Πόσες φορές μέσα στην ημέρα πιάνεις τον εαυτό σου να κρατά την ανάσα του; Ή να αναπνέει με τόσο μικρές, ρηχές ανάσες που μετά βίας συνειδητοποιείς την ύπαρξή τους; Εγώ, τις τελευταίες εβδομάδες, ανακάλυψα πόσο συχνά συμβαίνει αυτό. Είτε απαντώ σε μηνύματα, είτε οδηγώ μέσα στην κίνηση, είτε προσπαθώ να προλάβω μια προθεσμία, ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι η αναπνοή μου έχει γίνει σχεδόν ανύπαρκτη. Σαν ο οργανισμός να έχει μπει σε μια κατάσταση «παγώματος», αγνοώντας μια από τις πιο βασικές του λειτουργίες.
Αυτή η παρατήρηση με οδήγησε σε ένα μικρό πείραμα. Ξεκίνησα να προσπαθώ συνειδητά να επιμηκύνω την εκπνοή μου. Όχι να την αναγκάζω, αλλά απλά να την αφήνω να διαρκεί λίγο περισσότερο από την εισπνοή. Το αποτέλεσμα ήταν άμεσο: μια ανεπαίσθητη αίσθηση ηρεμίας άρχισε να απλώνεται μέσα μου. Σαν ένα απαλό χάδι που διαλύει σιγά σιγά την ένταση.
Η «άγνωστη» άσκηση που μας βοηθά να μεγαλώνουμε καλύτερα
Και τότε συνειδητοποίησα ότι δεν ήταν απλώς η ψυχική μου κατάσταση που άλλαζε. Υπήρχε κάτι βαθύτερο. Νέα δεδομένα υποδηλώνουν ότι ο τρόπος που αναπνέουμε μπορεί να επηρεάσει την ίδια τη λειτουργία του εγκεφάλου μας, τον τρόπο που επεξεργαζόμαστε πληροφορίες, ακόμα και το πώς παίρνουμε αποφάσεις. Δεν μιλάμε απλώς για μια τεχνική χαλάρωσης, αλλά για ένα εργαλείο που αλλάζει τη βιοχημεία μας.
Η δύναμη της εκπνοής: Ένα μικρό μυστικό για μεγάλες αλλαγές
Φαντάσου το εξής: Επιστήμονες παρατήρησαν τι συμβαίνει όταν άνθρωποι καλούνταν να λάβουν αποφάσεις, άλλοτε αναπνέοντας φυσιολογικά κι άλλοτε εστιάζοντας σε μια εκπνοή που διαρκούσε περισσότερο από την εισπνοή τους. Ταυτόχρονα, κατέγραφαν την εγκεφαλική τους δραστηριότητα και τη μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού τους. Αυτό που ανακάλυψαν ήταν εντυπωσιακό.
Η επιμήκυνση της εκπνοής είχε ακριβώς το αποτέλεσμα που θα περίμενε κανείς από τη φυσιολογία. Μετατόπισε τους συμμετέχοντες σε μια κατάσταση «ξεκούρασης και πέψης», αυξάνοντας τη μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού – έναν δείκτη υγιούς και ισορροπημένου νευρικού συστήματος.
Αυτή η φυσιολογική αλλαγή συνοδεύτηκε από αλλαγές σε περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την αξιολόγηση των ανταμοιβών. Οι άνθρωποι γίνονταν πιο δεκτικοί σε πιθανές ευκαιρίες, όχι επειδή αγνοούσαν τους κινδύνους, αλλά επειδή ο εγκέφαλός τους φαινόταν να αποτιμά τις ευκαιρίες ελαφρώς διαφορετικά όταν το σώμα τους βρισκόταν σε μια πιο ήρεμη κατάσταση.
Διαβάστε αναλυτικά, όλα τα μυστικά της σωστής εκπνοής, στο Allyou.gr
Συντάκτης άρθρου: Αγγελική Λάλου