Την πρώτη ανάρτηση στα social media έκανε η Σία Κοσιώνη σήμερα του πρωί, μία μέρα μετά την επιστροφή της στο σπίτι της, ύστερα από την πολυήμερη νοσηλεία της στη ΜΕΘ ιδιωτικού θεραπευτηρίου.
Σία Κοσιώνη: Πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο - Η φωτογραφία μέσα από τη ΜΕΘ
Εξιτήριο πήρε χθες, Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου η παρουσιάστρια, η οποία νοσηλευόταν από τις 25 Ιανουαρίου. Είχε προσβληθεί από πνευμονιόκοκο και οι γιατροί έκριναν την εσπευσμένη μεταφορά της στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.
Η ίδια με μία συγκινητική ανάρτηση θέλησε να ευχαριστήσει όλους όσοι στάθηκαν δίπλα της όλο αυτό το διάστημα.
Μάλιστα, μοιράστηκε και μία τρυφερή φωτογραφία έχοντας αγκαλιά τον γιο της και τον σύζυγό της, Κώστα Μπακογιάννη, μέσα από την κουζίνα του σπιτιού τους.
Συγκινητική ήταν και η ζωγραφιά του γιου της, Δήμου, ο οποίος της είχε γράψει μία κάρτα όπου την καλωσόριζε και πάλι στο σπίτι τους!
«Μετά από πολυήμερη νοσηλεία επέστρεψα, επιτέλους, ασφαλής και ήρεμη στο σπίτι και την οικογένεια μου.
«Υπεύθυνο» για την δοκιμασία που περάσαμε εγώ και οι άνθρωποί μου ήταν το μικρόβιο του πνευμονιόκοκκου, το οποίο «υποτίθεται» δεν έπρεπε να χτυπήσει με τέτοια σφοδρότητα ένα άτομο του δικού μου προφίλ. Κι όμως, το έκανε, με ό,τι επιπλοκή μάλιστα μπορούσε να προκαλέσει στους πνεύμονες και την καρδιά. Γι αυτό, -μετά λόγου γνώσεως πια- θέλω να σας παροτρύνω να αφήσετε τα «υποτίθεται» στην άκρη και να συζητήσετε με τον γιατρό σας το ενδεχόμενο να θωρακιστείτε με το υπάρχον εμβόλιο, παρότι συστήνεται μόνο σε ευπαθείς ομάδες και σε άτομα πάνω από 65 ετών. Μακάρι να μου το είχε πει κι εμένα κάποιος νωρίτερα και να μην είχα υποβληθεί σε αυτόν τον κίνδυνο και αυτήν την ταλαιπωρία.
Θέλω να εκφράσω μέσα από την καρδιά μου ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό του που στάθηκαν δίπλα μου από τη πρώτη στιγμή με φροντίδα, ευθύνη και ευαισθησία. Σε όλη μου την οικογένεια και ειδικά στον άνδρα μου, τον φύλακα άγγελό μου που έγινε 1000 κομμάτια για να είναι ταυτόχρονα παντού και δε με άφησε στιγμή να νιώσω μόνη και ευάλωτη.
Στον μικρό μας άγγελο τον Δήμο μας, που υπήρξε από την πρώτη στιγμή θαρραλέος και δυνατός. Στον ακοίμητο φρουρό μου, τη μαμά μου. Αλλά και σε όλους εσάς φίλους, γνωστούς και αγνώστους που με σκεπάσατε με ένα ζεστό πέπλο αγάπης όλες αυτές τις δύσκολες μέρες χαρίζοντάς μου απλόχερα τεράστιες ποσότητες δύναμης και κουράγιου. Δε θα το ξεχάσω ποτέ.
Τέλος, να μην ξεχάσω το αγγελάκι που εκείνη τη νύχτα πετούσε σίγουρα κάπου κοντά μας πάνω από το κέντρο της Αθήνας.
Εις το επανιδείν, λοιπόν, σύντομα ελπίζω, και να θυμάστε να φροντίζετε τους εαυτούς σας και όσους αγαπάτε. Τίποτα δεν είναι δεδομένο.