Μια διαφορετική πλευρά του εαυτού του αποκάλυψε ο Μιχάλης Ρέππας, μιλώντας για τον ρόλο του στη θεατρική παράσταση «Να ζει κανείς ή να μη ζει», αλλά και για την ηλικία του.
Ελληνας σεναριογράφος-ηθοποιός: «Είμαι 20 κιλά πάνω, αλλά δεν αγχώνομαι»
Ο γνωστός σεναριογράφος και ηθοποιός συμμετέχει στην παράσταση που παρουσιάζεται στο θέατρο Λαμπέτη, σε απόδοση και σκηνοθεσία των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα. Πρόκειται για μια κωμωδία με έντονα στοιχεία φάρσας, η οποία συνδυάζει τον έρωτα, τις παρεξηγήσεις και τις απρόσμενες ανατροπές.
Στο πλαίσιο της παράστασης, ο Μιχάλης Ρέππας ενσαρκώνει έναν άντρα που έρχεται αντιμέτωπος με την απιστία της συζύγου του. Αναφερόμενος στο συγκεκριμένο θέμα όταν μίλησε στην κάμερα του Happy Day, ο κ. Ρέππας εξήγησε πως δε συμφωνεί ιδιαίτερα με τον τρόπο που χρησιμοποιείται η λέξη «απιστία», δίνοντας τη δική του οπτική για τις ανθρώπινες σχέσεις.
«Δεν μου αρέσει η λέξη απιστία γιατί ο άλλος όταν ενδιαφέρεται για ένα άλλο άτομο έξω από εσένα, δεν είναι άπιστος σ’ εσένα, δεν το κάνει για το κακό σου. Το κάνει για το καλό του», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο σεναριογράφος - ηθοποιός μίλησε, επίσης, για την απόφασή του να ασχοληθεί περισσότερο με την υποκριτική, αποκαλύπτοντας πως η ενασχόλησή του με το συγκεκριμένο κομμάτι ήρθε σε μια πιο ώριμη ηλικία. «Τώρα μ’ έπιασε στα γεράματα να κάνω τον ηθοποιό», σχολίασε με χιούμορ, αποκαλύπτοντας πως είναι 67 ετών.
«Είμαι 67 χρόνων. Ο μπαμπάς μου δεν έφτασε 67. Εντάξει θεωρείτο ένας σεβάσμιος κύριος, άσχετα που εμείς τώρα το παίζουμε πιο τζόβενα», πρόσθεσε.
Λίγα λόγια για την παράσταση «Να ζει κανείς ή να μη ζει»
Η ιστορία εκτυλίσσεται στην Πολωνία του 1941, την περίοδο της γερμανικής Κατοχής. Μια διάσημη ηθοποιός, την οποία υποδύεται η Δήμητρα Ματσούκα, διατηρεί ερωτική σχέση με έναν νεότερό της αντιστασιακό, ενώ είναι παντρεμένη με τον χαρακτήρα που ενσαρκώνει ο Μιχάλης Ρέππας.
Η ερωτική αυτή ιστορία αποτελεί την αφετηρία μιας σειράς κωμικών καταστάσεων, καθώς στη δράση εμπλέκονται Γερμανοί αξιωματικοί, κατάσκοποι και άνθρωποι του θεάτρου. Οι μεταμφιέσεις, οι παρεξηγήσεις και οι συνεχείς ανατροπές δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου οι ρόλοι μπερδεύονται και τίποτα δεν εξελίσσεται όπως αρχικά αναμενόταν.
Μέσα από το χιούμορ και τη φάρσα, το έργο αναδεικνύει τη δύναμη του θεάτρου να αντιστέκεται ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας, υπενθυμίζοντας πως το γέλιο μπορεί να αποτελέσει μια ουσιαστική κατάφαση στη ζωή.