Μια άγνωστη, πιο προσωπική πλευρά του Γιώργου Μαζωνάκη έφερε στο φως η γειτόνισσά του από τη Νίκαια, μιλώντας στο Star.gr και τη Τζωρτζίνα Γιαννοπούλου λίγες ημέρες μετά τον θάνατο του τραγουδιστή.
Πλήθος κόσμου στο μνήμα του Γιώργου Μαζωνάκη - Ακούνε τα τραγούδια του
Η ίδια τον γνώριζε από παιδί, καθώς οι οικογένειές τους έμεναν στην ίδια γειτονιά, στην οδό Μάρκου Μπότσαρη. Όπως περιέγραψε, ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν ένα απλό παιδί, ιδιαίτερα δεμένο με την οικογένειά του, ενώ όσοι τον γνώριζαν από εκείνα τα χρόνια είχαν εικόνα και για την πιο αθόρυβη πλευρά του.
«Γειτονάκι μας, από την οδό Μάρκου Μπότσαρη στη Νίκαια. Αυτή ήταν η τελευταία του γειτονιά. Σαν παιδί, σαν νέος», ανέφερε χαρακτηριστικά στο Star.gr.
Με σκυμμένο κεφάλι ο Γιώργος Τσαλίκης στο μνήμα του Γιώργου Μαζωνάκη
Η γειτόνισσα μίλησε και για την ανθρωπιά του, υπογραμμίζοντας πως ήταν ένας άνθρωπος που βοηθούσε χωρίς να επιδιώκει να γίνει γνωστό αυτό που έκανε.
Μαρία Μαζωνάκη: Ποια είναι η μικρότερη αδερφή του Γιώργου Μαζωνάκη
Δεν ξεχνούν τον Γιωργο Μαζωνάκη οι θαυμαστές του - Εκεί και ο Γιωργος Τσαλίκης/ star.gr
«Ήταν ανθρωπιστής, αλλά ήταν ένας ήσυχος ανθρωπιστής, ένας αθόρυβος. Δεν θα ήθελε ποτέ να μαθευτεί ποιος και τι έκανε», είπε.
Ωστόσο, ανάμεσα στις αναμνήσεις που κράτησε από τον Γιώργο Μαζωνάκη, ξεχωρίζει ένα περιστατικό από την εποχή που ήταν περίπου 24-25 ετών και είχε αποκτήσει μηχανή.
Όπως θυμάται, ο νεαρός τότε Γιώργος κατέβαινε με τη μηχανή του τη Μάρκου Μπότσαρη και, την ώρα που έστριβε, έχασε για λίγο τον έλεγχο του τιμονιού. Η ίδια και μία ακόμη γειτόνισσα, η Άννα, βρίσκονταν στη γωνία και τον είδαν.
Τότε του φώναξαν να προσέχει, με εκείνον να αγωνιά περισσότερο για το τι θα γινόταν αν το μάθαινε η μητέρα του, Κλειώ.
«Ρε Γιώργο!» του φωνάζουν οι δύο γυναίκες, με τον ίδιο να απαντά γεμάτος αγωνία: «Μην το πείτε στη μαμά μου!»
«Αμάν, η Κλειώ!» έλεγε, ζητώντας τους να μην αποκαλύψουν το περιστατικό στη μητέρα του.
«Κυρία Άννα, κυρία Αγγέλη, μην το πείτε στην Κλειώ!», τους έλεγε, ενώ εκείνες προσπαθούσαν να τον συνετίσουν: «Βρε, πρόσεχε! Θα πέσεις, βρε, καμιά φορά, βρε!».
Η συγκεκριμένη ανάμνηση, όσο απλή κι αν μοιάζει, αποτυπώνει για τη γειτόνισσά του έναν Γιώργο διαφορετικό από τον σταρ που γνώρισε αργότερα όλη η Ελλάδα. Ένα παιδί που μεγάλωσε στη Νίκαια, που έτρεχε να επιστρέψει στο σπίτι του και που, όπως η ίδια χαρακτηριστικά ανέφερε, «αγαπούσε την οικογένεια».