Η Κομισιόν θα λειτουργήσει ως “ειλικρινής διαμεσολαβητής” με στόχο την επίτευξη μιας “φιλόδοξης” συνολικής συμφωνίας, που θα περιλαμβάνει τα μέτρα της μεσοπρόθεσμης αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, δήλωνε χθες από τις Βρυξέλλες ο αρμόδιος Επίτροπος Μοσκοβισί, την ώρα που τα μάτια όσων παρακολουθούν την ελληνική υπόθεση στρέφονται σήμερα στις επαφές που αναμένεται να γίνουν στο περιθώριο της συνόδους των G7 στο Μπάρι της Ιταλίας.

Αν και η Ελλάδα δεν είναι στην ατζέντα της Συνόδου, έχει ήδη επιβεβαιωθεί πως θα αποτελέσει αντικείμενο συνάντησης του λεγόμενου Washington group - δηλαδή της ομάδας των βασικών παραγόντων της παρακολούθησης της κατάστασης της οικονομίας της ευρωζώνης και της Ελλάδας, και στο οποίο μετέχει ως γνωστόν και η Γερμανία και το ΔΝΤ.

Βεβαίως πηγές με καλή γνώση των συζητήσεων που ενημέρωσαν τις Eιδήσεις επανέλαβαν ότι “δεν περιμένουμε ολοκλήρωση της διαδικασίας στο Μπάρι, ούτε όμως και οπισθοδρόμηση”. Αντιθέτως, κάνουν λόγο για “πολιτική καθοδήγηση” για το εύρος των τεχνικών συζητήσεων.

Υπενθυμίζουμε ότι ΔΝΤ και ΕΕ έχουν αμετάκλητα αποφασίσει πως το μέγεθος της αναδιάρθρωσης θα αποφασιστεί “όταν αυτή εκτελεστεί το 2018”. Όμως η τεχνική επεξεργασία πρέπει να γίνει τώρα.

Μερικές μέρες λοιπόν πριν από την κρίσιμη συνεδρίαση της Δευτέρας, όπου στο EWG θα ακουστούν για πρώτη φορά επίσημα τα τεχνικά χαρακτηρίστηκα των μεσοπρόθεσμων μέτρων στη βάση της απόφασης της 25ής Μαΐου 2016, Γερμανία, εταίροι και ΔΝΤ πρέπει να συμφωνήσουν αν και κατά πόσο πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην αποπληρωμή του Ταμείου μέσω μετρητών που θα μείνουν στο πρόγραμμα, ή μέσω της εξασφάλισης που θα έδινε μια μακροπρόθεσμη παράταση των ωριμάνσεων των ελληνικών δανείων από τους Ευρωπαίους. Πηγές των Βρυξελλών επισημαίνουν ότι το ΔΝΤ θα προτιμήσει να υπάρξει τεχνική δέσμευση και για τις δύο επιλογές. Σημειώνουν μάλιστα ότι θα πρέπει να υπάρξει και ρητή αναφορά ότι η επέκταση της ωρίμανσης των δανείων θα φτάσει μέχρι και τα 40 έτη.

Από ότι έχουν αντιληφθεί οι συνομιλητές του Ταμείου στην ΕΕ, το ΔΝΤ επιμένει σε αυτή τη λύση λόγω του τρόπου με τον οποίο αυτή επηρεάζει τις ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας. Η Γερμανία, η Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο, η Ισπανία, η Σλοβακία, η Σλοβενία, η Αυστρία, η Φιλανδία και σιωπηρά η Πορτογαλία δεν θα ήθελαν να ξεπεραστούν κάποια όρια κόστους - και από ότι φαίνεται αυτή η λύση έχει κόστος που καλύπτεται οριακά από τα κέρδη των ελληνικών ομολόγων που συγκεντρώνονται σε κλειστό λογαριασμό στο Λουξεμβούργο. Αν μη τι άλλο, οι τεχνοκράτες θα λάβουν εντολή από του πολιτικούς τους προϊσταμένους “να βρουν μια κοστολογημένη λύση και για αυτό”.

Αξίζει να σημειωθεί πάντως ότι η Κομισιόν, που πιέζει, όσο μπορεί, για φιλόδοξο πακέτο μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος, εκτιμά ότι μια καλή απόφαση, σε συνδυασμό με την εφαρμογή του προγράμματος, μπορεί να οδηγήσει σε αναθεώρηση των προβλέψεων της ανάπτυξης εκ νέου προς τα πάνω.

Χθες η Κομισιόν περιέλαβε στις εαρινές της προβλέψεις ένδειξη για ανάπτυξη 2,1% στην Ελλάδα το 2017 (από 2,7% που έλεγε στις χειμερινές) και 2,4% για το 2018 (έναντι 3,1%), ακριβώς λόγω του κόστους της καθυστέρησης.

Τέλος, από ό,τι φαίνεται τα στοιχεία για το συνολικό έλλειμμα το οποίο θα κυμανθεί από +0,7 το 2016 σε -1,2 το 2017 σε +0,6 το 2018, αποτελούν μια στέρεη βάση για τον τερματισμό το συντομότερο της διαδικασίας περί υπερβολικού ελλείμματος. 

Θάνος Αθανασίου, Βρυξέλλες

Tags: