Έξι σημάδια ότι έχεις αφήσει τον εαυτό σου σε δεύτερη μοίρα

Μήπως έχεις συνηθίσει να φροντίζεις τους πάντες εκτός από εσένα;

Σκέφτηκες μήπως οι δικές σου ανάγκες έχουν περάσει εδώ και καιρό σε δεύτερη μοίρα;

Στην καθημερινότητα, είναι εύκολο να παρασυρθούμε από υποχρεώσεις, δουλειά, οικογένεια, σχέσεις και ανάγκες των ανθρώπων γύρω μας. Κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, ο εαυτός μας μπορεί να βρεθεί τελευταίος στη λίστα.

Το να είσαι υποστηρικτικός/ή, διαθέσιμος/η και δοτικός/ή δεν είναι κάτι αρνητικό. Όταν όμως γίνεται μόνιμο μοτίβο και οι δικές σου ανάγκες αγνοούνται συστηματικά, μπορεί να αρχίσεις να νιώθεις εξάντληση, πίεση ή ακόμη και αποσύνδεση από όσα πραγματικά θέλεις.

Eνσυναίσθηση ή έλλειψη ορίων; Γιατί «φορτώνομαι» την ανησυχία των άλλων;

Ποια είναι, λοιπόν, τα σημάδια ότι έχεις αφήσει τον εαυτό σου σε δεύτερη μοίρα;

Λες «ναι» ενώ στην πραγματικότητα θέλεις να πεις «όχι»

Αναλαμβάνεις πράγματα που δεν προλαβαίνεις, δέχεσαι προσκλήσεις όταν χρειάζεσαι ξεκούραση και συμφωνείς με τους άλλους για να αποφύγεις μια πιθανή σύγκρουση. Μπορεί να φοβάσαι ότι θα απογοητεύσεις κάποιον ή ότι θα θεωρηθείς εγωιστής/εγωίστρια. Έτσι, όμως, κάθε «ναι» προς τους άλλους μπορεί να γίνεται ένα «όχι» στις δικές σου ανάγκες. Το να βάζεις όρια δεν σημαίνει ότι δεν νοιάζεσαι. Σημαίνει ότι αναγνωρίζεις πως ο χρόνος, η ενέργεια και οι αντοχές σου έχουν αξία.

Νιώθεις ενοχές όταν κάνεις κάτι για τον εαυτό σου

Έχεις λίγο ελεύθερο χρόνο και αντί να ξεκουραστείς, σκέφτεσαι τι άλλο πρέπει να κάνεις. Βγαίνεις για έναν καφέ ή κάνεις κάτι που απολαμβάνεις και αισθάνεσαι ότι «θα έπρεπε» να ασχολείσαι με κάτι πιο σημαντικό. Η αυτοφροντίδα, όμως, δεν είναι πολυτέλεια ούτε ανταμοιβή που πρέπει πρώτα να κερδίσεις. Η ξεκούραση, ο προσωπικός χρόνος και οι δραστηριότητες που σε γεμίζουν αποτελούν μέρος μιας ισορροπημένης καθημερινότητας.

Οι ανάγκες όλων έρχονται πριν από τις δικές σου

Ξέρεις πότε χρειάζεται βοήθεια ο σύντροφός σου, τι απασχολεί τους φίλους σου, τι πρέπει να γίνει στη δουλειά και τι χρειάζεται η οικογένειά σου. Όταν έρχεται η σειρά σου, όμως, συνήθως λες «θα το δω αργότερα». Αυτό το «αργότερα» μπορεί να γίνει συνήθεια. Και όσο περνά ο καιρός, μπορεί να δυσκολεύεσαι ακόμη και να αναγνωρίσεις τι χρειάζεσαι πραγματικά.

Έχεις ξεχάσει τι σου αρέσει

Πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανες κάτι αποκλειστικά επειδή το ήθελες; Όταν η καθημερινότητα περιστρέφεται συνεχώς γύρω από υποχρεώσεις και άλλους ανθρώπους, είναι πιθανό να χάσεις την επαφή με τις προσωπικές σου επιθυμίες. Μπορεί να δυσκολεύεσαι να απαντήσεις ακόμη και σε μια απλή ερώτηση όπως «Τι θα ήθελες να κάνεις σήμερα;». Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχεις αλλάξει. Ίσως απλώς έχεις αφήσει πολύ λίγο χώρο για να ακούσεις ξανά τον εαυτό σου.

Είσαι πάντα διαθέσιμος/η για τους άλλους, αλλά δυσκολεύεσαι να ζητήσεις βοήθεια

Είσαι εκεί όταν κάποιος σε χρειάζεται. Ακούς, στηρίζεις, βοηθάς και προσπαθείς να βρίσκεις λύσεις. Όταν, όμως, χρειάζεσαι εσύ στήριξη, μπορεί να σκέφτεσαι ότι «θα τα καταφέρω μόνος/η μου» ή ότι δεν θέλεις να επιβαρύνεις κανέναν. Η ανάγκη για βοήθεια δεν είναι αδυναμία. Οι υγιείς σχέσεις δεν βασίζονται μόνο στο να δίνουμε, αλλά και στο να μπορούμε να δεχόμαστε.

Έχεις μάθει να αντέχεις αντί να απολαμβάνεις

Ίσως αυτό να είναι το πιο δύσκολο σημάδι να αναγνωρίσεις. Κάνεις όσα πρέπει, ανταποκρίνεσαι στις υποχρεώσεις σου και συνεχίζεις κανονικά. Από έξω μπορεί να φαίνεται ότι όλα είναι εντάξει. Μέσα σου, όμως, μπορεί να νιώθεις ότι απλώς «βγάζεις» τη μία μέρα μετά την άλλη. Η συνεχής προσπάθεια να τα προλάβεις όλα μπορεί να αφήσει ελάχιστο χώρο για χαρά, ξεκούραση, αυθορμητισμό και προσωπικές επιθυμίες.

Δεν χρειάζεται να αλλάξεις τα πάντα από τη μία μέρα στην άλλη

Το να ξαναβάλεις τον εαυτό σου στη ζωή σου δεν σημαίνει ότι πρέπει να γυρίσεις την καθημερινότητά σου ανάποδα. Μπορεί να ξεκινήσει από κάτι πολύ μικρό: ένα «όχι» χωρίς ενοχές, λίγος χρόνος μόνο για εσένα, μια δραστηριότητα που είχες αφήσει ή μια ειλικρινής συζήτηση για κάτι που σε πιέζει.

Είσαι η «ψυχολόγος των άλλων»; Αυτό μπορεί να μη σου βγει σε καλό

Το σημαντικό είναι να αρχίσεις να αναρωτιέσαι λίγο πιο συχνά όχι μόνο «τι χρειάζονται οι άλλοι από εμένα;», αλλά και «τι χρειάζομαι εγώ;». Γιατί το να φροντίζεις τον εαυτό σου δεν σημαίνει ότι αφήνεις τους άλλους πίσω. Σημαίνει ότι αναγνωρίζεις πως κι εσύ αξίζεις μια θέση στην πρώτη σειρά της δικής σου ζωής.

Πηγή άρθρου Mylife.com.cy