Οι Fun Lovin' Criminals ανέβηκαν στη σκηνή του Gazarte χαμογελαστοί, με την άνεση ανθρώπων που ξέρουν ακριβώς γιατί βρίσκονται εκεί. Κι ας έμοιαζαν σχεδόν βγαλμένοι από διαφορετικές μπάντες: ο Brian "Fast" Leiser με κοστούμι και καπέλο, ο Frank Benbini με διάθεση καλοκαιρινής παραλίας πίσω από τα τύμπανα και ο Naim Cortazzi με το πιο σύγχρονο, ανεπιτήδευτα cool look της παρέας.
Της Γεωργίας Χάρδα
Τρεις διαφορετικές προσωπικότητες, ενωμένες όμως από εκείνο το γνώριμο groove που εδώ και τρεις δεκαετίες κάνει τους Fun Lovin' Criminals να ακούγονται μόνο σαν Fun Lovin' Criminals.
Τη βραδιά άνοιξαν οι T H A L I A H, φέρνοντας στη σκηνή τη δική τους ζεστή μουσική ταυτότητα. Blues, soul, rock και gospel συναντήθηκαν μέσα από τις πολυφωνίες της Θάλειας Παλιβίδα και τις προσεγμένες ενορχηστρώσεις της μπάντας, δημιουργώντας την ιδανική ατμόσφαιρα για όσα θα ακολουθούσαν
Λίγο αργότερα, τα φώτα χαμήλωσαν και οι Fun Lovin' Criminal εμφανίστηκαν στη σκηνή σαν μια παρέα που επέστρεψε σε ένα γνώριμο στέκι. Χαλαροί, ευδιάθετοι και απόλυτα συντονισμένοι μεταξύ τους, άφησαν τη μουσική να οδηγήσει τη βραδιά εκεί που ξέρουν πάντα να την οδηγούν: ανάμεσα στο groove, το χιούμορ και τις ιστορίες που κουβαλούν τα τραγούδια τους.
Τρεις δεκαετίες μετά την ίδρυσή τους, εξακολουθούν να ακούγονται αναπάντεχα φρέσκοι. Το μοναδικό τους κράμα από funk, hip hop, rock, jazz και blues κυλά αβίαστα, σαν να μην υπήρξαν ποτέ σύνορα ανάμεσα στα μουσικά είδη. Άλλωστε, όπως μου είχαν πει στη συνέντευξη που μου παραχώρησαν λίγες μέρες πριν από την εμφάνιση τους δεν έγραψαν ποτέ μουσική ακολουθώντας κανόνες. Έγραφαν πάντα αυτό που ένιωθαν. Και ίσως γι' αυτό η μουσική τους εξακολουθεί να αντέχει στον χρόνο.
Το "Scooby Snacks"ενθουσίασε...
Running around robbing banks
All whacked off of Scooby Snacks
Running around robbing banks
All whacked off of Scooby Snacks
Ένα τραγούδι που αρνείται πεισματικά να γεράσει, μεταφέροντας μέσα σε λίγα λεπτά όλη την κινηματογραφική ατμόσφαιρα και το cool μιας εποχής που εξακολουθεί να ζει στις μνήμες όσων μεγάλωσαν μαζί του. Το "Bump", το "Full Stop, Rising Tide" και το "Classic Fantastic" κράτησαν το groove ψηλά, ενώ το "Love Unlimited" θύμισε γιατί οι Fun Lovin' Criminals ήταν πάντα κάτι περισσότερο από μια μπάντα των '90s. Τα "Blues for Suckers" και "Smoke 'Em" συμπλήρωσαν ένα set γεμάτο χαρακτήρα, χιούμορ και εκείνη τη μοναδική αίσθηση νυχτερινής Νέας Υόρκης που κουβαλούν εδώ και τρεις δεκαετίες.
Και κάπως ταιριαστά, η βραδιά έκλεισε με το "Big Night Out". Ένα τραγούδι που έμοιαζε να περιείχε όσα είχαν προηγηθεί: φίλοι, μουσική, ιστορίες, χαμόγελα και η αίσθηση ότι για λίγες ώρες βρέθηκες στο σωστό μέρος, τη σωστή στιγμή.
Αυτό που ξεχώρισε περισσότερο, όμως, ήταν η σχέση τους με το κοινό. Υπήρχε μια διαρκής επικοινωνία, ένα χαμόγελο, μια ατάκα, μια κοινή ανάμνηση. Ίσως γιατί, όπως οι ίδιοι παραδέχονται, οι άνθρωποι που τους ακολουθούν όλα αυτά τα χρόνια είναι ο πραγματικός λόγος που συνεχίζουν να βρίσκονται πάνω στη σκηνή.
Κοιτάζοντας γύρω, έβλεπες ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών να τραγουδούν τους ίδιους στίχους. Κάποιοι είχαν ζήσει την πρώτη εποχή της μπάντας. Κάποιοι την ανακάλυψαν αργότερα. Για περισσότερο από μιάμιση ώρα όμως όλοι βρέθηκαν στο ίδιο μέρος, μέσα στην ίδια ιστορία.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πραγματικό μυστικό των Fun Lovin’ Criminals: δεν ζουν από τη νοσταλγία. Τη μετατρέπουν σε κάτι ζωντανό.....σε κάτι που εξακολουθεί να χτυπά, τριάντα χρόνια μετά.
Είμαι δημοσιογράφος και αγαπώ να κινούμαι στον παλμό της μουσικής, να ταξιδεύω μέσα από τις ιστορίες που γεννά η rock σκηνή. Έχω πραγματοποιήσει πολυάριθμες συνεντεύξεις με καλλιτέχνες, αναζητώντας πάντα τη λεπτομέρεια και την αλήθεια που μένει εκτός κάδρου.