Ελένη Καστάνη: «Η αγάπη του κόσμου αντικαθιστά την αγάπη του πατέρα μου»

Κάποια στιγμή αναφέρεται στην αγάπη του κόσμου που έχει εισπράξει τόσα χρόνια ως μία από τις κορυφαίες ηθοποιούς, κάτι που επιβεβαιώνεται με το που κλείνει το φως της κάμερας. Στο καφέ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά που σιγά σιγά γεμίζει από κόσμο, κυρία της εκφράζει τον θαυμασμό της αποκαλώντας την απλά «Ελενίτσα». Η ίδια το απολαμβάνει πολύ!

Με μια πορεία γεμάτη επιτυχίες, αυθεντικότητα κι αφοπλιστική ειλικρίνεια, η Ελένη Καστάνη μιλάει στο Star.gr. Η αγαπημένη ηθοποιός θυμάται τα πρώτα της βήματα, τη «χρυσή εποχή» της  ιδιωτικής τηλεόρασης, τους ρόλους-σταθμούς και την προσωπική της ζωή στα αγαπημένα της Εξάρχεια.

Ο 15Αύγουστος και τα Εξάρχεια

Η αναδρομή στην καριέρα της ξεκινάει από τη συνεργασία της με τον Κωνσταντίνο Γιάνναρη στην ταινία Δεκαπενταύγουστος, μια στιγμή ορόσημο για την ίδια. Όπως θυμάται, η πρώτη μέρα γυρίσματος περιλάμβανε μια τεράστια πρόκληση: «Στο Δεκαπενταύγουστο, την πρώτη μέρα γύρισμα, είναι η σκηνή αυτή, μου έβαλε ο Κωνσταντίνος... να γυρίσω τη σκηνή που σβήνω το κερί μέσα στην εκκλησία, τον μονόλογο που έχω προς την Παναγία. Και λέω: "Καλά, πρώτη μέρα, μου το έβαλες, βρε Κωνσταντίνε;". Ήξερε τι έκανε για να το περιφρουρήσει».

Γεννημένη στη Σητεία από πατέρα πρόσφυγα από το Αϊβαλί και μητέρα Κρητικιά, η ηθοποιός βρέθηκε από μικρή στην Αθήνα, ερωτευμένη κεραυνοβόλα με τα Εξάρχεια: «Τα λάτρεψα τα Εξάρχεια γιατί έχουν τη μορφή της γειτονιέας και τη μορφή και της σκέψης και της διανόησης. Μένω εκεί σταθερά, δεν έχω αλλάξει».

Η «Ελληνίδα μάνα» στη σκηνή και τη ζωή

Έχοντας ταυτιστεί με τον ρόλο της Ελληνίδας μάνας -με το μοναδικό της κράμα χιούμορ και δράματος-, η ίδια ομολογεί πως ο ρόλος αυτός της ταιριάζει γάντι: «Το έχω πει, ότι αν υπήρχε ένα επάγγελμα, αν ήταν και επάγγελμα η μαμά, θα μπορούσα να το εξασκήσω και σαν επάγγελμα. Ναι, είμαι πολύ μαμά, ακόμα και στους θιάσους όταν πηγαίνω, είμαι μαμά και για τα υπόλοιπα παιδιά, ας πούμε, τα νεότερα».

Η Καστάνη έχασε 30 κιλά - «Μου περιορίζει την όρεξη αυτό το φάρμακο»

Αναφερόμενη στον γιο της, μηχανολόγο μηχανικό, εκφράζει τον προβληματισμό της για τη σημερινή γενιά των νέων: «Τούτη η γενιά των παιδιών, παρότι είναι και σπουδαγμένα και αυτά, δεν έχουν τη δυνατότητα να φύγουν από το σπίτι, την οικονομική εννοώ, επαγγελματική αποκατάσταση. Προσπαθώ να μην είμαι, πάντως (υπερπροστατευτική)».

Η νοσταλγία της τηλεόρασης και η «ρετρομανία»

Με τις παλιές κωμικές σειρές να γνωρίζουν δεύτερη νεότητα στις οθόνες μας, η Ελένη Καστάνη εξηγεί γιατί η τηλεόραση εκείνης της εποχής ήταν ξεχωριστή: «Οι πρώτες δουλειές, αυτές που κάναμε εμείς, ήταν δουλειές με όραμα. Όλοι οι συντελεστές πηγαίνανε, όχι για το μεροκάματο, όχι για τα χρήματα... το κίνητρο ήταν να κάνεις κάτι ωραίο».

Αποκαλύπτει μάλιστα παρασκηνιακά στοιχεία για προτάσεις που δεν ευδοκίμησαν, αλλά και για ρόλους που της ξέφυγαν: «Εμένα μου είχαν προτείνει το 50-50 (σ.σ. την κωμική σειρά του Mega), αλλά με άλλη διανομή. Και θεώρησα ότι ήταν πιο μεγάλοι σε ηλικία οι ηθοποιοί αυτοί που μου λέγανε και ότι εγώ δεν πολύ ταιριάζω. Και μετά είδα το τρέιλερ... και λέω, εμένα γιατί δεν μου ξαναείπανε; Γιατί εγώ θα πήγαινα αν ήταν με αυτούς που ήταν η δική μου γενιά».

