Η είδηση ότι ο Δημήτρης Κόκοτας δεν είναι πλέον εν ζωή έχει σκορπίσει θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο. Ο τραγουδιστής πέθανε την Τρίτη 25 Αυγούστου, έπειτα από τη μεγάλη περιπέτεια με την υγεία του, η οποία ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2024, όταν υπέστη οξύ έμφραγμα και καρδιακή ανακοπή κατά τη διάρκεια πρόβας για το J2US, στο οποίο συμμετείχε.
«Καλό ταξίδι, φίλε μου»: Η σόουμπιζ αποχαιρετά τον Δημήτρη Κόκοτα
Ο Δημήτρης και ο Σταμάτης Κόκοτας / Φωτογραφία: NDP
Ο Δημήτρης Κόκοτας για περίπου 2,5 χρόνια παρέμεινε νοσηλευόμενος στο νοσοκομείο «Γεννηματάς», δίνοντας μια πολύ σκληρή μάχη, από την οποία τελικά δεν κατάφερε να βγει νικητής. Από τη στιγμή που έγινε γνωστή η θλιβερή είδηση, τα social media «πλημμύρισαν» από αποχαιρετηστήρια μηνύματα αλλά και τραγούδια του.
Ένα από τα βίντεο που ήρθαν ξανά στο προσκήνιο, το οποίο προκαλεί τεράστια συγκίνηση, είναι και αυτό που τον βλέπουμε στη σκηνή μαζί με τον πατέρα του, Σταμάτη Κόκοτα, να ερμηνεύουν το κομμάτι «Γιε μου». Η κοινή τους εμφάνιση είχε πραγματοποιηθεί τον Ιούλιο του 2015 στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.
Το «Γιε μου», σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου και μουσική Απόστολου Καλδάρα, ήταν ένα τραγούδι το οποίο ταυτίστηκε απόλυτα με τη φωνή του σπουδαίου ερμηνευτή, Σταμάτη Κόκοτα.
Δημήτρης Κόκοτας: Πέθανε σε ηλικία 57 ετών ο τραγουδιστής
Η σχέση πατέρα και γιου ήταν πολύ βαθιά, ενώ ο Δημήτρης Κόκοτας είχε αναφερθεί στο παρελθόν στο Σταμάτη Κόκοτα, λέγοντας ότι: «Φυσικά, ο Σταμάτης Κόκοτας στην καθημερινότητά του ήταν απλά ο πατέρας μου», αναγνωρίζοντας παράλληλα την τεράστια μουσική επιρροή που είχε δεχτεί από εκείνον.
«Γιε μου, γιε μου»: Η ιστορία του τραγουδιού
Το τραγούδι «Γιε μου, γιε μου», κρύβει από πίσω του τη δική του ιστορία. Αρχικά, κάποιοι υποστήριζαν ότι το τραγούδι αυτό, το οποίο κυκλοφόρησε το 1977, ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του Αλέξανδρου Ωνάση, γιου του Αριστοτέλη (ο Σταμάτης Κόκοτας και ο Αριστοτέλης Ωνάσης ήταν καλοί φίλοι).
Παρόλα αυτά, ο ίδιος ο τραγουδιστής είχε δώσει την απάντησή του σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο παρελθόν, αποκαλύπτοντας την πραγματική ιστορία του τραγουδιού. Όπως είχε πει ο Σταμάτης Κόκοτας: «Το τραγούδι γράφτηκε για έναν πατέρα με ναρκομανή γιο. Τότε, τέλη δεκαετίας ’70, άρχισε να μπαίνει η πρέζα στη ζωή μας. Και ο Λευτέρης Παπαδόπουλος τα λέει όλα εδώ… Είσαι είκοσι χρονών κι όμως γερνάς… Γιε μου, είν’ οι άνθρωποι απάνθρωποι καλέ μου, οι αρχόντοι είν’ εμπόροι του πολέμου και γελούν όταν το δάκρυ μας κυλά. Ως κι οι φίλοι σου χαρήκανε, Θεέ μου που ’χεις πέσει τώρα τόσο χαμηλά».
Οι στίχοι του τραγουδιού
Γιε μου, είν’ ο πόνος μου αβάσταχτος καλέ μου
που σε βλέπω σαν ξερόφυλλο του ανέμου
στη ζωή κυνηγημένος να γυρνάς
Γιε μου, δεν τον άκουσες τον δόλιο σου πατέρα
παρασύρθηκες και μέρα με τη μέρα
είσαι είκοσι χρονών κι όμως γερνάς
Γιε μου, τι περιμένεις, πε μου
σ’ έναν δρόμο λασπωμένο
θα ’σαι πάντα σαν δεντρί ξεριζωμένο
δίχως μοίρα, δίχως ήλιο κι ουρανό
Γιε μου, τον καημό μου συλλογίσου
γύρνα σπίτι να γλυκάνω την πληγή σου
γιε μου, γιε μου, πώς πονώ
Γιε μου, είν’ οι άνθρωποι απάνθρωποι καλέ μου
οι αρχόντοι είν’ εμπόροι του πολέμου
και γελούν όταν το δάκρυ μας κυλά
Γιε μου, μην πιστεύεις σε κανέναν ακριβέ μου
ως κι οι φίλοι σου χαρήκανε, Θεέ μου
που ‘χεις πέσει τώρα τόσο χαμηλά