Το τέλος του δυτικού κόσμου όπως τον ξέραμε

Ρωγμή στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων

Ο Ντόναλντ Τραμπ παρουσιάζει στον Λευκό Οίκο τον "Χρυσό Θόλο", το όραμά του για ένα αμυντικό σύστημα, στο οποίο όπως είπε τελευταία, θέλει να έχει ιδιαίτερο ρόλο η Γροιλανδία. (AP Photo/Alex Brandon, Φωτογραφία Αρχείου 20/05/2025)

Σε μία έκτακτη συνάντηση των αρχηγών κρατών της Ευρωπαικής Ένωσης στις Βρυξέλλες ήρθε η στιγμή της αποδοχής. Της αναγνώρισης μάλλον μίας κατάστασης που εκτυλίσσεται εδώ και χρόνια... και ο Τραμπ έφερε στην επιφάνεια.

Οι διεθνείς κανόνες δεν εγγυώνται πια την ασφάλεια και η παγκόσμια τάξη πραγμάτων, όπως την ξέραμε μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ουσιαστικά καταρρέει μπροστά στα μάτια μας.

Όπως πολύ σωστά είχαν τραγουδήσει οι R.E.M. το 1987

Είναι το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρουμε

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, πρόλαβε πριν συναντηθούν οι Ευρωπαίοι εκτάκτως -για τη Γροιλανδία κυρίως- να ανακοινώσει από το Νταβός πως δε θα την «πάρει» τελικά. Δεν τη θέλει σου λέει τώρα -βέβαια αύριο μπορεί να αλλάξει γνώμη...

Τραμπ από Νταβός για Γροιλανδία: «Αχάριστοι οι Δανοί»

Η Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν μιλά σε δημοσιογράφους στο τέλος της συνόδου κορυφής της ΕΕ για τη Γροιλανδία (AP Photo/Omar Havana)

Παρόλα αυτά, το τελικό μήνυμα που μετέφερε η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, εκφράζοντας το κλίμα της συνάντησης, ήταν ξεκάθαρο:

«Γνωρίζουμε ότι πρέπει να δουλέψουμε ανεξάρτητα σαν Ευρώπη», είπε στους δημοσιογράφους που περίμεναν επί πέντε ώρες να τελειώσει η σύνοδος.

Δεν εμπιστευόμαστε πια δηλαδή τον Τραμπ. Δεν μπορούμε να στηριχθούμε στην Αμερική.

Όπως είπαν Ευρωπαίοι διπλωμάτες -σε άπταιστα ελληνικά (που λέει ο λόγος): Το γυαλί ράγισε και δεν ξανακολλάει.

Νταβός: Ο Τραμπ παρουσίασε το «Συμβούλιο Ειρήνης» με μόνο 2 χώρες της Ε.Ε.

Ο Τραμπ παρουσιάζει στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός κείμενο προς υπογραφή για ένα δικής του έμπνευσης Συμβούλιο Ειρήνης (AP Photo/Markus Schreiber)

Ο πρωθυπουργός του Καναδά, Μαρκ Κάρνεϊ, από το βήμα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ δε θα μπορούσε να το πει καλύτερα (σίγουρα καλύτερα από εμένα).

Ζούμε «το τέλος μίας ευχάριστης φαντασίωσης και την αρχή μίας σκληρής πραγματικότητας».

Χρησιμοποιώντας συναισθηματικά λογοπαίγνια σε Τσωρτσιλικό στυλ (Ουίνστον Τσώρτσιλ, πρωθυπουργός της Αγγλίας στον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο), είπε ότι το να κάνουμε ό,τι θέλει ο ισχυρός δεν εγγυάται πια την ασφάλειά μας.

Mark Carney: Τέλος το "Go along to get along"

Έριξε το καρφί του στην Αμερική, ιστορικά τον κυρίως σύμμαχο του Καναδά, μαζί με πολλά ακόμη καρφιά στον Τραμπ.

Για την ευημερία των λαών και για να αποφευχθεί ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος δημιουργήθηκαν διάφοροι μηχανισμοί.
Ο Κάρνεϊ ανέφερε τρεις από αυτούς στον λόγο του: Τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών, ΟΗΕ (1945). Τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, WTO (1948), που ιδρύθηκε, για να διευκολύνει το εμπόριο μεταξύ κρατών με βάση κοινά αποδεκτούς κανόνες. Και τον πιο πρόσφατο COP (1995) για τη διαχείριση των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα και της κλιματικής αλλαγής.

Τώρα οι ισχυροί, είπε ο Κάρνεϊ, -μάλλον σε κάποιον συγκεκριμένο αναφερόταν εδώ- τα αγνοούν αυτά και εκμεταλλεύονται την παγκοσμιοποίηση, που οδήγησε σε παγκόσμιο εμπόριο, έτσι όμως και σε εξαρτήσεις, για να εκβιάσουν οικονομικά άλλες χώρες -βλέπε δασμοί.

Γροιλανδία-Δασμοί Τραμπ: Τελευταία διπλωματική προσπάθεια στο Νταβός

Είπε επίσης κάτι που μας έχει περάσει από το μυαλό -πιστεύω σε όλους τους πολίτες του δυτικού κόσμου- πως η παγκόσμια τάξη και «ασφάλεια» μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο λειτουργούσε με κάποια... κενά. Κάποιες λεπτομέρειες που δε θέλαμε να δούμε, γιατί η Μέση Ανατολή –και όχι μόνο- αν και κοντά, είναι μακριά από εμάς.

Η πραγματικότητα ήταν πως οι δυνατοί εξαιρούσαν τους εαυτούς τους από τους διεθνείς κανόνες, όταν δεν τους βόλευαν. Και όλοι οι άλλοι σύμμαχοι δε μιλούσαν. 
Τάδε έφη Κάρνεϊ.

Ο Καναδός πρωθυπουργός ενημέρωσε επίσης τους άλλοτε συμμάχους του πως έχει συνάψει τον τελευταίο καιρό συμφωνίες με την Κίνα, το Κατάρ, την Ένωση Χωρών Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN), την Ταϊλάνδη, τις Φιλιππίνες και τις χώρες του Mercosur, γιατί δεν ξέρεις ποτέ τι γίνεται. Άλλωστε αιωρείται και μία Τραμπική απειλή κατά του Καναδά στην Αρκτική, αντίστοιχη με την υπόθεση της Δανίας στη Γροιλανδία.

Τέλος και στην πολιτική ορθότητα

Αυτοί όμως οι πολιτικοί λόγοι, αν και σκληροί, είναι πολιτικές ορθότητες του 21ου αιώνα.

Ο Τραμπ είναι παιδί του λαού. Και ως τέτοιο, είπε ξεκάθαρα πως «αν δεν ήμασταν εμείς, θα μιλούσατε τώρα Γερμανικά, ίσως και λίγα Ιαπωνικά», αναφερόμενος στην είσοδο των ΗΠΑ με το μέρος των «καλών» στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Και δε βρέθηκε ένας Έλληνας να του πει, πως αν δεν ήμασταν εμείς, θα κρεμιόσασταν ακόμα από τα δέντρα και θα τρώγατε μπανάνες.

Πέρα από την πλάκα, πράγματι υπήρξε η χιτλερική Γερμανία, πράγματι η Ιαπωνία ήταν στις δυνάμεις του Άξονα, και η Δανία παρά τις προσπάθειές της να παραμείνει ουδέτερη, έπεσε στη Γερμανικη κατοχή σε 6 ώρες, όπως μας υπενθύμισε και ο Ντόναλντ.

Αλλά, πέρα από κάποιες συζητήσεις για πολεμικές αποζημιώσεις, ΔΕΝ τα ξεστομίζουμε αυτά έτσι αψήφιστα εδώ και δεκαετίες!

Για να μην αναφερθούμε στο ότι ο πλανητάρχης κορόιδευε άλλον ηγέτη λες κι είναι 15χρονα στο σχολείο.

 

 

Κι επειδή η δράση φέρνει αντίδραση, ο Ντόναλντ κατάφερε να κάνει μέχρι και τους φιλήσυχους Δανούς, να πουν...

Και μιλάμε για μία χώρα, που η πρωθυπουργός της το 2014 έδινε συνέντευξη στο BBC για τους ποδηλατόδρομους στην Κοπεγχάγη... 

Ποιος το περίμενε...