Απέργης: H απώλεια του πατέρα του, η κούκλα σύζυγος & ο τραγουδιστής γιος

Τον Νίκο Απέργη συνάντησα με την κάμερα του star.gr στο Cabaret, τον χώρο όπου συνεχίζει για 5η συνεχόμενη σεζόν τις επιτυχημένες εμφανίσεις του, έχοντας στο πλευρό του φέτος, τη Χριστίνα Μηλιού.

Χριστίνα Μηλιού: «Ο Πανταζής μάς βοήθησε οικονομικά όταν πέθανε ο μπαμπάς»

Ο αγαπημένος καλλιτέχνης, με αφορμή την κυκλοφορία της νέας του επανεκτέλεσης στο διαχρονικό τραγούδι «Ήλιε μου», μου παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, μιλώντας με αφοπλιστική ειλικρίνεια για την απώλεια του πατέρα του, την οικογένειά του, τη γνωριμία με τη σύζυγό του, αλλά και τα ευτράπελα της νύχτας.

Το νέο τραγούδι «Ήλιε μου» και η συνεργασία με τον αείμνηστο Δημήτρη Κόκοτα

Ο τραγουδιστής μίλησε και για το νέο του δισκογραφικό βήμα, την επανεκτέλεση της μεγάλης επιτυαχίας του Φοίβου «Ήλιε μου», εκφράζοντας τον σεβασμό του στον Δημήτρη Κόκοτα ο οποίος έφυγε πρόσφατα από τη ζωή: «Έχουμε νέο τραγούδι, μόλις κυκλοφόρησε. Είναι μια επανεκτέλεση του "Ήλιε μου" του Φοίβου, που σε πρώτη εκτέλεση το έχει πει ο Δημήτρης Κόκοτας, ο οποίος είναι ένας καλλιτέχνης που είχα την τιμή να συνεργαστώ μαζί του. Ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Δυστυχώς έφυγε από κοντά μας πολύ νέος. Ένας εξαιρετικός άνθρωπος και καλλιτέχνης. Τον έχω στο μυαλό μου με πολύ καλές αναμνήσεις, αγνές».

Η μεγάλη απώλεια του πατέρα του και τα τραγούδια που «δεν μπορεί» να πει

Σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη στιγμή της συζήτησης, ο Νίκος Απέργης μου εξομολογήθηκε ποια τραγούδια αποφεύγει να ερμηνεύει ζωντανά, αποκαλύπτοντας πως έχασε πρόσφατα τον πατέρα του: «Είναι αρκετά κομμάτια. Γενικά τα τραγούδια που μιλάνε για τους γονείς εμένα με συγκινούν πάρα πολύ, ή για τη μάνα, για τον πατέρα. Και η αλήθεια είναι ότι αποφεύγω να τα λέω και live. Ο πατέρας μου δεν είναι εν ζωή, τον έχασα πολύ πρόσφατα. Ξέρεις, τα αποφεύγω αυτά τα κομμάτια».

Περιγράφοντας το πώς διαχειριζόταν το πένθος του πάνω στη σκηνή, ανέφερε: «Ήταν πολύ δύσκολες οι μέρες που είχε φύγει ο πατέρας μου κι εγώ δούλευα τότε κανονικά. Όμως να σου πω κάτι. Την ώρα που ανεβαίνεις στη σκηνή είναι σαν να πατάς ένα κουμπάκι και παίρνεις από την ενέργεια του κόσμου. Δηλαδή, ό,τι κακό και να σου έχει συμβεί, εκείνη την ώρα κάνεις "cut" και μετά μπορεί να είσαι πάλι ράκος όταν κατεβαίνεις από τη σκηνή».

Η γνωριμία με τη σύζυγό του και η πατρότητα

Ο καλλιτέχνης αναφέρθηκε με χιούμορ και τρυφερότητα στην εντυπωσιακή σύζυγό του, Δώρα, και τον τρόπο που ήρθαν κοντά: «Ερχόταν στα live μου. Τη γνώρισα από ένα "tag" που είχε κάνει. Από ένα story μου με είχε κάνει tag στο Instagram και εκεί αρχίσαμε να μιλάμε. Οπότε ναι, μπορείς να το πεις και έτσι. Θαυμάστρια δε θα έλεγα, θα έλεγα ότι ερχόταν στα live μου απλά».

Νίκος Απέργης: Συγκινητική στιγμή με τον 3χρονο γιο του στη σκηνή

Μιλώντας για τα δύο τους παιδιά, τον 4χρονο Ηλία και τη σχεδόν 2 ετών Μαιρήνη, εξήγησε πώς άλλαξε η καθημερινότητα και η δημιουργικότητά του: «Έχει αλλάξει η ζωή μου, έχουν αλλάξει οι προτεραιότητές μου. Η αλήθεια είναι ότι και ένα κομμάτι της δουλειάς έχει πάει λίγο πίσω με τα παιδιά. Ξέρεις, ειδικά όταν ένας καλλιτέχνης είναι και δημιουργός και πλέον έχει δύο παιδιά τα οποία κοιμούνται από τις δέκα και μισή το βράδυ. Και τη σύζυγο εννοείται, που εκείνη την ώρα που κοιμούνται τα παιδιά, είναι εκείνο το δίωρο που θα κάτσει το ζευγάρι μαζί ... Και αυτό είναι λίγο διαφορετικό από το να είσαι μόνος σου, ας πούμε με μια κιθάρα στον καναπέ και ό,τι ώρα θες, στις 3 η ώρα την παίρνεις, γράφεις στο μαγνητόφωνο, μετά συνεχίζεις να βλέπεις τηλεόραση και να κάνεις ό,τι θέλεις. Προσπαθώ να προσαρμόσω τα νέα δεδομένα με την οικογένειά μου και να είμαι εντάξει και στη δουλειά μου».

Όσο για το πώς θέλει να τον βλέπουν τα παιδιά του στο μέλλον, μου ξεκαθάρισε: «Θέλω να έχουν αγάπη για μένα. Να έχουν όμορφα συναισθήματα για μένα ως μπαμπά και ως πατέρα, όχι ως καλλιτέχνη».

Μάλιστα, μου αποκάλυψε πως ο γιος του έχει ήδη δείξει μεγάλη αγάπη για το τραγούδι: «Ο γιος μου το έχει πάρει επ' ώμου το μικρόφωνο. Ο γιος μου μέχρι τριών χρονών δεν τολμούσε να τραγουδήσει. Δεν ήθελε, δεν γούσταρε καθόλου. Εδώ και έναν χρόνο μόνο τραγουδάει. Αλλά όχι μόνο τραγουδάει. Είναι τύπου πάμε σε επίσκεψη, ας πούμε, και λέει στη μάνα του "να τραγουδήσω τώρα; Πότε θα τραγουδήσω; Άντε τι θα γίνει, θα τραγουδήσω;". Του αρέσει. Εντάξει, τώρα είναι στην ηλικία των τεσσάρων που αρχίζει και καταλαβαίνει και τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς και επηρεάζεται, λογικό είναι».

Τα απρόοπτα από την πίστα και το «διάβασμα» των χειλιών

Ακόμα, ο Νίκος Απέργης μοιράστηκε μαζί μου μια πιο ιδιαίτερη πτυχή της δουλειάς του, εξηγώντας πώς αντιλαμβάνεται ακόμα και τα αρνητικά σχόλια θαμώνων την ώρα που τραγουδά: «Υπάρχουν και σκηνικά που, ενώ είσαι πολύ ευδιάθετος και όλο το μαγαζί είναι ωραίο και περνάει καλά, είναι ένα άτομο που σου τη σπάει από κάτω και λαμβάνεις την αρνητική του ενέργεια. Εγώ ακόμα δεν το έχω διαχειριστεί αυτό στο 100%, ώστε να τον απομακρύνω από το οπτικό μου πεδίο και να εστιάζω στο μαγαζί που περνάει καλά. Δυστυχώς με επηρεάζουν κάποια τέτοια άτομα και πρόσφατα έχει γίνει εδώ στο μαγαζί ένα τέτοιο σκηνικό».

Όπως μου εξήγησε, η εμπειρία του στη σκηνή τον κάνει να αντιλαμβάνεται τα πάντα: «Ρώτα τους συνεργάτες μου, εκεί κάθονται και τους λέω "αυτός είπε αυτό το πράγμα εκείνη την ώρα". Ναι, πλέον έχω την εμπειρία να βλέπω. Βέβαια, αρκεί να έχει φως, να φωτίζεται. Όταν βλέπω τον άλλον δηλαδή, καταλαβαίνω τι θα πει στον άλλον, διαβάζω τα χείλια».

Για την 5η σεζόν στο Cabaret και τη συνεργασία με τη Χριστίνα Μήλιου

Αναφερόμενος στην πολυετή παρουσία του στη σκηνή του Cabaret, ο Νίκος Απέργης μου τόνισε πως ο χώρος αυτός αποτελεί πια αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητάς του: «Είναι πλέον θεωρώ το σπίτι μου. Είναι ένας χώρος ο οποίος έχει ταυτιστεί και με το όνομά μου και γενικά έχω δώσει και εγώ την προσωπικότητά μου και τον χαρακτήρα μου σε αυτό το μαγαζί».

Όσο για τη φετινή του συνεργασία με τη Χριστίνα Μήλιου, μου αποκάλυψε τη μακροχρόνια φιλία που τους δένει: «Με τη Χριστίνα είμαστε φίλοι είκοσι χρόνια. Η πρώτη φορά που δουλέψαμε μαζί ήταν το 2008 στην Πάτρα και από τότε είμαστε πολύ καλοί φίλοι και χαίρομαι που φέτος δουλεύουμε και στο Cabaret μαζί».