Η σχέση με το κοινό και η προτεραιότητα στη μαμά της

Παρά το γεγονός ότι κυκλοφορεί απλή στα Εξάρχεια, η φωνή της την προδίδει πάντα. Αυτό που κρατάει ως θησαυρό είναι η αστείρευτη αγάπη του κόσμου: «Αυτό που εισπράττω από τον κόσμο είναι πάρα πολλή αγάπη. Το λέω και πάντα ευχαριστώ τον κόσμο γι' αυτό, γιατί το έχω ψυχολογήσει, ένας λόγος που έγινα ηθοποιός είναι κι αυτός: για να χαρίσω και στον κόσμο τη χαρά και τη διασκέδαση».

Αυτή η ζεστασιά, όπως εξομολογείται τρυφερά, γεμίζει κενά της ψυχής της: «Αντικαθιστά, ας πούμε, την αγάπη του πατέρα μου, που μου έχει λείψει αυτό από μικρή». Θυμίζουμε ότι η καταξιωμένη ηθοποιός έχασε τον πατέρα της σε πολύ μικρή ηλικία, όταν εκείνος αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του.

Καστάνη: Έχασα τον άντρα μου από καρκίνο. Στη διάγνωση είναι ο θρήνος

Σήμερα, πρωταγωνιστώντας σε θεατρικές παραστάσεις μακριά από την πεπατημένη των κωμωδιών, δείχνει ότι δεν αγχώνεται για το επόμενο βήμα της. «Το 90% είναι κωμωδίες, καμιά φορά όμως παίζω και τα διαφορετικά, όποτε μπορώ κι όταν μου δοθεί η ευκαιρία κι είναι κάτι ενδιαφέρον. Μας λέει ο κόσμος πάρα πολύ καλά λόγια για την παράσταση.Σας λέω, για μένα ήταν τόσο μεγάλο κίνητρο το κείμενο, τρελάθηκα όταν το διάβασα», αποκαλύπτει για τον διαφορετικό της ρόλο στην παράσταση Χρόνος από δεύτερο χέρι, της Βίλιας Χατζοπούλου.

Κλείνοντας, μου τονίζει ότι απόλυτη προτεραιότητα είναι η 97χρονη σήμερα μητέρα της: «Εγώ τώρα έχω και μια κάποια μεγάλη ηλικία και θέλω να πηγαίνω και στην Κρήτη. Έχω μια μανούλα μεγάλη... Και πιστεύω ότι αν την αφήσω ένα χρόνο ολόκληρο στην Αθήνα, αν κάνω περιοδεία, θέλω να είναι με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορώ να φροντίζω και τη μαμά μου, γιατί με θέλει και δίπλα της, για σιγουριά».

Την Ελένη Καστάνη απολαμβάνουμε στην παράσταση Χρόνος από δεύτερο χέρι της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς, σε διασκευή και σκηνοθεσία της Βίλιας Χατζοπούλου.

Το έργο που ανεβαίνει στο φουαγιέ του Δημοτικού Θεέτρου Πειραιά, αναδεικνύει τις αληθινές ιστορίες ευάλωτων ανθρώπων που έζησαν στον 20ο και στον 21ο αιώνα. Οι άνθρωποι αποκαλύπτουν με το βίωμα τους τη ζωή, τον τόπο, τον χρόνο, τις σκέψεις, την ανατροπή, την καταστροφή, την αντίσταση. Ο κοινός άξονας των ιστοριών είναι ο αγώνας για επιβίωση σε συνθήκες κινδύνου.

Το καστ του Χρόνος από δεύτερο χέρι στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Ερμηνεύουν: Ελένη Καστάνη, Γιώργος Καφετζόπουλος, Αφροδίτη Αλ Σάλεχ, Μαρία Καλαμποκιά, Γιώργος Μανιάδης, Αγγελική Μπούρα, Μαρία Σταυροπούλου

Συντελεστές  

Διασκευή– Σκηνοθεσία: Βίλια Χατζοπούλου 
Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Πίνακας-Εικόνα της παράστασης: Γιώργος Ρόρρης
Σκηνικά–κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα
Φωτισμοί: Στέβη Κουτσοθανάση
Κίνηση: Γιώργος Μανιάδης
Φωτογραφίες παράστασης & video: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Φωτογράφιση πίνακα: Χρίστος Σιμάτος
Σχεδιασμός προγράμματος & αφίσας: Μαρία Βεϊοπούλου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Σταυροπούλου
Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Δημήτρης Κοντογιώργης
Κατασκευή σκηνικού: Θοδωρής Καρύδης
Πατίνες: Γιάννης Τσούχλος
Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble
Social Media: Κωνσταντίνος Κορίκης

Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Λεωφ. Ηρ. Πολυτεχνείου 32, Πειραιάς

Κάθε Παρασκευή & Σάββατο, 20:30, Κυριακή, 19:00

Τιμές εισιτηρίων: 15€ (κανονικό) | 10€ (φοιτητικό, μαθητικό, άνω των 65 ετών) | 8€ (άνεργοι, ΑΜΕΑ, ομαδικό άνω των 6 ατόμων) | 5€ (ατέλειες ΣΕΗ, ΑΣΚΤ, ΠΕΣΥΘ)

Κάμερα - Μοντάζ: Άμπερ Ντόκου