7 + 1 ερωτήσεις στον Γιάννη Δελή
«Το κυβερνητικό παραμύθι της “καθαρής εξόδου από τα μνημόνια” έχει δράκο»
Συνέντευξη στον Πέτρο Κατσαβριά (pkatsavrias@star.gr)
Στις 7 + 1 ερωτήσεις του star.gr απαντά ο βουλευτής του ΚΚΕ, Γιάννης Δελής.
1. Τι να περιμένει ο απλός πολίτης μετά την «καθαρή έξοδο» - όπως την αποκαλεί η κυβέρνηση - από τα μνημόνια το καλοκαίρι;
Το κυβερνητικό παραμύθι της «καθαρής εξόδου από τα μνημόνια» έχει δράκο. Δεν είναι μόνο ότι το μνημόνιο μπορεί τον ερχόμενο Αύγουστο να λήξει τυπικά -άλλωστε και τα άλλα δυο έληξαν- αλλά το ότι οι εκατοντάδες εφαρμοστικοί νόμοι αυτών των μνημονίων , που τσακίζουν τη ζωή του λαού, παραμένουν, εφαρμόζονται και εμπλουτίζονται, όπως τώρα με τα μέτρα της 4ης αξιολόγησης.
Δεν είναι μόνο ότι όλα τα αστικά κόμματα και, βέβαια, ο πρωθυπουργός σταματούν κάθε συζήτηση για την αναπλήρωση των απωλειών των εργαζομένων και την επιστροφή των δικαιωμάτων τους, φτάνοντας και να τα συκοφαντούν ως “παθογένειες” και “αμαρτωλό παρελθόν” που μας οδήγησε τάχα στην κρίση. Δεν είναι μόνο ότι η επιτροπεία θα συνεχιστεί, μέχρι να αποπληρωθεί το 75% των δανείων της χώρας, τα πρωτογενή πλεονάσματα θα συνεχιστούν πάνω από 2% κάθε χρόνο μέχρι το 2060 και άρα τα αντιλαϊκά μέτρα θα συνεχίζονται και θα αυγαταίνουν μέχρι τότε.
Το πιο αποκαλυπτικό είναι ότι η επόμενη μέρα είναι ήδη εδώ! Τη ζει από σήμερα ο λαός, που βλέπει από τη μια το ΑΕΠ να αυξάνει κι από την άλλη το εισόδημά του να μειώνεται από χρόνο σε χρόνο. Το 2019 έρχεται το τσεκούρι των συντάξεων και ακολουθεί το 2020 η καρατόμηση του αφορολόγητου.
Συνεπώς, αντί ο λαός να περιμένει κανένα ψίχουλο από την «καθαρή έξοδο» μπορεί και πρέπει να επιλέξει τη δική του έξοδο από τη φτώχεια και τη βαρβαρότητα, τραβώντας στο δρόμο της οργανωμένης πάλης για να καταργηθούν όλοι οι μνημονιακοί νόμοι, να αναπληρωθούν οι απώλειές του και κυρίως να καλυφθούν οι σύγχρονες ανάγκες του.
2. Στηρίζετε τη συμφωνία της κυβέρνησης για το Σκοπιανό. Θα την ψηφίσετε στη βουλή;
Η συμφωνία που επιτεύχθηκε, με την ομπρέλα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, δεν αποτελεί λύση, αλλά αντίθετα, ενισχύει την αποσταθεροποίηση και την ανασφάλεια της περιοχής, και δεν είναι προς όφελος του ελληνικού και των άλλων γειτονικών λαών.
Πολύ περισσότερο όταν σε αυτήν τη συμφωνία παραμένει και η βάση του αλυτρωτισμού με τα ανιστόρητα περί “μακεδονικής γλώσσας” και “εθνότητας”.
Καμιά συμφωνία, λοιπόν, που εντάσσεται στους επικίνδυνους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ για την περιοχή δεν πρόκειται να στηρίξει το ΚΚΕ.
3. Πως θα ωφελήσει την Ελλάδα η έξοδος από το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ειδικά σε μία περίοδο που η Τουρκία δείχνει έχει πολύ εμπρηστική διάθεση;
Γιατί πότε είχε προστασία η Ελλάδα κι ο λαός της; Να σας θυμίσω ότι το γκριζάρισμα του Αιγαίου γίνεται με τις ευλογίες του ΝΑΤΟ, που θεωρεί το Αιγαίο ενιαίο επιχειρησιακό χώρο. Ότι οι παραβιάσεις γίνονται με παρούσα τη ΝΑΤΟϊκή αρμάδα στο Αιγαίο. Ότι όποτε τίθεται θέμα ελληνοτουρκικών διαφορών, το ΝΑΤΟ ως “Πόντιος Πιλάτος” λέει “βρείτε τα”. Τέτοιους «προστάτες» τους πλήρωσε πολύ ακριβά ο ελληνικός λαός. Η εμπλοκή της χώρας μας μάλιστα στους επικίνδυνους σχεδιασμούς αυτών των ιμπεριαλιστικών οργανισμών αντί για προστασία απειλεί με νέα δεινά το λαό μας.
Μόνο η απεμπλοκή από αυτές τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες με το λαό αφέντη της εξουσίας, της οικονομίας και της μοίρας του μπορεί να εγγυηθεί τη λαϊκή ευημερία.
4. Τι μπορούμε να περιμένουμε από τη «δίκαιη ανάπτυξη», που επικαλείται η κυβέρνηση; Ήδη, η υπουργός Εργασίας μιλά ανοικτά για αύξηση του κατώτατου μισθού.
Πάντως και τώρα “ανάπτυξη” έχει η οικονομία, όμως τα μέτρα υλοποιούνται κατά ριπάς. Δεν υπάρχει «δίκαιη καπιταλιστική ανάπτυξη» γιατί δεν υπάρχει δικαιοσύνη μέσα στην αδικία και τη βαρβαρότητα ενός συστήματος που στηρίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτή την αλήθεια προσπαθεί να κρύψει το παραμύθι της δίκαιης ανάπτυξης που τάχα θα ωφελεί ταυτόχρονα και τους θύτες και τα θύματα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Όσο για την κυβερνητική προπαγάνδα περί αύξησης του του κατώτατου μισθού, αυτή κατέρρευσε πριν λίγες μέρες, όταν η κυβέρνηση είπε όχι στην πρόταση νόμου του ΚΚΕ για την επαναφορά των 751 ευρώ χωρίς ηλικιακές ή άλλες διακρίσεις ως βάση για τη διαπραγμάτευση συλλογικών συμβάσεων. Εκτός αν ως “αύξηση” εννοούν την αύξηση των 0,80 ευρώ που έδωσε η μεταμνημονιακή Πορτογαλία.
5. Τι λύση μπορεί να δοθεί στο θέμα των πλειστηριασμών για να πληρώσουν οι πραγματικά έχοντες και να μην την "πληρώσουν" οι πραγματικά αδύναμοι;
Θυμίζουμε ότι το ΚΚΕ κατέθεσε και συζητήθηκε τον Ιούλη 2016 πρόταση νόμου που μετέθετε το βάρος της κρίσης στους τραπεζικούς ομίλους και προέβλεπε τη δραστική μείωση των χρεών των λαϊκών οικογενειών προς τις τράπεζες με το "κούρεμα" και των τόκων και του κεφαλαίου. Προέβλεπε την παύση των κατασχέσεων καθώς και κάθε πράξη αναγκαστικής εκτέλεσης ή οποιωνδήποτε άλλων αναγκαστικών μέτρων για οικογένειες με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα μέχρι 40.000 ευρώ, προσαυξανόμενο κατά 5.000 ευρώ για κάθε παιδί. Προέβλεπε την αναστολή της πληρωμής των οφειλών όταν αυτές αφορούν ανέργους. Αυτήν τη θέση του ΚΚΕ απέρριψαν και απορρίπτουν όλα τα άλλα κόμματα.
6. Η εφαρμογή της απλής αναλογικής, την οποία είχε ψηφίσει το ΚΚΕ, έχει διχάσει τον πολιτικό κόσμο. Οι επικριτές της λένε πως μπορεί να ακούγεται πιο δίκαιο, αλλά θα φέρει «μπαχαλοποίηση» και θα οδηγήσει σε ακυβερνησία.
Το ΚΚΕ ψήφισε την κατάργηση του απαράδεκτου μπόνους των 50 εδρών για το πρώτο κόμμα στο σχετικό νομοσχέδιο και όχι το σύνολό του, το οποίο, βέβαια, δεν ήταν απλή αναλογική μιας και διατηρείται το πλαφόν του 3% για την είσοδο στη Βουλή. Περίπτωση πάντως ακυβερνησίας δεν υπάρχει αφού όπως απέδειξαν τα μνημόνια, όταν χρειάζεται τα αστικά κόμματα παραμερίζουν τις όποιες διαφορές τους και συγκυβερνούν ή ψηφίζουν μαζί. Για να βρει ο λαός το δίκιο του δε φτάνει η απλή αναλογική. Άλλος δρόμος ανάπτυξης και οργάνωσης της κοινωνίας χρειάζεται, με το λαό στο τιμόνι της εξουσίας και ιδιοκτήτη όλου του πλούτου που παράγει.
7. «Όπου κι αν έχει εφαρμοστεί, απέτυχε», λένε για τον κομμουνισμό οι επικριτές του. Τι απάντηση δίνετε;
Η οικοδόμηση του σοσιαλισμού στον 20ό αιώνα έφερε πρωτόγνωρες κατακτήσεις στους εργαζόμενους που ούτε μπορεί ούτε θέλει να δώσει σήμερα ο καπιταλισμός. Αυτό που απέτυχε ήταν η προσπάθεια του σοσιαλισμού να αντιμετωπίσει υπαρκτά προβλήματα στην οικονομία με τα οικονομικά εργαλεία της καπιταλιστικής αγοράς, αντί να βαθύνει τις σοσιαλιστικές σχέσεις.
8. Το μοντέλο του κράτους-επιχειρηματία με δανεικά και των προσλήψεων στο Δημόσιο, πτώχευσε. Δε θα πρέπει να δώσουμε κίνητρα στην ιδιωτική επένδυση, εάν θέλουμε να έρθει νέος πλούτος στην Ελλάδα και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας;
Αυτό που πτώχευσε το λαό δεν ήταν απλώς μια μορφή διαχείρισης, αλλά η ίδια η λειτουργία του συστήματος που στο κέντρο του έχει την αναρχία και το κέρδος. Η ανάπτυξη της προηγούμενης περιόδου, δηλαδή η υπερσυσσώρευση αμύθητων κερδών από αυτούς τους επιχειρηματικούς ομίλους είναι η βασική αιτία της κρίσης. Συνεπώς, διέξοδος για το λαό δεν είναι τα κίνητρα για την ενίσχυση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, αλλά η οργάνωση κι ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας με κοινωνικοποιημένα τα μέσα παραγωγής και αποκλειστικό σκοπό την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών του λαού.
Διαβάστε ακόμη:
7 + 1 ερωτήσεις στον Χάρη Θεοχάρη
7 + 1 ερωτήσεις στη Χαρά Καφαντάρη
7 + 1 ερωτήσεις στον Ανδρέα Λοβέρδο
7 + 1 ερωτήσεις στον Κώστα Λαπαβίτσα
7 + 1 ερωτήσεις στον Θάνο Πλεύρη
7 + 1 ερωτήσεις στον Γιώργο Αμυρά
7 + 1 ερωτήσεις στον Γιώργο Βαρεμένο
7 + 1 ερωτήσεις στην Όλγα Κεφαλογιάννη
7 + 1 ερωτήσεις στην Εύη Χριστοφιλοπούλου
7 + 1 ερωτήσεις στον Δημήτρη Καμμένο
7 + 1 ερωτήσεις στον Nίκο Χριστοδουλάκη
7 + 1 ερωτήσεις στον Νότη Μαριά
7 + 1 ερωτήσεις στον Μάριο Γεωργιάδη
7 + 1 ερωτήσεις στην Κατερίνα Μάρκου