25η Μαρτίου χωρίς μπακαλιάρο σκορδαλιά σε κάθε ελληνικό τραπέζι δεν γίνεται. Το παραδοσιακό έδεσμα έχει κάθε χρόνο τέτοια μέρα την τιμητική του στο εορταστικό τραπέζι και αποτελεί πλέον ένα από τα παλαιότερα γαστριμαργικά έθιμα.

Πώς όμως καθιερώθηκε το έθιμο αυτό; Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής η Εκκλησία επιτρέπει στους πιστούς να φάνε ψάρι τρεις φορές για να δυναμώσουν.

Η πρώτη είναι η 25η Μαρτίου, ανήμερα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, καθώς πρόκειται για μια χαρμόσυνη γιορτή μέσα στην περίοδο του πένθους της Σαρακοστής. Επειδή μάλιστα είναι αφιερωμένη στην Παναγία, είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Εκκλησία και γι’ αυτό επιτρέπεται στους πιστούς να φάνε ψάρι, λάδι και να πιουν κρασί.

Συγκεκριμένα ο μπακαλιάρος έφτασε στο ελληνικό τραπέζι τον 15ο αιώνα και καθιερώθηκε αμέσως ως το εθνικό φαγητό της 25ης Μαρτίου, καθώς με εξαίρεση τα νησιά, το φρέσκο ψάρι αποτελούσε πολυτέλεια για τους φτωχούς κατοίκους της ηπειρωτικής χώρας.

Μάλιστα ο παστός μπακαλιάρος επιλέχτηκε γιατί οι κάτοικοι στα απομακρυσμένα χωριά της ηπειρωτικής Ελλάδας δεν μπορούσαν να φάνε φρέσκα ψάρια, καθώς δεν είχαν ψυγεία.

Όσο για την ιστορία του μπακαλιάρου; Είναι τόσο παλιά, όσο και οι Βίκινγκς, οι οποίοι πρώτοι άρχισαν να τον εμπορεύονται γύρω στο 800 μ.Χ.

Λέγεται δε ότι ψαρεύοντας βακαλάους οι Βίκινγκς ανακάλυψαν τον «νέο κόσμο» και ήταν οι πρώτοι που τον πάστωσαν, αποκαλώντας τον «ψάρι του βουνού».

Ιστορικά, εκείνοι που έστελναν στην Ελλάδα μεγάλες ποσότητες μπακαλιάρου ήταν οι Άγγλοι, οι οποίοι τον αντάλλασσαν με σταφίδες.

Tags: