Μαρία Κίτσου: Ο θάνατος του πατέρα της και η «μάχη» με την κατάθλιψη

«Θέλω να πιαστώ από τη χαρά, γιατί ξέρω πως είναι το σκοτάδι»

Η Μαρία Κίτσου είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα πρόσωπα της φετινής τηλεοπτικής σεζόν, αφού έχει κατορθώσει να καθηλώσει τους τηλεθεατές – και όχι μόνο- με την ερμηνεία της στη σειρά «Άγριες Μέλισσες»!

Σκέψεις… γάμου για την πρωταγωνίστρια στις «Άγριες Μέλισσες»

Μαρία Κίτσου-Μίνως Μάτσας: Είναι ζευγάρι εδώ κι έναν χρόνο

Εκτός από ταλαντούχα είναι και πειθαρχημένη, ένα από τα στοιχεία του χαρακτήρα της που «οφείλει» κατά κάποιο τρόπο στον πατέρα της, ο οποίος ήταν στρατιωτικός.

«Ο μπαμπάς μου ήταν στρατιωτικός. Δεν μου έπαιρνε άλλα βιβλία, μόνο σχολικά, για να μην αποσπάται η προσοχή μου. Ήμουν άριστη μαθήτρια. Ήταν αυστηρός ο πατέρας μου. Το πρώτο εξωσχολικό βιβλίο που μου πήρε ήταν “Ο Ηλίθιος”. Του είπα ψέματα πως μας το ζήτησαν από το φροντιστήριο για την έκθεση», είπε η ηθοποιός στην πρώτη της τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή «The 2Night Show».

Η τηλεοπτική «Ελένη» δεν έκρυψε και τη συγκίνησή της όταν αναφέρθηκε στον θάνατο του πατέρα της, ο οποίος δεν πρόλαβε να τη δει να ανεβαίνει το θεατρικό σανίδι. «Στην πρώτη μου παράσταση στον “Ηλίθιο” αρρώστησε ο πατέρας μου, όταν κάναμε πρόβες. Ήταν καλπάζουσα η ασθένεια. Δυστυχώς δε με είδε ποτέ να παίζω. Η κηδεία του ήταν τη μέρα της πρώτης μου πρεμιέρας. Αυτού του έργου. Το φοβερό είναι ότι τότε θεσπίστηκε το βραβείο Μελίνα Μερκούρη. Το 2007. Μετά από 5 χρόνια, την ίδια ημερομηνία της πρώτης πρεμιέρας, πήρα το βραβείο. Και έλεγα, μου το έκανε δώρο από πάνω».


Η «μάχη» με την κατάθλιψη

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης μίλησε και για την κατάθλιψη που της «χτύπησε» την πόρτα όταν ήταν μόλις 17 ετών. «Είναι κάτι που επανέρχεται, κάτι που φεύγει, το πολεμάς, μαθαίνεις να ζεις τελικά με αυτό! Μίλησα ανοιχτά για την κατάθλιψη για να βοηθήσω και άλλους ανθρώπους. Θέλω να πιαστώ από τη χαρά, γιατί ξέρω πως είναι το σκοτάδι»!

Η Μαρία Κίτσου θεωρεί ότι αυτό που τη βοήθησε να βγει και πάλι στο… φως ήταν το γεγονός ότι κατάλαβε τι της συνέβαινε και ζήτησε βοήθεια. «Εγώ ζητούσα πάντα βοήθεια και αυτό με έσωσε! Οι δυνατοί άνθρωποι είναι αυτοί που ζητάνε βοήθεια! Πάντα το αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις κατάθλιψη, καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά. Δεν ήθελα να βγω από το σπίτι, δεν μπορούσα να κάνω καμιά θετική σκέψη, τα έβλεπα όλα μαύρα. Την πέρασα στα 17 μου…».

Follow us:

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Back to Top