Κυκλοφορεί ήδη στην αγγλική έκδοση το νέο βιβλίο του πρώην Γιάνη Βαρουφάκη το οποίο φέρει τον τίτλο «Adults in the room» από τις εκδόσεις Penguin, το οποίο στην ελληνική του έκδοση θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη με τίτλο «Ανίκητοι - Ηττημένοι. Για μία ελληνική άνοιξη μετά από ατελείωτους μνημονιακούς χειμώνες».

Σε νέο απόσπασμα του βιβλίου του υπουργού Οικονομικών, ο κ. Βαρουφάκης περιγράφει τις συνομιλίες και τα σχέδια πριν το κλείσιμο των τραπεζών, μιλώντας και για το σύστημα παράλληλων πληρωμών.

«Την πρότασή μου για το πώς θα αποτραπεί η ΕΚΤ από το να κλείσει τις τράπεζες της χώρας μετά την εκλογή κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ως μοχλός εκβιασμού ώστε να υποταχθεί στη λογική του μνημονίου, την είχα ήδη καταθέσει στον Αλέξη Τσίπρα πριν από τις εκλογές του Ιουνίου 2012. Η λογική της βασιζόταν στη νομική διένεξη, σύγκρουση καλύτερα, μεταξύ του Μάριο Ντράγκι της ΕΚΤ και του Γενς Βάιντμαν της Μπούντεσμπανκ.  Ο Ντράγκι είχε υποσχεθεί να αγοράσει τεράστιες ποσότητες κρατικών ομολόγων για να στηρίξει τις αδύναμες οικονομίες στης Ευρώπης και να τονώσει την ευρωζώνη. Η Μπούντεσμπανκ τον πήγε στα δικαστήρια για αυτή του την αντιθεσμική κατ’ αυτούς παρέμβαση» αναφέρει ο πρώην ΥΠΟΙΚ. 

«Toν Φεβρουάριο του 2014 τα γερμανικά δικαστήρια παρέπεμψαν την υπόθεση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που δικαίωσε τον Μάριο Ντράγκι, αλλά η απόφασή τους έθετε περιορισμούς, οι οποίοι κατά την ανάλυσή μου έδιναν σε μια μελλοντική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σημαντικό πλεονέκτημα. Διέβλεπα ότι δινόταν η δυνατότητα στον Ντράγκι να αγοράζει κυβερνητικά χρέη με την προϋπόθεση, όμως, να προστατεύει ταυτόχρονα την ΕΚΤ από μερική διαγραφή χρέους που ήδη κατείχε η κεντρική τράπεζα. Σε αυτό συμπεριλαμβάνονταν τα κυβερνητικά ομόλογα SMP που είχε αποκτήσει από την Ελλάδα με το πρόγραμμα "διάσωσης" του 2010» τονίζει ο ίδιος..

Μεγάλη σπουδαιότητα

Το ελληνικό κράτος χρωστούσε ακόµα στην ΕΚΤ 33 δισ. µε τη µορφή εκκρεµών οµολόγων. Για την Ελλάδα αυτά ήταν πολλά χρήµατα, καθώς µάλιστα πλησίαζε και η αποπληρωµή των δόσεων Ιουλίου - Αυγούστου 2015 ύψους 6,6 δισ.

Όμως για την ΕΚΤ το ποσό ήταν ασήµαντο σε σχέση µε το 1 τρισεκατοµµύριο που σχεδίαζε να διαθέσει. Εντούτοις, αυτό το ασήµαντο για την ΕΚΤ χρέος της Ελλάδας προς αυτή αποκτούσε µέγιστη σπουδαιότητα τη δεδοµένη χρονική στιγµή: οποιοδήποτε κούρεµα ή καθυστέρηση αποπληρωµής κάποιας δόσης των 33 αυτών δισ. θα έδινε στην Μπούντεσµπανκ και το γερµανικό Συνταγµατικό ∆ικαστήριο την αφορµή να προσβάλουν συνολικά το πρόγραµµα επαναγοράς οµολόγων της ΕΚΤ. ∆εδοµένου µάλιστα ότι η Μέρκελ δεν υπήρχε περίπτωση να εµποδίσει τις ενέργειές τους, ο Ντράγκι θα είχε µεγάλο πρόβληµα. Με µια νοµική απόφαση να του δένει τα χέρια πώς θα µπορούσε να πείσει τις αγορές ότι «θα κάνει πάλι τα µαγικά του» και θα στηρίξει το ευρώ; Και χωρίς την εµπιστοσύνη των αγορών πώς θα σωζόταν το κοινό νόµισµα από την κατάρρευση;

Ένα βράδυ το 2014

«Ο Ντράγκι θα ξεκινήσει ένα µεγάλο πρόγραµµα επαναγοράς οµολόγων τον Μάρτιο του 2015» υπενθύμισα στον Αλέξη, τον Παππά και τον ∆ραγασάκη εκείνο το βράδυ του 2014.

