Η Αθήνα είναι μια πόλη που παρά τα ελαττώματά της έχει το δικό της ξεχωριστό χαρακτήρα, το στίγμα της που την κάνει ελκυστική και ακαταμάχητη για κάθε ξένο επισκέπτη της, αλλά και για τους κατοίκους της.

Στον πεζόδρομο της Ερμού μάλιστα, εκεί που ένα λεφούσι σουλατσάρει αμέριμνο, χαζεύοντας βιτρίνες ή αναζητώντας μια γωνιά για ένα ζεστό καφέ, οι καλλιτέχνες του δρόμου με την ενέργειά τους δίνουν μια άλλη νότα στη μουντή συχνά καθημερινότητά μας.

Περπατώντας προς το Μοναστηράκι νοσταλγικοί ήχοι και μελωδίες φτάνουν στ’ αυτιά μας από την λατέρνα που παρά την αναπόφευκτη εξέλιξη στέκεται αγέρωχη και επιμένει σε ήχους και εποχές παλιές από μια άλλη Ελλάδα, που όμως δεν έχει ξεχαστεί.

Λίγο πιο κάτω, μες στη μέση του δρόμου μια παρέα οχτώ νεαρών, εκεί στα 25 – 30 με κιθάρες, μπουζούκια και μπαγλαμαδάκια τραγουδούν ρεμπέτικα και ευελπιστούν στην καλή προαίρεση των περαστικών για ένα φιλοδώρημα αν τους αρέσει αυτό που ακούν.

Ένα μικρό κοριτσάκι στέκεται ακίνητο και τους παρακολουθεί με απίστευτη προσήλωση. Τα χέρια τους που… «κεντάνε» τις χορδές, τα όργανα, τις μουσικές που ακούγονται. Παίρνει ένα κέρμα και το πετά μες στη θήκη του μπουζουκιού και μετά τρέχει με ένα πονηρό χαμόγελο στην αγκαλιά της μαμάς της.

Ξαφνικά ξυλοπόδαροι κάνουν την εμφάνισή τους από τα στενά γύρω από την Ερμού, ενώ έξω από το γραφικό εκκλησάκι της Καπνικαρέας, τρεις φίλοι εντυπωσιάζουν με τις χορευτικές τους ικανότητες.

Έντονη μουσική, ρυθμός και super ακροβατικά αφήνουν τους πάντες άφωνους, ενώ οι φρεσκάδα των τριών νεαρών ξεσηκώνει τον κόσμο που έχει κοντοσταθεί και τους χαζεύει.

Και ναι… μπορεί η Αθήνα να έχει χίλια κακά, αλλά δεν παύει να είναι μοιραία και ξελογιάστρα και σε κάθε της γωνιά να ανακαλύπτουμε όλο και κάτι που θα μας υπενθυμίζει τους λόγους που τη λατρεύουμε.

Της Ευαγγελίας Ντούρου

Email: entourou@star.gr

Tags: