Η μοναξιά αυτές τις άγιες ημέρες είναι ο μοναδικός σύντροφος για κάποια ηλικιωμένα άτομα που ζουν στο γηροκομείο Πειραιά. Οι ιστορίες τους προκαλούν συγκίνηση.

Στρέφουν το βλέμμα τους προς τον Θεό και ζητούν απλά τα αγαπημένα τους άτομα να είναι καλά και ας μην είναι δίπλα τους. 

Η κυρία Ελένη είναι 80 ετών. Εδώ και αρκετά χρόνια ζει στο γηροκομείο Πειραιά. Αυτές τις άγιες ημέρες, της λείπουν τα δυο της αγόρια, τα εγγόνια της η οικογένεια της που ζει και εργάζεται στο εξωτερικό.

Η κυρία Λαμπρινή, σε λίγους μήνες, κλείνει τα 90 της χρόνια. Δεν ζει μαζί με καμία από τις κόρες της αλλά τις έχει δίπλα και αυτό, όπως λέει, για μια μάνα που αγαπά τα παιδιά της είναι αρκετό.

Ένας από τους τυχερούς είναι ο 86χρονος Ισπανός Ευαρίστο Μαρτσέλο. Βλέπει τον γιο του κάθε ημέρα, αλλά, όπως λέει χαρακτηριστικά, μερικές φορές είναι πιο καλή η μοναξιά.

Η κυρία Αντιγόνη, καθηγήτρια Αγγλικών, δεν έχει παιδιά, όμως από την δουλειά της έμαθε να παίρνει δύναμη από τα παιδιά των άλλων. Τα παιδιά στα οποία έκανε μάθημα.

Ο πιο συνειδητοποιημένος με την μοναξιά του είναι ο κύριος Νίκος. Δεν έχει κανένα στον κόσμο, αλλά έχει αποδεχτεί αυτή την κατάσταση και περνάει ήρεμα τις ημέρες του.

Μιλήσαμε και με άλλους απομάχους της ζωής, όπως θα δείτε στο βίντεο. Ο κάθε ένας η κάθε μια είχε κάτι να μας πει. Διηγήσεις που γίνονται μαθήματα.

 

Tags: