Δύσκολες ώρες περνά η Σία Κοσιώνη, καθώς γνωστοποίησε μέσα από μια βαθιά συγκινητική ανάρτηση στα social media τον θάνατο του πολυαγαπημένου της πατέρα.
Σία Κοσιώνη: Η τρυφερή ανάρτηση για τα γενέθλια του γιου της
Η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του ΣΚΑΪ είπε το δικό της «αντίο» στον άνθρωπό της, ξεδιπλώνοντας τη διαδρομή του από τους αμπελώνες της Νεμέας έως τα νοσοκομεία της Αθήνας, αλλά και τις τρυφερές, οικογενειακές στιγμές που θα κουβαλά για πάντα στην καρδιά της.
Ξεκινώντας τον αποχαιρετισμό της, η Σία Κοσιώνη αναφέρθηκε στην έντονη προσωπικότητά του, γράφοντας χαρακτηριστικά: «Δεν ξέρω αν πίστευες στα αλήθεια ότι ήσουν ο James Bond, όμως εμάς όλους μας είχες πείσει. Έζησες τρεις ζωές σε μία».
Ο πατέρας της σπούδασε στην Ιατρική Σχολή Αθηνών και υπηρέτησε σε μεγάλα νοσοκομεία της πρωτεύουσας. Στο κείμενό της, η ίδια στάθηκε στις πολλές πτυχές του χαρακτήρα του: από το πάθος του για τη μουσική και τη ζωγραφική, μέχρι την ικανότητά του στις χειρωνακτικές εργασίες και το ανήσυχο πνεύμα του στα ταξίδια.
Σία Κοσιώνη: Με chic business look στο κέντρο της Αθήνας
Η συγκινητική ανάρτηση της Σίας Κοσιώνη για τον πατέρα της
«Δεν ξέρω αν πίστευες στα αλήθεια ότι ήσουν ο James Bond, όμως εμάς όλους μας είχες πείσει. Έζησες τρεις ζωές σε μια. Από τους αμπελώνες της Νεμέας στην Ιατρική Αθηνών και από εκεί στα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αθήνας και στην αγαπημένη σου Μπουμπουλίνας 18. Κόντρα στα προδιαγεγραμμένα της μοίρας. Επισήμως γιατρός. Και αυτοδίδακτος γεωπόνος, χτίστης, ξυλουργός, μηχανικός, μουσικός, ζωγράφος, ψάλτης και πόσα ακόμη ξεχνάω... Ατρόμητος ταξιδευτής. Αλλαζονικά αυτάρκης και ανεξάρτητος. Επιδεικτικά ολιγαρκής. Σκληρός και ανθεκτικός, όσο και ευαίσθητος. Λιγομίλητος και ουσιαστικός. Πάντα γοητευτικός και αστείος.
Σία Κοσιώνη - Κώστας Μπακογιάννης: Η ανάρτηση για την όγδοη επέτειο γάμου
Όσο αργά κι αν τελείωνες από τους ασθενείς σου θα ερχόσουν στο δωμάτιο μας και θα μας έπαιζες νανουρίσματα με τη φυσαρμόνικα. Η ίδια φυσαρμόνικα που αργότερα πρωταγωνίστησε σε γάμους, βαφτίσεις, τόσες χαρές και τόσες λύπες. Δυσκολεύομαι να δεχθώ ότι αυτή τη φορά δεν θα γυρίσεις. Αλλά με παρηγορεί που φεύγεις πλήρης, ήρεμος, γεμάτος αγάπη αλλά και επιτεύγματα που θα σε κρατήσουν ζωντανό στις καρδιές πολλών ανθρώπων. Όσων σε αγάπησαν, όσων βοήθησες και υπηρέτησες μέσα από την επιστήμη σου. Για μένα θα είσαι πάντα ολοζώντανος μέσα μου. Η φωνή σου, το βλέμμα σου, οι σιωπές σου, οι μελωδίες σου, ο αστείος χορος μας με το Sara perche ti amo. Κυρίως το παράδειγμα σου. Πάντα το έλεγες εσύ κάθε φορά που φεύγαμε. Ήρθε δυστυχώς η ώρα να στο πω εγώ. Ώρα καλή πατέρα μου».