Από το πρωί της Κυριακής ο ανοιξιάτικος καιρός σε καλούσε να βγεις από το σπίτι και να περπατήσεις στα στενά της Αθήνας.

Έτσι και εγώ αποφάσισα να περιπλανηθώ στα σοκάκια της Πλάκας, κάτω από την επιβλητική Ακρόπολη. Την ίδια σκέψη με εμένα είχαν φυσικά, εκατοντάδες κάτοικοι της Αττικής. Το κέντρο ήταν πλημμυρισμένο από κόσμο.

Γονείς με τα παιδάκια τους έκαναν βόλτα, ζευγαράκια περπατώντας χεράκι-χεράκι, έτρωγαν παγωτό χαζεύοντας τα νεοκλασικά, μεγάλες παρέες έπιναν καφέ στα γραφικά δρομάκια και ηλικιωμένοι θυμούνταν τους περιπάτους που έκαναν στα νιάτα τους.

Όλοι ήταν μαγεμένοι από τον εκπληκτικό καιρό αλλά και από τα υπέροχα χρώματα του ουρανού που ήταν λες και είχε πάρει φωτιά….

Προσπαθούσαν να απαθανατίσουν το μεγαλείο της φύσης αλλά και την Ακρόπολη… Και χρησιμοποιώ τη λέξη «προσπαθούσαν», καθώς στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου, είχαν για φόντο εκτός από τον μαγευτικό ουρανό και τα σκουπίδια που ο Δήμος Αθηναίων, δεν είχε μαζέψει!

Όλοι σχολίαζαν αρνητικά το γεγονός, ενώ άκουσα και τουρίστες να αναφέρονται σε αυτό το απαράδεκτο θέαμα… στο βουνό που είχαν σχηματίσει τα σκουπίδια.

Πραγματικά, αναρωτιέμαι το λόγο για τον οποίο αδιαφορούμε σαν κράτος και σαν κοινωνία για το μέρος στο οποίο ζούμε.

Πώς είναι δυνατόν οδοί όπως η Διονυσίου Αρεοπαγίτου, που βρίσκεται έξω από το υπερσύγχρονο μουσείο της Ακρόπολης και κάτω από τον Ιερό Βράχο, να παρουσιάζουν αυτή την εικόνα;

Μάρτυς μου ο φωτογραφικός φακός....

 

Ρεπορτάζ: Μαρία Κυπραίου

email: mkipreou@star.gr

 

Tags: