσιονομικές υποχρεώσεις θα είχε κανονικά η Ελλάδα   βγαίνοντας από το 3ο πρόγραμμα διάσωσης και ανακτώντας την πρόσβαση τις αγορές”, ο αξιωματούχος απάντησε: “η Ελλάδα δεσμεύεται από τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο και τη διαδικασία επιτήρησης μετά το πρόγραμμα (post program surveillance), συνεπώς δεν είναι κάτι το εξαιρετικό, δεν είναι εξαίρεση από τους κανόνες να οριστεί μια δημοσιονομική τροχιά, μέχρι την αποπληρωμή ενός σημαντικού ποσοστού των δανείων του επισήμου τομέα”, τόνισε. Κληθείς να διευκρινίσει αν αυτή θα ήταν όμως ανεξαρτήτως ΔΝΤ στο 3,5% απαντά: “θα ήταν σίγουρα πολύ κοντά σε αυτό για κάποια χρόνια, δεδομένου του DSA (debt sustainability analysis - έκθεση βιωσιμότητας χρέους), δεδομένου του ύψους του ελληνικού δανείου και των χαρακτηριστικών των δημοσιών οικονομικών ως τότε”.

“ Μόνιμος μηχανισμός περικοπή δημοσιονομικών δαπανών:

“Καταρχήν να σας υπενθυμίσω ότι εμείς πιστεύουμε ότι δεν θα χρειαστεί, αλλά, προφανώς μιλάμε για λίστα κωδικών του προϋπολογισμού, εκτός της άμυνας, παιδείας, υγείας, που θα μοιράζονται την απόκλιση από τον στόχο”, σημειώνει η πηγή. “Θα πρέπει όμως να συνυπολογίζετε ότι είναι σχετικά πιθανό πως στο τέλος του 2018 θα έχουν αποφασιστεί ή ενεργοποιηθεί και τα μεσοπρόθεσμα μέτρα αναδιάρθρωσης του χρέους, κάτι που θα έχει πρόσθετη επίπτωση στη διατηρησιμότητα των δημοσιονομικών μεγεθών - θα σας είναι πιο εύκολο θέλω πω”, διευκρινίζει και συμπληρώνει “επίσης πρέπει να συνυπολογίσετε το ύψος της ανάπτυξης, την εισροή επενδύσεων κτλ. Από την άλλη είναι προφανές ότι τόσο η φορολογική βάση είναι σχετικά προβληματική, όπως και οι προκλήσεις του συνταξιοδοτικού δεδομένες, εμείς όμως θέλουμε να πρώτα να δούμε την απόδοση των μέτρων που έχουν ήδη αποφασιστεί και μετά να λάβουμε όλοι μαζί τις σχετικές αποφάσεις”. Διευκρινίζει όμως: “η αισιοδοξία δεν έχει να κάνει με το μηχανισμό”.

Τέλος ο Θάνος Αθανασίου, ρώτησε για τον ρόλο του Β.Σόιμπλε, τις σχέσεις με των Ευρωπαίων διαπραγματευτών (και των κυβερνήσεων) με τον Π.Τομσεν και τι περιμένει τελικά να κάνει το Ταμείο στον απόηχο της αλλαγής σκυτάλης στην ηγεσίας των ΗΠΑ: “η αλήθεια είναι ότι πρέπει να επιταχύνουμε, αν και δεν πιστεύω ότι η εκλογή Τραμπ θα έχει τόσο άμεσο spillover στην ελληνική υπόθεση, όπως και δεν πιστεύω το Ταμείο να περιμένει να αλλάξει (revisit) ο νέος πρόεδρος τόσο γρήγορα τη συμφωνία του Breton Woods. Σε ότι με ρωτήσατε για τον Υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, θα ήθελα να σας πω ότι ο συνομιλητής των Υπουργών είναι η κ.Λαγκάρντ. Ο κ.Τόμσεν είναι ο συνομιλητής του κ.Κοστέλο και του κ.Τζιαμαρόλι. Παρά το δράμα που κυριαρχεί στον ελληνικό και πολλές φορές τον διεθνή Τύπο, από όσα μου μεταφράζουν, δεν μπορώ να πω ότι βρίσκω μεγάλη αντιστοιχία στην πραγματικότητα. Ελπίζω να ξεκουραστήκατε στις γιορτές. Το επόμενο διάστημα θα έχει ενδιαφέρον”, καταλήγει. 

 

Βρυξέλλες, του Θάνου Αθανασίου

Tags: