Στα χθεσινά αποκαλυπτήρια του νέου πολιτικού εγχειρήματος του Αλέξη Τσίπρα στο Θησείο, την παράσταση «έκλεψε» ένα μικρό κορίτσι, ντυμένο στα λευκά, το οποίο ανέβηκε στη σκηνή και του παρέδωσε αθόρυβα το χαρτί με τη λέξη «ΕΛΑΣ».
Για αρκετά λεπτά, στα social media και στις πολιτικές συζητήσεις, το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από το ίδιο το κόμμα στο πρόσωπο της μικρής «αγγελιοφόρου». Πολλοί αναρωτήθηκαν ποια ήταν η δεκάχρονη που εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά στο κοινό και έγινε μέρος της κορύφωσης της εκδήλωσης. Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόκειται για τη 10χρονη Ήρα, κόρη οικογενειακών φίλων του πρώην πρωθυπουργού.
Η 10χρονη έφερε το χαρτί με το όνομα του κόμματος στον Τσίπρα / Eurokinissi (ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ)
Η εικόνα της μικρής με το λευκό φόρεμα μόνο τυχαία δεν θεωρήθηκε. Το λευκό χρώμα, η ήρεμη παρουσία της και ο τρόπος που παρέδωσε το χαρτί στον Τσίπρα έδιναν το μύνημα της «νέας αρχής». Η σκηνή είχε στηθεί με προσοχή: είχε προηγηθεί βίντεο, μουσική υπόκρουση και χαμηλός φωτισμός, μέχρι τη στιγμή που ο Τσίπρας άνοιξε το χαρτί και έδειξε στην κάμερα τα αρχικά του νέου φορέα.
Η επιλογή του Θησείου και της Ακρόπολης στο φόντο ενίσχυσε ακόμα περισσότερο τον συμβολισμό της εκδήλωσης. Ο Τσίπρας επιχείρησε να παρουσιάσει την «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη» ως μια πολιτική επανεκκίνηση με στοιχεία ενότητας, πατριωτισμού και επιστροφής στις «ρίζες» της προοδευτικής παράταξης.
Κόρη οικογενειακών φίλων η 10χρονη που βρέθηκε στην εκδήωση Τσίπρα στο Θησείο / Eurokinissi (ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ)
Διαβάστε ΕΔΩ την ιδρυτική διακύρηξη του κόμματος «ΕΛΑΣ - Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη»
Από την Αννούλα του Ανδρέα Παπανδρέου στην Ήρα του Αλέξη Τσίπρα
Η εικόνα της μικρής Ήρας στο Θησείο θύμισε σε πολλούς μια εμβληματική στιγμή της δεκαετίας του ’80. Το 1985, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε σηκώσει στην εξέδρα τη μικρή «Αννούλα», η οποία στη συνέχεια έγινε σύμβολο της προεκλογικής καμπάνιας του ΠΑΣΟΚ και εμφανίστηκε ακόμη και σε αφίσες της εποχής.
Σύμφωνα με πολιτικές αφηγήσεις, το όνομα «Αννούλα» επιλέχθηκε αντί του «Γιαννούλα» έπειτα από εισήγηση του Κώστα Λαλιώτη, καθώς θεωρήθηκε πιο οικείο και πιο κοντά στο σύνθημα για «ακόμη καλύτερες μέρες».