Μιλάμε πολύ για τοξικότητα και πολύ καλά κάνουμε. Καιρός ήταν να αναγνωρίσουμε τα προβληματικά patterns, να τα κάνουμε address και να αποχωρούμε από οποιαδήποτε σχέση όταν δεν αλλάζει κάτι.
Η ψυχοθεραπεία (και η απενοχοποίησή της) βοήθησε προς αυτήν την κατεύθυνση αλλά όταν δεν γίνεται σωστά, ελλοχεύει ένας κίνδυνος. Αυτός της θυματοποίησης. Το να πιστεύεις ότι η τοξικότητα δεν αφορά εσένα, κάνεις τα πάντα σωστά και όλοι σου φέρονται άδικα. Η αλήθεια όμως βρίσκεται συνήθως κάπου στη μέση. Εφόσον κανείς μας δεν είναι τέλειος και κάνουμε λάθη, έστω και υποσυνείδητα, καλό είναι να αναλαμβάνουμε και την ευθύνη που μας αναλογεί (μόνο τη δική μας, όχι και του άλλου).
Οι μύθοι για τη σχέση που συνεχίζεις να πιστεύεις (και σου κάνουν κακό)
Η τοξικότητα δεν γίνεται απαραίτητα επίτηδες ή με δόλο. Τοξικά είναι τα μοτίβα συμπεριφοράς που μπορεί να πληγώνουν τους άλλους και να μην το αντιλαμβανόμαστε, διότι έτσι έχουμε μάθει να επικοινωνούμε ή διδαχθήκαμε ότι αυτό είναι υγιές και κανονικό. Μπορεί να πληγωθήκαμε σε προηγούμενη σχέση και να την «πληρώνει» η επόμενη ή να νομίζουμε ότι δεν χρειάζεται να προσπαθούμε. Αρκεί να το κάνει ο/η άλλος/η.
Πώς γινόμαστε τοξικοί; Είναι πολύ απλό. Κάνουμε όλα αυτά που παρατηρούμε στους άλλους αλλά κάπως δυσκολευόμαστε να τα αντιληφθούμε για εμάς τους ίδιους. Γιατί μας είναι πιο εύκολο να παρατηρούμε τις συμπεριφορές και τα λάθη των άλλων, καθώς έτσι δεν χρειάζεται να πάρουμε την ευθύνη.
Κρατάς σκορ
Είτε για τα καλά, είτε για τα κακά. Βλέπουμε τη σχέση σαν διαγωνισμό για το ποιος θα προσφέρει περισσότερα και ποιος θα κάνει τα περισσότερα λάθη. Η αλήθεια όμως είναι ότι το μόνο που πετυχαίνουμε είναι να μην χαιρόμαστε με τα καλά και σίγουρα να μην επικοινωνούμε το πρόβλημα με υγιή τρόπο. Το ζητούμενο είναι να έχουμε μία σχέση που εξελίσσεται και όχι που πάει ισοπαλία.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο για τις τοξικές σχέσεις, στο Allyou.gr