«Το τελευταίο που θέλει είναι επιπλοκές οποιουδήποτε είδους». Έπρεπε λοιπόν να στείλουν ένα διπλό µήνυµα προς τον κεντρικό τραπεζίτη: Αρχικά ότι είναι πρόθυµοι να συµβιβαστούν για να πετύχουν µια αµοιβαία επωφελή συµφωνία µε ΕΚΤ, Ε.Ε. και ∆ΝΤ. Ταυτόχρονα όµως, διακριτικά αλλά σαφώς, να του δώσουν να καταλάβει ότι, αν έκλεινε τις τράπεζες µετά από µια νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό θα θεωρούνταν casus belli και θα νοµοθετούσαν άµεσα ώστε οι πληρωµές των οµολόγων στην ΕΚΤ να καθυστερήσουν για µια εικοσαετία. Ήµουν σίγουρος ότι, αν από νωρίς έδειχναν την πρόθεσή τους να προχωρήσουν σε ένα κούρεµα αυτής της µορφής, θα απέτρεπαν την ΕΚΤ από το κλείσιµο των τραπεζών.

«Ο Ντράγκι είναι πολύ σοφός για να ρισκάρει ολόκληρο το πρόγραµµα µόνο και µόνο για να διευκολύνει το Βερολίνο να σου επιβληθεί», είπα στον Αλέξη. «Βέβαια, από την άλλη, αν δεν τον πείσεις ότι πραγµατικά εννοείς να κουρέψεις αυτά τα οµόλογα, δεν έχει κανένα λόγο να µπει σε κόντρα µε το Βερολίνο, αρνούµενος το αίτηµά τους να επιβάλει τραπεζική αργία στην Ελλάδα». Όπως το 2012, έτσι και εκείνο το βράδυ στο σπίτι του Αλέξη επέµενα να τονίζω ένα πράγµα: σε αυτή και σε κάθε πλευρά της διαπραγµάτευσης, ο Αλέξης δεν είχε περιθώριο να µπλοφάρει. Ακόµα και αν πραγµατικά του έκλειναν τις τράπεζες, έπρεπε η κυβέρνηση να είναι έτοιµη να κρατήσει ζωντανή την οικονοµία για µία ή δύο βδοµάδες. Αν µπορούσε να επιµείνει σθεναρά µέχρι τότε, θα έδινε το µήνυµα ότι πραγµατικά, αν και θέλει έναν έντιµο συµβιβασµό, προτιµάει ένα δύσκολο Grexit από την υποταγή στα δεσµά του χρέους: τότε θα άρχιζε η αληθινή διαπραγµάτευση. Ήταν έτοιµοι να δώσουν αυτή τη µάχη µέχρι τέλους;

Ο Παππάς έδειξε προσβεβληµένος και που ρώταγα. Ο Αλέξης, πιο συγκρατηµένος, µε σχεδόν παραιτηµένο ύφος, είπε: «Δε µπορούµε να κάνουµε αλλιώς». Ο Δραγασάκης δεν µίλησε.

Ήταν επιτακτική ανάγκη να υπάρχει σχέδιο για να κερδίσουν χρόνο από τη στιγµή που θα έκλειναν οι τράπεζες: από τη στιγµή που θα κλείσουν τα ΑΤΜ και για δύο εβδοµάδες, ώστε να δείξουν ότι εννοούν την αντίστασή τους και να προσέλθουν ο Ντράγκι και η Μέρκελ στο τραπέζι των διαπραγµατεύσεων. Για να γίνει αυτό, χρειαζόταν ένα σύστηµα πληρωµών που θα έµπαινε σε λειτουργία τη στιγµή που θα έκλειναν οι τράπεζες.

Πηγή: RealNews
Tags: