Κάθεσαι μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή και κοιτάς το email που μόλις έφτασε. Μια νέα αναδιάρθρωση στη δουλειά, ένα project που αλλάζει εντελώς κατεύθυνση, μια κατάσταση που απαιτεί να προσαρμοστείς ξανά από την αρχή. Πριν καν προλάβεις να επεξεργαστείς τα νέα δεδομένα, ένα γνώριμο βάρος κάνει την εμφάνισή του στο στομάχι σου. Και τότε, αρχίζεις να αναρωτιέσαι ποιος φταίει.
Φταίει η αγορά που αλλάζει διαρκώς; Η διοίκηση που ζητάει διαρκώς νέα πράγματα; Ή μήπως, στο τέλος της ημέρας, ο στόχος της κριτικής σου γίνεται ο ίδιος σου ο εαυτός;
10 ενδείξεις ότι ο σύντροφός σου «αποχωρεί σιωπηλά» από τη σχέση
Η αλήθεια είναι πως όταν η αυτοπεποίθησή μας κλονίζεται μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα, το πρώτο άτομο που δείχνουμε με το δάχτυλο είμαστε εμείς οι ίδιες. Γεμίζουμε αμφιβολίες, αφήνουμε την εσωτερική μας φωνή να γίνει επικριτική και νιώθουμε ντροπή να ζητήσουμε βοήθεια. Δουλεύουμε περισσότερες ώρες, πιέζουμε τα όριά μας, ελπίζοντας να βρούμε τη λύση. Όταν αυτό το μοτίβο αποτυγχάνει, καταλήγουμε να αποφεύγουμε τις προκλήσεις ή να παραπονιόμαστε για αυτές.
«Εγώ φταίω που δεν λειτουργεί αυτό»
Το πρώτο πράγμα που κλονίζουν οι αλλαγές είναι η εμπιστοσύνη στις δικές μας δυνάμεις. Όταν βγαίνουμε από το comfort zone μας, η αυτοκριτική εμφανίζεται σχεδόν ακαριαία. Το μυαλό μας ψιθυρίζει πως αν ήμασταν ικανές, η διαδικασία θα έμοιαζε εύκολη.
Σε εκείνες τις στιγμές, το μυαλό μας στήνει ένα δικό του, προσωπικό δράμα, όπου η αυτοκριτική γίνεται η κύρια αφηγήτρια. Νιώθουμε πως κουβαλάμε όλο το βάρος του κόσμου και πως φταίμε αποκλειστικά εμείς για ό,τι δεν πάει καλά. Όταν νιώθουμε απειλή, το νευρικό μας σύστημα ενεργοποιεί τις άμυνές μας. Αντιστρέφοντας αυτόν τον φόβο προς τα μέσα, αρχίζουμε να πολεμάμε τον ίδιο μας τον εαυτό.
Η σιωπή μετά τον καβγά: Πότε βοηθά τη σχέση και πότε είναι σιωπηλή τιμωρία;
Η αρνητική εσωτερική ομιλία βάζει τον εγκέφαλό μας σε μια κατάσταση αυτοτιμωρίας. Εγκλωβιζόμαστε σε έναν κύκλο υπερανάλυσης και αναβλητικότητας. Έρευνες έχουν δείξει πως όσο περισσότερο ασκούμε αυτοκριτική, τόσο πιο αργή είναι η πρόοδός μας προς τους στόχους μας. Αντί να μαστιγώνουμε τον εαυτό μας, χρειάζεται να δοκιμάσουμε την καλοσύνη. Σκέψου αυτή τη νέα, υποστηρικτική φωνή σαν μια φίλη που σε ενθαρρύνει να δεις τα πράγματα με καθαρό βλέμμα.
Την επόμενη φορά που θα δυσκολευτείς, ρώτησε τον εαυτό σου τι σου λένε τα συναισθήματά σου για αυτή την αλλαγή. Αναρωτήσου τι θα σου έλεγε ένας άνθρωπος που σε αγαπάει και πιστεύει σε σένα. Μοιράσου με άλλους πώς μιλάς στον εαυτό σου όταν δυσκολεύεσαι. Όταν αναφέρεις τις αδυναμίες και τα λάθη σου χωρίς αυτομαστίγωμα, δείχνεις στους άλλους ότι είναι ασφαλές να είναι και αυτοί μαθητές.
Η ψευδαίσθηση του ελέγχου
Το δεύτερο στοιχείο που διαταράσσουν οι αλλαγές είναι η ικανότητά μας να μαθαίνουμε και να προσαρμοζόμαστε. Όσο αυξάνεται η αβεβαιότητα, τόσο προσπαθούμε να ελέγξουμε τα πάντα γύρω μας. Φτιάχνουμε ατελείωτα πλάνα, διορθώνουμε τη δουλειά των άλλων και αρνούμαστε να αφήσουμε κάτι μέχρι να γίνει ακριβώς όπως το έχουμε στο μυαλό μας.
Διαβάστε αναλυτικά για την επίδραση της αυτοκριτικής, στον ψυχισμό σας στο Allyou.gr
Συντάκτης άρθρου: Αγγελική Λάλου