Ο φετινός εκπρόσωπος της Ελλάδας στη Eurovision, Akylas, έκανε μια αναδρομή στη ζωή του, η οποία ήταν γεμάτη εμπόδια και αναποδιές.
Στην προσπάθειά του να κατακτήσει μια θέση στην ελληνική μουσική βιομηχανία, ο τραγουδιστής συνάντησε πολλές κλειστές πόρτες. Δεν τα παράτησε όμως ποτέ, αποτελώντας πηγή έμπνευσης για τους νέους καλλιτέχνες.
Akylas: Η σοκαριστική περιγραφή για την ομοφοβική επίθεση στη Θεσσαλονίκη
Προκειμένου, λοιπόν, να βγάζει τα προς το ζην, έκανε διάφορες δουλειές, όπως το να τραγουδά σε κρουαζιερόπλοιο, μια εμπειρία την οποία χαρακτήρισε ως μία από τις ομορφότερες στιγμές της ζωής του.
Επιστρέφοντας στην Αθήνα, ο Akylas έγινε καλλιτέχνης του δρόμου. Μετά από πολλές απορρίψεις από καταστηματάρχες που ενοχλούνταν από τον θόρυβο, βρήκε χώρο στην Καπνικαρέα, με τον κόσμο να τον αγκαλιάζει από την πρώτη στιγμή.
Ο Akylas μιλά για τη ζωή του κι εμπνέει!
«Έτσι, αποφασίζω να βγω στον δρόμο, να κάνω αυτό που αγαπώ και αυτό που γουστάρω, κι ας βγάλω 20 ευρώ. Ήταν πολύ δύσκολο, είχα να κουβαλήσω δέκα κιλά ηχείο, να ψάξω μέρος να πάω, με έδιωχναν από παντού οι μαγαζάτορες, παραπονιούνταν για τη φασαρία. Κάποια στιγμή βρήκα το μέρος μου στην Καπνικαρέα και ο κόσμος με αγκάλιασε. Περνούσαν και άτομα που με κοιτούσαν απαξιωτικά, γιατί ήμουν ο Αkylas του «Ατελιέ», παρ’ όλα αυτά ήμουν στην Καπνικαρέα με ένα καπελίνι, μπας και μου αφήσουν πενήντα λεπτά», περιγράφει στη LiFO.
Ο ίδιος μίλησε για τη συμμετοχή του στη Eurovision, αποκαλύπτοντας πώς εμπνεύστηκε το «Ferto» που έχει κατακτήσει την καρδιά των Eurofans.
Eurovision 2026: Η πρώτη ανάρτηση του Akyla μετά τη νίκη στον Εθνικό Τελικό
«Ήδη είχαμε ξεκινήσει με τον Ορφέα Νόνη να γράφουμε το άλμπουμ που ετοίμαζα με τη Minos, το πρώτο άλμπουμ μου, και με παίρνει τηλέφωνο ο Νεκτάριος Κόκκινος, Head of A&R της εταιρείας, και μου λέει "έχει ανοίξει κάτι με τη Eurovision, σκέψου μήπως θες να στείλεις". Κανένα κομμάτι όμως δεν ήταν κατάλληλο για Eurovision, έπρεπε να γράψουμε ΤΟ EUROVISION κομμάτι, και ψάχναμε αρχικά μια λέξη επαναλαμβανόμενη, την οποία θα τη λέω ξανά και ξανά στο ρεφρέν και θα του μείνει του άλλου σαν τσίχλα.
Λέγαμε διάφορες λέξεις και κάποια στιγμή λέμε «φέρ’ το», το οποίο ακούγεται και λίγο ιταλικό, λίγο ισπανικό, και ξεκινάμε με το ρεφρέν. Γράφουμε πρώτα την «τσίχλα» και μετά ξεκινάμε και το πιάνουμε από την αρχή, ένα-ένα κουπλέ. Στην αρχή σκεφτήκαμε να είναι ένας character κακός, ένας villain της Ντίσνεϊ που τα θέλει όλα και ό,τι και να του δώσουν είναι τόσο άπληστος που δε χορταίνει με τίποτα. Ξεκινάμε και λέμε θέλει χρόνο, θέλει στέμμα, έχει τόσες φιλοδοξίες που ξεπερνάνε όλα τα όρια, θέλει τον θρόνο.
Συνειδητοποιούμε ότι μέσα από αυτόν τον άπληστο άνθρωπο που θέλει τα πάντα περνάμε κι ένα μήνυμα για τον υπερκαταναλωτισμό σήμερα, που τίποτα δεν είναι αρκετό, που παίρνουμε κι άλλα, κι άλλα, που η ντουλάπα μας έχει 1.500 ρούχα, αλλά εμείς θα κάνουμε κι άλλη παραγγελία.
Κι εκεί αναρωτιόμαστε γιατί είναι έτσι αυτός ο άνθρωπος που τα θέλει όλα και είναι τόσο αλαζονικός και αδίστακτος. Τότε ένιωσα ότι είναι ένας χαρακτήρας ο οποίος έχει απωθημένα κι έχει στερηθεί πράγματα, είδα κάπως τη ζωή μου, πως κι εγώ είμαι ένας άνθρωπος που έχει στερηθεί πολλά, έχει περάσει τόσες δυσκολίες και τόσες αποτυχίες κι έχει φτάσει σε ένα σημείο που τα θέλει όλα. Λέω «φέρ’ τα μου, δεν αντέχω άλλο. Θέλω να κάνω τις εμφανίσεις μου, να έχω τα ρούχα μου, να κάνω τις φωτογραφίσεις μου, φέρ’ τα μου όλα αυτά», οπότε φώναζε στην ψυχούλα μου αυτό το «φέρ’ το».
Δείτε ολόκληρη την εκπομπή Breakfast@Star